«Θα τη βουλιάξουμε τη βάρκα ή δεν θα τη βουλιάξουμε;»: το (δήθεν) ρητορικό δίλημμα που έθεσε την περασμένη Τρίτη από το βήμα της Ολομέλειας ο Μάκης Βορίδης συνιστά και το μέτρο του κυνισμού της (wanna be) τραμπικής Δεξιάς, παντού στον κόσμο. Με την αναμόχλευση των πιο ξενοφοβικών αντανακλαστικών, οι φορείς αυτού του λόγου επιχειρούν τη διοχέτευση της οργής των ψηφοφόρων τους κατά του «μπαμπούλα» των προσφύγων και μεταναστών.
Ποιος άλλος, αν όχι ο άλλοτε γραμματέας της Νεολαίας της ΕΠΕΝ του δικτάτορα Παπαδόπουλου και κουμπάρος του Λεπέν, θα μπορούσε σχεδόν ανήμερα της μαύρης επετείου του πολύνεκρου ναυαγίου στα ανοιχτά της Πύλου, να μιλήσει δημόσια για το «βούλιαγμα της βάρκας» ως δυνητικού μέσου αποτροπής; Και μάλιστα, σε μια περίοδο που πληθαίνουν οι καταγγελίες για παράνομες επαναπροωθήσεις ανθρώπων από τις ελληνικές Αρχές, ακόμα και για στρατολόγηση μασκοφόρων, οι οποίοι -εν είδει παρακρατικού μηχανισμού- επαναπροωθούν πρόσφυγες στα σύνορα του Έβρου.
Τι κι αν ο ίδιος ο Βορίδης έσπευσε να διευκρινίσει ότι το ερώτημα για τη βάρκα τέθηκε για να καταδείξει τη… μη ρεαλιστική θέση της Ακροδεξιάς - και «να διαπομπεύσει τους ανερμάτιστους της Ακροδεξιάς», κατά τον Δ. Καιρίδη; Ο πολιτικός στόχος επετεύχθη: το δηλητήριο συνεχίζει να ποτίζει τα ρατσιστικά μυαλά όσων λένε «να τους πνίξουμε» - κάτι ανάλογο με όσα υποστήριζε παλιά ο σημερινός υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης.
Όσο η συζήτηση για το προσφυγικό-μεταναστευτικό διεξάγεται με όρους αντιμετώπισης των «εισβολέων» στους οποίους πρέπει να κάνουμε τη ζωή κόλαση, το μίσος πολύ συχνά μετουσιώνεται σε ωμή βία - από το πογκρόμ στο Μπέλφαστ, μέχρι την πρόσφατη επίθεση κατά των δύο Αιγύπτιων στην Καλλιθέα με σιδερένιο ρόπαλο του μπέιζμπολ.
Στη Βουλή δεν ακούστηκε κουβέντα εκ δεξιών για ανθρώπινα δικαιώματα, νόμιμες οδούς μετανάστευσης και πολιτικές ένταξης. Είναι ψιλά γράμματα για τα πρώην πρωτοπαλίκαρα του Καρατζαφέρη, τα οποία πλέουν με άνεση στη βάρκα της μισαλλοδοξίας, πασχίζοντας να στεγανοποιήσουν τη Ν.Δ. από τις διαρροές προς την Ακροδεξιά και το νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά.
Από τη μισαλλόδοξη ρητορική, στην απάνθρωπη πράξη: Κράτηση επ’ αόριστον χωρίς δίκη, αδιαφορία για την προστασία των παιδιών. Την ώρα που η Ν.Δ διαγκωνίζεται με τον Νατσιό και τον Βελόπουλο για το «βραβείο» τού πιο σκληρού απέναντι στους μετανάστες (το οποίο τελικά κέρδισε επάξια ο πρώην «Σπαρτιάτης» Κ. Φλώρος, που «πρότεινε» να ανοίξουν ξανά η Μακρόνησος και η Γυάρος), στο «πεδίο» κάποιοι υφίστανται με οδυνηρό τρόπο τις συνέπειες από την υποταγή της μεταναστευτικής πολιτικής στις επιταγές της Ακροδεξιάς.
Τι ισχύει
Αρκεί να σταχυολογήσουμε τις βασικές προβλέψεις του νόμου που ψηφίστηκε πριν από 5 ημέρες, με τον οποίο τίθεται σε εφαρμογή στη χώρα μας το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο.
Πρώτον, καθιερώνεται νέα διαδικασία ελέγχου στα σύνορα: Οι νεοαφιχθέντες θα υποβάλλονται σε ταυτοποίηση, ιατρικό έλεγχο και σε λήψη βιομετρικών δεδομένων. Βιομετρικά δεδομένα θα λαμβάνονται ακόμη και από τους ανήλικους· κάτι στο οποίο αντιτίθεται ευθέως η Ένωση Διοικητικών Δικαστών.
Η αίτηση ασύλου θα εξετάζεται με τη λεγόμενη «διαδικασία συνόρων». Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, οι πρόσφυγες και μετανάστες θα κρατούνται σε κλειστά κέντρα.
Με το νομοσχέδιο Πλεύρη προβλέπεται ότι οι αιτούντες άσυλο θα οδηγούνται σε παράνομη κράτηση, κατά παράβαση του Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Δικαίου, ακόμη και των Συνθηκών της Γενεύης. Κράτηση χωρίς δίκη, κράτηση προαποφασισμένη και επ’ αόριστον.
Στο άρθρο 25 προβλέπεται ότι η αρχική περίοδος κράτησης των αιτούντων διεθνή προστασία θα αυξηθεί σε 90 ημέρες (από 50 που προβλέπεται σήμερα), με δυνατότητα παράτασης έως 18 μήνες. Επίσης, το ίδιο πρόσωπο μπορεί να υπάγεται σε διαδοχικά καθεστώτα κράτησης, ακόμη και πάνω από 18 μήνες. Πρόκειται για ευθεία παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και του άρθρου 5 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θέσπισε μια νομική μαύρη τρύπα, ένα κενό Δικαίου, που θα οδηγήσει ανθρώπους στο τέλμα ενός διαρκώς ανανεούμενου 18μηνου διοικητικής κράτησης. Και αδιαφορεί ακόμα και για την προστασία των παιδιών: Στο άρθρο 40 του νέου νόμου προβλέπεται η στέγαση παιδιών μαζί με ενήλικες, κατά παράβαση κάθε λογικής πρόνοιας αλλά και της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Επιπλέον, θεσμοθετήθηκε η δυνατότητα τοποθέτησης κάθε ασυνόδευτου παιδιού άνω των 16 ετών σε «ασφαλείς ζώνες» των camps, ακόμη και στην περίπτωση που εκεί δεν παρέχονται υπηρεσίες παιδικής προστασίας. Στις εν λόγω «ασφαλείς ζώνες» τα ασυνόδευτα παιδιά θα παραμένουν υπό καθεστώς de facto κράτησης και σε συνθήκες απολύτως ακατάλληλες για παρατεταμένη διαμονή παιδιών, όπως έχει διαπιστώσει ο Συνήγορος του Πολίτη.
Πλεύρης: Πανηγυρίζει για τα «Guantanamo» εκτός Ευρώπης
Ισχυρότερο και πιο απάνθρωπο όπλο στη φαρέτρα Πλεύρη στη διαμάχη εντός της (Ακρο)δεξιάς πολυκατοικίας, η δυνατότητα απελάσεων ανθρώπων στους «κόμβους επιστροφής» («return hubs») εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στη θέσπιση των οποίων πρωτοστατεί η Ελλάδα μαζί με τη Γερμανία (ενώ αντιτίθενται η Γαλλία και η Ισπανία), παρότι το αντίστοιχο αντιμεταναστευτικό τερατούργημα της Μελόνι για μεταφορά προσφύγων σε κέντρα κράτησης στην Αλβανία κατέληξε σε φιάσκο, μετά τις καταδίκες στα ιταλικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια. Ανάλογα νομικά εμπόδια συνάντησε και η συμφωνία Βρετανίας-Ρουάντας.
Αυτά τα εξω-εδαφικά κέντρα κράτησης που προωθεί περιχαρής ο υπουργός Μετανάστευσης παραπέμπουν στη λογική του Guantanamo, όπου δεν εφαρμόζεται το Αμερικανικό Δίκαιο με πρόσχημα το γεγονός ότι το κέντρο κράτησης βρίσκεται εκτός εδάφους των ΗΠΑ.
Η ίδρυση αυτών των στρατοπέδων συγκέντρωσης είναι ασύμβατη με την αρχή της μη επαναπροώθησης, το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και την απαγόρευση της αυθαίρετης κράτησης.
Αρβανίτης: Συνδέουν την εγκληματικότητα με τη φυλή!
«Η σύνδεση εγκληματικότητας και "φυλής" είναι ανιστόρητη και επικίνδυνη για την Ευρώπη και οι πολιτικές μετεγκατάστασης δεν αποτελούν λύση. Αντίθετα, πρέπει να ακολουθηθεί η Οδηγία της Ε.Ε. για νόμιμες οδούς μετανάστευσης, πάγια θέση της Αριστεράς», συνόψισε τα επίδικα της συγκυρίας ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Κώστας Αρβανίτης (ρ/σ Στο Κόκκινο 105,5, 11/6/26).
Αλλά για το ακροατήριο του Πλεύρη και του Βορίδη, που έχει πειστεί ότι η προσφυγιά και ο ξεριζωμός ισοδυναμούν με κίνδυνο για την ασφάλεια της χώρας μας, ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα περισσεύει. Στο ρητορικό (;) ερώτημα απαντούν με ωμότητα: «Να τη βουλιάξουμε τη βάρκα»…
