Ο Φρανσουά Ολάντ αλλάζει κυβερνητική ομάδα και συνεχίζει την ίδια πολιτική. Αυτό ακριβώς έπραξε με τον πρόσφατο ανασχηματισμό στον οποίο προχώρησε μετά και τη δεύτερη, καταστροφική για το Σοσιαλιστικό Κόμμα, Κυριακή των δημοτικών εκλογών. Το κόμμα του προέδρου Ολάντ συγκέντρωσε 40,57% έναντι 45,91% της Δεξιάς, με το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν να αποσπά 6,84%, ενώ οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι ανήλθαν σε 6,62%. Η αποχή, και τη δεύτερη Κυριακή, κινήθηκε σε επίπεδα - ρεκόρ, στο 36,3%. Και μπορεί σε επίπεδο ποσοστών, η διαφορά να μην φαίνεται μεγάλη, ωστόσο το Σοσιαλιστικό Κόμμα υπέστη πανωλεθρία: έχασε 155 πόλεις άνω των 9.000 κατοίκων - μεταξύ τους την Τουλούζη, τη Ρεμ, τη Λιμόζ, την Καέν, το Σεν Ετιέν, το Ρουμπέ, το Τουρκουάν. Μικρή παρηγοριά για το κυβερνητικό κόμμα, το Παρίσι (που απέκτησε την πρώτη γυναίκα δήμαρχο στο πρόσωπο της πρώην αντιδημάρχου Αν Ινταλγκό), η Λυών, η Ρεν, η Νάντη.
Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Ολάντ προχώρησε σε ανασχηματισμό τοποθετώντας στη θέση του πρωθυπουργού τον «σκληρό» μέχρι πρότινος υπουργό Εσωτερικών Μανουέλ Βαλ (που είναι πιο δημοφιλής στο δεξιό ακροατήριο) και περιορίζοντας δραστικά τον αριθμό των μελών του υπουργικού συμβουλίου, στο οποίο πλέον μετέχει η Σεγκολέν Ρουαγιάλ στη θέση της υπουργού Οικολογίας - μια θέση που κατείχε πριν από 22 χρόνια, επί προεδρίας Φρανσουά Μιτεράν. Η επιλογή του Βαλ, του «ξυλόγλωσσου», όπως ήταν το παρατσούκλι του τη δεκαετία του 1990, μπορεί να έμοιαζε μονόδρομος από τη στιγμή που ο Ολάντ δεν σκόπευε να αλλάξει τη ρότα της πολιτικής λιτότητας, ωστόσο δεν αποτελεί ασφαλή επιλογή, με την έννοια ότι δημιουργεί τριγμούς στην αριστερή πτέρυγα του κόμματος, που ζητά επίμονα χαλάρωση των μέτρων της λιτότητας.
Την ίδια ώρα πάντως το Παρίσι, υπό τον Βαλ, θα κληθεί να πείσει την Κομισιόν να… κάνει υπομονή σχετικά με τα οικονομικά αποτελέσματα της πολιτικής του. Παράλληλα ο Βαλ έχει δημιουργήσει πολλούς εχθρούς στο εσωτερικό του Σ.Κ. λόγω της πολιτικής του στο υπουργείο Εσωτερικών, όπου συνέχισε την «πολιτική του αριθμού» του Σαρκοζί. Με απλά λόγια, ο στόχος είναι οι όσο το δυνατόν περισσότερες απελάσεις ξένων από τη Γαλλία... Έτσι, ο Βαλ εμφανίζεται πιο… παραγωγικός, αφού διπλασίασε τον αριθμό των απελάσεων των Ρομά - περίπου 20 χιλιάδες. Ήταν επίσης ενάντιος στο δικαίωμα ψήφου των μη κοινοτικών ξένων στις τοπικές εκλογές.
Στις 12 Απριλίου στο Παρίσι ο Αλ. Τσίπρας
Πικρή ήταν πάντως η γεύση των εκλογών αυτών για το ΚΚΓ. Απέσπασε 22 πόλεις άνω των 30 χιλιάδων κατοίκων. Έχασε επτά και κέρδισε δύο, το Μοντρέιγ και το Ομπερβιλιέ. Πέραν όμως των αριθμών, η πέραν του Σ.Κ. Αριστερά εξέρχεται προβληματισμένη. Στις 12 Απριλίου, ύστερα από κάλεσμα 200 προσωπικοτήτων του πανεπιστημιακού χώρου, της διανόησης, των συνδικάτων, του πολιτισμού, του ΚΚΓ, των Πράσινων, διοργανώνεται στο Παρίσι συγκέντρωση για διαφορετικές επιλογές στην Αριστερά και για αλλαγή ρότας. Στο κείμενό τους οι 200 καλούν για «εθνική συγκέντρωση ελπίδας στην Αριστερά, κατά της Άκρας Δεξιάς, υπέρ της απόρριψης του συμφώνου ευθύνης, υπέρ μιας δίκαιης κατανομής του πλούτου».
Στη συγκέντρωση - πορεία αναμένεται να πάρει μέρος και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, υποψήφιος για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν εκ μέρους της Αριστεράς. Στο κείμενό τους άλλωστε οι υπογράφοντες βάζουν την ευρωπαϊκή διάσταση θυμίζοντας τις επιβαλλόμενες πολιτικές λιτότητας εντός κι εκτός Γαλλίας. Πρόκειται για το πρώτο βήμα στην κατεύθυνση οργάνωσης της αντίδρασης έναντι της εμμονής Ολάντ στην πολιτική περικοπών και λιτότητας.
