Στην εκπομπή της ΕΡΤ1 «EurovisionGR» που μεταδίδεται κάθε Σάββατο και Κυριακή ακούστηκαν σε μια πολύ λιτή οπτική παρουσίαση τα τραγούδια των δύο ημιτελικών - δέκα τέσσερα στον καθένα - του εγχώριου διαγωνισμού για την επιλογή αυτού που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον εφετινό διαγωνισμό της Eurovision.
Οι ημιτελικοί αυτοί θα πραγματοποιηθούν την Τέταρτη 11 και την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου για να προκριθούν από επτά τραγούδια ώστε τα ένεκα τέσσερα τα οποία θα προκύψουν να διαγωνιστούν στον τελικό, την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου, για να αναδειχθεί αυτό που θα μας εκπροσωπήσει.
Ας σημειώσουμε ότι τα είκοσι οκτώ τραγούδια είναι διαθέσιμα σε ακουστική μόνο μορφή στο ERTecho και τα βίντεο τους στο ERTFLIX και το κανάλι της ΕΡΤ στο YouTube και μπορείτε να τα ακούσετε όποτε και όσες φορές θέλετε.
Είναι πρόωρο και όχι σωστό να μιλήσουμε για κάθε τραγούδι συγκεκριμένα αλλά μπορούμε να κάνουμε κάποιες γενικές παρατηρήσεις για το συνολικό επίπεδο και τα χαρακτηριστικά τους. Ας υπενθυμίσουμε ότι τα είκοσι οκτώ τραγούδια επιλέχθηκαν από τις προτάσεις συμμετοχής που ήταν ίσως περισσότερες από κάθε προηγούμενη φορά οπότε είναι αυτά τα οποία πέρασαν από το «φίλτρο» της αρμόδιας προκριματικής επιτροπής.
Καταρχάς μου προξένησε εντύπωση ότι η περυσινή, επιτυχημένη όπως αποδείχθηκε, «συνταγή» του τραγουδιού της Κλαυδίας, μια μελωδία βασισμένη στην ελληνική μουσική παράδοση με έναν mid tempo ηλεκτρονικό ρυθμό, δεν έχει και τόσους μιμητές, υπάρχει μόνον ένα τραγούδι το οποίο την ακολουθεί σε αρκετά μεγάλο βαθμό.
Η πλειονότητα των τραγουδιών εντάσσεται στην κατηγορία της σημερινής ευρωπαϊκής ποπ, περισσότερο ή λιγότερο χορευτικής, στην εκδοχή του ρεύματος που επικρατεί και πολύ συχνά κατακτά την πρώτη θέση στον διαγωνισμό της Eurovision.
Σχεδόν απουσιάζει όμως μια μορφή αυτού του ιδιώματος που τις περισσότερες φορές εκπροσωπείται σε αρκετά μεγάλη έκταση στη Eurovision, της επιμειξίας του με ethnic/world music στοιχεία. Δύο - τρία μόλις τραγούδια υιοθετούν αυτή την φόρμουλα οφείλω όμως να πω ότι κάποια το κάνουν με ευφυέστατο τρόπο.
Ελάχιστες και οι συμμετοχές της άλλης μεγάλης κατηγορίας «Eurovision-ικόυ τραγουδιού», αυτή της power ballad. Τη θέση τους έχουν πάρει κάποια rock τραγούδια, με την έννοια βέβαια που μπορεί να έχει ο όρος ροκ στον συγκεκριμένο διαγωνισμό. Τέλος, αναπόφευκτα ίσως, υπάρχουν και μερικά τραγούδια της λεγόμενης «λαϊκοπόπ», ό,τι και αν σημαίνει για καθένα και καθεμία αυτό.
Συνολικά πάντως το επίπεδο παραγωγής των τραγουδιών - παράμετρος πολύ σημαντική για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό - είναι εξαιρετικά, εντυπωσιακά ίσως, υψηλό. Πολύ σωστά, τόσο για τη φύση των τραγουδιών όσο και για τα δεδομένα του διαγωνισμού εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες, οι στίχοι των περισσοτέρων είναι στην αγγλική γλώσσα. Για την ακρίβεια τα ελληνικά που υπάρχουν σε κάποια από αυτά, συνήθως μαζί με τα αγγλικά, στις περισσότερες περιπτώσεις ηχούν περιττά και σε ορισμένες «ξένα» ή ακόμα και αστεία.
Όσον αφορά στους συμμετέχοντες και τις συμμετέχουσες είναι ενδιαφέρον, ίσως προκαλεί και κάποιες σκέψεις, το ότι αρκετοί/ές ακόμα και αν δεν έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό έχουν ζήσει τα περισσότερα χρόνια τους σε άλλες χώρες, σε βαθμοί που να μην μιλούν καν ελληνικά. Από την άλλη όμως μπορεί να είναι και η απόδειξη στην πράξη της όλο και μεγαλύτερης διεθνοποίησης του διαγωνισμού της Eurovision.
Αν όπως κάτι με ενόχλησε προσωπικά είναι οι παρουσιαστές και παρουσιάστριες τόσο των ημιτελικών και του τελικού όσο και διαφόρων εκπομπών που υπό μιαν έννοια είχαν «καλομάθει» από το «Αστεροάτα» της Κλαυδίας και το εμμέσως πλην σαφώς εθνικιστικό αφήγημα το οποίο έχτισαν πάνω του.
Δεν υπάρχει κάτι ανάλογο στις εφετινές συμμετοχές και αναζητούν εναγωνίως, αν όχι μανιωδώς, ένα κάποιο «μήνυμα». Ρωτούν λοιπόν παιδιά - ο μέσος όρος ηλικίας είναι γύρω στα είκοσι τρία - τι λένε και τι εκφράζουν τα τραγούδια τους για την εποχή μας, τον τρόπο ζωής της, την δική τους ψυχοσύνθεση και άλλα τέτοια βαρύγδουπα.
Ψυχραιμία και ηρεμήστε κυρίες και κύριοι! Ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision είναι ένα πρώτιστα τηλεοπτικό και δευτερευόντως μουσικό προϊόν με βασικά κριτήρια του την δημοφιλία και την εν δυνάμει εμπορικότητα.
Με ελάχιστες βιωματικές εξαιρέσεις στιχουργικά αλλά και μουσικά η συντριπτική πλειονότητα των τραγουδιών ανταποκρίνεται επαρκώς στις απαιτήσεις του και επίσης μπορούν να συναγωνιστούν επάξια με εκείνα από άλλες χώρες οι οποίες συμμετέχουν στον διαγωνισμό και μάλιστα αυτές που συνήθως κατακτούν τις πρώτες θέσεις. Αυτό προς το παρόν αρκεί και με το παραπάνω, περισσότερα και πιο εξειδικευμένα θα πούμε όταν θα φτάσει η ώρα των δύο ημιτελικών και βέβαια του τελικού.
