Αμηχανία και εκνευρισμός επικρατούν στη Χαριλάου Τρικούπη μετά τη νέα κόντρα που ξέσπασε ανάμεσα στην Άννα Διαμαντοπούλου και στον Χάρη Δούκα. Αφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις της Άν. Διαμαντοπούλου στις οποίες εκθείασε τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας επί Ν.Δ. αλλά και την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, επικυρώνοντας έτσι δύο από τα κεντρικότερα κυβερνητικά αφηγήματα για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Μάλιστα, δεν έμεινε εκεί, αφού στην ίδια συνέντευξη χαρακτήρισε και «γελοία προσέγγιση» τις προτάσεις του Χ. Δούκα για συνεννόηση μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων ενόψει των εκλογών. Ο Χ. Δούκας αντέδρασε αμέσως κατηγορώντας την Άν. Διαμαντοπούλου για τα εύσημα στη Ν.Δ. και για απόψεις που δεν εκφράζουν τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ.
Στην αντιπαράθεση επιχειρεί να μην εμπλακεί η ηγεσία του κόμματος, καθώς στα προηγούμενα εσωκομματικά «επεισόδια» με τον Χ. Δούκα είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο διαγραφών, μια στάση με την οποία έρχεται αντιμέτωπη τώρα που το ζήτημα αφορά δηλώσεις όχι του δημάρχου Αθηναίων, αλλά της υπεύθυνης στρατηγικού σχεδιασμού του κόμματος. Ωστόσο, η τακτική του Πόντιου Πιλάτου δύσκολα μπορεί να διαρκέσει, ειδικά όταν τα ίδια τα στελέχη δεν προχωρούν σε διευκρινιστικές δηλώσεις. Γι’ αυτό και διά του γραμματέα του κόμματος Γιάννη Βαρδακαστάνη έγινε αναφορά σε διαγραφές, ξεκαθαρίζοντας ότι αυτό είναι θέμα που χειρίζεται αποκλειστικά ο πρόεδρος. Σε κάθε περίπτωση, δεν διαφαίνονται διαγραφές στο κοντινό μέλλον και μόνη η αναφορά σε τέτοιες πειθαρχικές κυρώσεις αποτυπώνει τον εκνευρισμό που επικρατεί στα υψηλά κλιμάκια.
Επισήμως πάντως η Χαριλάου Τρικούπη επιμένει στην προτροπή προς τα κεντρικά στελέχη να μην αναλώνονται σε δημόσιες αντεγκλήσεις και να ασχοληθούν με την προώθηση του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, φαίνεται ότι όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, σε συνδυασμό με τις σοβαρές δημοσκοπικές πιέσεις που δέχεται το ΠΑΣΟΚ λόγω της διαφαινόμενης εδραίωσης της ΕΛ.Α.Σ. στη δεύτερη θέση, αναδεικνύεται το πραγματικό και μεγάλο πολιτικό χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στους δύο αντιθετικούς πόλους εντός του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι συσπειρώνουν σημαντικά τμήματα του κόμματος και είναι σαφές ότι δεν αφορούν μόνο τους προσωπικούς ανταγωνισμούς δύο προσώπων. Σε αυτό το πλαίσιο, όσο κι αν η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επιμένει στο να τηρηθεί η «εκεχειρία» που επιτεύχθηκε στο Συνέδριο, η πολιτική πραγματικότητα φαίνεται πως θα συνεχίσει να ερεθίζει τις μεγάλες πράσινες αντιφάσεις.
