Η καταφυγή της κυβέρνησης σε εφαρμογές «δια πάσαν νόσο και πάσαν μαλακίαν» είναι τουλάχιστον αξιέπαινη. Ιδίως στο αμφίσημο πλαίσιο που καθόρισε ο πρωθυπουργός για να στείλει ένα μήνυμα, όπως είπε, παρουσιάζοντας το PosoKanei: «αδικαιολόγητες τιμές, υψηλές τιμές στην Ελλάδα σε σχέση με αγορές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορούν να γίνουν εύκολα ανεκτές, εάν δεν εξηγηθούν με απόλυτη σαφήνεια».
Φανταστείτε, λοιπόν, ένα PosoKanei που θα συγκρίνει τις απευθείας αναθέσεις των διαφόρων υπουργείων και δημοσίων φορέων - θα μπορούσε να συμπεριλάβει και το φρένο που επιχείρησε να βάλει η Κομισιόν. Φανταστείτε πόσο ωραίο θα ήταν ο ψηφοφόρος να γνωρίζει, όχι μόνον πόσα δισ. διατέθηκαν κατά την επταετία Μητσοτάκη, ή ότι αυτές οι απευθείας αναθέσεις ξεπερνούν σταθερά (και με αυξανόμενο ρυθμό) το 70% των δημοσίων συμβάσεων, αλλά και ποιοι υπουργοί πρωτοστατούν σε αυτόν τον ευφάνταστο τρόπο διάθεση των χρημάτων μας. Αν το διαφήμιζαν καλά, θα γνώριζε κάθε ευεπίφορος στη νέα γαλάζια οικονομία πολίτης, ποιον να ψηφίσει μπας και συμμετάσχει στο επόμενο πάρτι, αυτό που θέλει ο Μητσοτάκης διεκδικώντας μια τρίτη τετραετία.
Μιας και μιλάμε για πάρτι, φανταστείτε ένα άλλο PosoKanei που θα συγκρίνει τα υπερκέρδη των διυλιστηρίων ανά τρίμηνο και ανά εταιρεία, συμπεριλαμβάνοντας και τις δηλώσεις των αρμόδιων, πρωθυπουργού και υπουργών, που εξηγούν γιατί δεν τα φορολογούν, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Συγκρίνεις και, καθισμένος στον καναπέ σου, αποφασίζεις είτε σε ποια Ισπανία -λέμε τώρα- θες να πας είτε αν θες να αλλάξεις την πολιτική (και την κυβέρνηση) σε αυτή τη χώρα...
Το PosoKanei ανοίγει δρόμους. Θα μπορείς να συγκρίνεις τον μισθό του καθηγητή του παιδιού σου και του γιατρού, στον οποίο δεν μπορείς να πας, με εκείνον των golden boys της ΔΕΗ ή της Εκκλησίας, θα μπορείς να συγκρίνεις τον φόρο που πληρώνεις εσύ ως μισθωτός ή ελεύθερος επαγγελματίας με αυτόν που (δεν πληρώνει) ο μερισματούχος που διοικεί την εταιρεία σου.
«Μην είστε μίζεροι», που λέει και ο Γεωργιάδης, αγκαλιάστε το PosoKanei.
