Live τώρα    
Κριτική / «Cleansed» της Σάρα Κέιν στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Κριτική / «Cleansed» της Σάρα Κέιν στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

135570823-kyrkos.jpg

Υπάρχει μια ξεχωριστή ποιότητα στον αδιέξοδο, βασανιστικό, πνιγηρό και αδικαίωτο κόσμο της Σάρα Κέιν, μια ποιότητα που προσδίδει στο έργο της τη διαχρονική δύναμη να επιστρέφει στη σκηνή ξανά και ξανά, ώστε να έρχονται οι νεότερες γενιές σε επαφή με κάθε δυσπρόσιτη αλήθεια που ξεστομίζουν οι ήρωές της -όσο κι αν μοιάζουν ξεπερασμένες. Το «Cleansed» (γνωστό στα ελληνικά με τον τίτλο «Καθαροί πια») ξεκίνησε να προβάλλεται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά.

Ο δεσποτικός γιατρός της κολάσεως με το όνομα Τίνκερ θα σαγηνεύσει, θα κακοποιήσει και θα στείλει στην παραισθησιογόνο λήθη 6 πρόσωπα που θα δώσουν μια άνιση μάχη με το πεπρωμένο τους, τα λάθη τους και την ίδια τους την ταυτότητα. Μέσα απ’ τους διαλόγους τους ξετυλίγονται οι δυσβάσταχτες ενοχές και οι μύχιες επιθυμίες τους που οδηγούν σε μια προδιαγεγραμμένη συντριβή.

Η αποδοχή και η σωματική ένωση γίνονται τα ζητούμενα εν μέσω μιας συνθήκης όπου η καταστολή του Τίνκερ είναι ο απόλυτος νόμος και η αόρατη γκιλοτίνα πάνω από τα κεφάλια των εξουδετερωμένων -ηθικά και σωματικά- ηρώων.

Το έργο είχε ανέβει για πρώτη φορά στην Αθήνα το 2001 από τον Λευτέρη Βογιατζή, σε μια παράσταση που έχει πάρει μυθικές διαστάσεις και θεωρείται κορυφαία στιγμή του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου. Φυσικά, τόσο οι χειμαρρώδεις εκφράσεις πόνου και απελπισίας όσο και η σωματική βία που είχαν σοκάρει το κοινό πριν 25 χρόνια δεν είναι δίκαιο να συγκριθούν με τη φετινή απόδοση. Άλλωστε το ίδιο το έργο δεν μπορεί να έχει τον ίδιο αντίκτυπο στη σημερινή εποχή. Όμως ο Δ. Καραντζάς, ενώ είναι φανερό ότι νοιάζεται πραγματικά για την ουσία του πνευματικού βασανισμού, της εξάρτησης και της ακρωτηριασμένης επιθυμίας των χαρακτήρων, δείχνει να παραγκωνίζει τη δραματουργική αξία των σωματικών απολαύσεών τους. Τέλος, τις δοκιμασίες μέχρι την εξιλέωση θα εξυπηρετούσε καλύτερα ένα πιο μινιμαλιστικό, πιο σκοτεινό σκηνικό, καθώς η γεωμετρία των ανεκμετάλλευτων χώρων αποσπά από τις -αληθινά παθιασμένες- ερμηνείες των ηθοποιών.

Στη διανομή των ρόλων βρίσκουμε τους: Χρήστο Λούλη, Μαίρη Μηνά, Δημήτρη Καπουράνη, Νατάσα Εξηνταβελώνη, Γιώργο Ζυγούρη, Νικολάκη Ζεγκίνογλου, Θανάση Ραφτόπουλο.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0