Όποια "κλιματική πολιτική αγνοεί την έμφυλη ισότητα είναι αποτυχημένη πολιτική”, παρατήρησε, μεταξύ άλλων, η Ρένα Δούρου, στην παρέμβασή της στο 4ο Οικονομικό Κοινοβουλευτικό Φόρουμ της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Μεσογείου για τις Ευρωμεσογειακές και τις χώρες του Κόλπου στο Μαρακές. Μιλώντας στη συνεδρία με θέμα την “αντιμετώπιση των επιπτώσεων της Κλιματικής Αλλαγής στην Επισιτιστική Ασφάλεια”, η Τομεάρχισσα Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ ανέδειξε την ανάγκη πολιτικών συμπερίληψης και έμφυλης ισότητας, σημειώνοντας ότι ήδη “η κλιματική αλλαγή αποσταθεροποιεί τα αγροδιατροφικά μας συστήματα”.
“Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας και τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό, η ακραία θερμότητα απειλεί πλέον τα μέσα διαβίωσης άνω των 1.2 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, ενώ οι αποδόσεις βασικών καλλιεργειών μειώνονται και η κτηνοτροφία, η αλιεία και τα δάση υφίστανται πρωτοφανείς πιέσεις”.
Τριπλή κρίση: κλιματική αλλαγή, επισιτιστική ανασφάλεια, έμφυλη ανισότητα.
Η ίδια περιέγραψε ως εξής τη σημερινή κατάσταση στις χώρες της Μεσογείου και του Κόλπου: “αντιμετωπίζουμε μια τριπλή κρίση που δεν είναι ούτε αφηρημένη ούτε μακρινή: την κλιματική αλλαγή, την επισιτιστική ανασφάλεια και την έμφυλη ανισότητα”. Κρίσεις που είναι σε σχέση αλληλεξάρτησης, βαθαίνοντας τις ευαλωτότητες, τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες”. “Αυτές οι συνθήκες δημιουργούν έμφυλες συνέπειες με τις αγρότισσες, τη ραχοκοκαλιά της παραγωγής τροφίμων, να σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος”: εκτίθενται στη μεγάλη ζέστη, στην περιορισμένη πρόσβαση σε γη και χρηματοδότηση ενώ συστημικά εμπόδια που περιορίζουν την ικανότητα προσαρμογής τους”.
“Η ευθύνη μας ως μελών των Κοινοβουλίων είναι να αντιμετωπίσουμε αυτές τις κρίσεις και τις συνέπειες που παράγουν με νομοθετικά πλαίσια προστασίας των πολιτών και όχι των κερδών των λίγων”, υπογράμμισε. “Καθήκον μας είναι να νομοθετήσουμε για συμπεριληπτικά, ανθεκτικά και βιώσιμα αγροδιατροφικά συστήματα. Αυτό σημαίνει να διασφαλίσουμε στις γυναίκες ίσα δικαιώματα στη γη, στο νερό, στη χρηματοδότηση και στην τεχνολογία. Να ενσωματώσουμε έμφυλη δημοσιονομική στόχευση στη γεωργική πολιτική. Και να εγγυηθούμε ότι τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, η κλιματικά 'έξυπνη' γεωργία και τα προγράμματα προσαρμογής φτάνουν στις γυναίκες αγρότισσες”.
Για έναν Μεσογειακό Χάρτη για την Επισιτιστική Ασφάλεια και την Κλιματική Δικαιοσύνη
“Σημαίνει επίσης να αντιμετωπίσουμε τις εταιρίες που οι δραστηριότητές τους εξαντλούν το νερό, υποβαθμίζουν τα εδάφη και υπονομεύουν την τοπική επισιτιστική κυριαρχία. Οι δημόσιοι πόροι πρέπει να στηρίζουν τους μικροκαλλιεργητές, τους συνεταιρισμούς και όχι να ενισχύουν την εξάρτηση από ασταθείς διεθνείς αγορές”.
“Στην κατεύθυνση θεσμοθέτησης των δεσμεύσεων αυτών χρειαζόμαστε έναν Μεσογειακό Χάρτη για την Επισιτιστική Ασφάλεια και την Κλιματική Δικαιοσύνη, στη βάση δεσμευτικής εθνικής νομοθεσίας”. “Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι η ανθεκτικότητα δεν οικοδομείται από τις αγορές μόνες τους. Οικοδομείται με δικαιώματα, δικαιοσύνη και δημοκρατική διακυβέρνηση”.
Ένα υπεύθυνο και δίκαιο οικοσύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης δεν είναι ευθύνη μόνο των αγορών αλλά και των κυβερνήσεων
Παρεμβαίνοντας στη συνεδρία για τις επενδύσεις στην Τεχνητή Νοημοσύνη και τη δημιουργία κόμβου ΤΝ στη Μεσόγειο και τον Κόλπο, παρατήρησε ότι “η οικοδόμηση ενός υπεύθυνου και δίκαιου οικοσυστήματος Τεχνητής Νοημοσύνης δεν μπορεί να αφεθεί αποκλειστικά στα χέρια των αγορών: αποτελεί ευθύνη των κυβερνήσεων που εκλέγονται από τους πολίτες και λογοδοτούν σε αυτούς”. “Οι κυβερνήσεις οφείλουν, μέσω νομικά δεσμευτικών περιβαλλοντικών ρυθμίσεων, να διασφαλίσουν ότι η καινοτομία αναπτύσσεται χωρίς αποκλεισμούς, προστατεύει το διεθνώς αναγνωρισμένο δικαίωμα στο νερό, διαφυλάσσει τους δημόσιους πόρους και δεν βαθαίνει τις ανισότητες”, υπογράμμισε
“Ως εκπρόσωπος της Ελλάδας, μιας χώρας που ήδη βιώνει στην πρώτη γραμμή τις συνέπειες της κλιματικής κατάρρευσης, οφείλω να θέσω το κρίσιμο ζήτημα της αντιμετώπισης μιας διάστασης της ραγδαίας ανάπτυξης της ΤΝ, η οποία συχνά αποσιωπάται. Αναφέρομαι στις επιπτώσεις της στη γη, την ενέργεια και το νερό και στο γεγονός ότι εξαντλεί σε τεράστιο βαθμό τους φυσικούς πόρους”.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη ως πρόκληση διακυβέρνησης και περιβαλλοντικής δικαιοσύνης
“Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου των Ηνωμένων Εθνών που δημοσιεύθηκε στις 3 Ιουνίου, με θέμα το “Περιβαλλοντικό κόστος της χρήσης ενέργειας από την Τεχνητή Νοημοσύνη: Αποτυπώματα άνθρακα, νερού και γης”, ως το 2030 η κατανάλωση νερού από την Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να ισοδυναμεί με τις ανάγκες 1.3 δις ανθρώπων. Και η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να είναι τρεις φορές μεγαλύτερη από την κατανάλωση 650 εκατομμυρίων ανθρώπων.
“Η έκθεση εξετάζει το περιβαλλοντικό κόστος της ΤΝ ως πρόκληση διακυβέρνησης και περιβαλλοντικής δικαιοσύνης και δεν αποτελεί κάλεσμα εναντίον της”, σημείωσε η Ρ. Δούρου, εξηγώντας ότι πρόκειται για “έκκληση για υπεύθυνη, διαφανή και δίκαιη ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης”.
“Η έκθεση του ΟΗΕ ζητά τη δημιουργία ενός οικοσυστήματος Τεχνητής Νοημοσύνης θεμελιωμένου στη διαφάνεια, τη βιωσιμότητα σε όλα τα επίπεδα, την περιβαλλοντική δικαιοσύνη, τη διεθνή συνεργασία και τη βιώσιμη χρήση”. “Σε αυτή τη βάση οποιοδήποτε συνεργατικό πλαίσιο για έναν Ευρω-Μεσογειακό και Κόλπου Κόμβο Τεχνητής Νοημοσύνης οφείλει να ενσωματώσει αυτές τις αρχές. Η κοινωνία των πολιτών πρέπει έχει εξαρχής καθοριστικό λόγο στις αποφάσεις για την εγκατάσταση Κέντρων Δεδομένων, διεκδικώντας διαφάνεια και αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχων”.
