Η Μαρία Σαχπασίδη έχει επιλέξει να είναι γνωστή ως Sophie Lies και με αυτό το όνομα έχει κυκλοφορήσει δύο δίσκους που η μυθοπλασία τους, τόσο μουσικά όσο και ακόμα περισσότερο στιχουργικά, οριοθετεί έναν καθαρά δικό της κόσμο. Το ίδιο, αν και σε πιο ρεαλιστική διάσταση, ισχύει και για τους επίσης δύο δίσκους του Σταύρου Τσαντέ και τον ένα του Κωστή. Τρεις νέας ηλικίας δημιουργοί που ερμηνεύουν τα τραγούδια τους και έχουν απόλυτα διακριτό προσωπικό ύφος αλλά και μία σε μεγάλο βαθμό κοινή αισθητική, αποφασιστικά σύγχρονη και indie στην προσέγγιση της. Την Τρίτη 9 Ιουνίου θα συμπράξουν για την δεύτερη ημέρα της εφετινής, δεύτερης διοργάνωσης του φεστιβάλ Φ Hill Sessions που πραγματοποιείται στο θέατρο Δώρα Στράτου στον πανέμορφο λόφο Φιλοπάππου. Η παράσταση τους έχει τίτλο «Το καλοκαίρι ο κόσμος αλλάζει» και θα τους συνοδεύσει επταμελής μπάντα (ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα, βιολί, φλάουτο, keyboards, μπάσο και ντραμς).
Μιλούν στο avgi.gr για την πρόκληση αυτού του ιδιότυπου μουσικού «τρία σε ένα».
Τι σημαίνει για εσάς η φράση «Το καλοκαίρι ο κόσμος αλλάζει» και γιατί την επιλέξατε για τίτλο της παράστασης σας;
SOPHIE LIES: Θέλαμε να μιλήσουμε για ένα καλοκαίρι που πάντα φέρνει μαζί προσδοκίες, θέλαμε να παίξουμε με την αίσθηση που έχουμε πολύ συχνά ότι το καλοκαίρι η κανονική ζωή σταματά και αρχίζει μια άλλη καλύτερη. Αυτό είναι λίγο αλήθεια αλλά και λίγο ψέμα. Νομίζω ότι θέλαμε μια φράση ξεκάθαρα ειρωνική.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΣΑΝΤΕΣ: Πράγματι αυτός ο τίτλος με έναν τρόπο αυτοαναιρείται. Η τόσο αισιόδοξη δήλωση «το καλοκαίρι ο κόσμος αλλάζει» μπορεί να διαβαστεί και ως ερώτηση με έντονη αμφιβολία. Ίσως, έτσι τείνουμε να καταλήξουμε, οι πραγματικές αλλαγές – ατομικές και συλλογικές - δεν καθορίζονται από το ημερολόγιο και τις καιρικές συνθήκες αλλά από τις εσωτερικές διαδικασίες μετασχηματισμού.
ΚΩΣΤΗΣ: Μάλλον θα είμαι λίγο γραφικός αλλά θεωρώ ότι πράγματι το καλοκαίρι ο κόσμος αλλάζει διότι τότε συντελείται κάποια ανάταση σε πολλά επίπεδα. Εννοώ ότι για να αλλάξει πραγματικά ο κόσμος θα πρέπει αυτές οι αλλαγές να είναι εσωτερικές και ουσιώδεις αλλά έτσι είναι σαν να μην υπολογίζουμε την δύναμη της εξωτερικής αλλαγής του κόσμου. Το καλοκαίρι το φως γίνεται λαμπρότερο και εντονότερο με μεγαλύτερη διάρκεια της ημέρας, επανέρχεται έντονα το στοιχείο του νερού (είτε εξαιτίας της συνήθειας είτε ως διαφυγή από την καυτή πόλη) και έτσι ο άνθρωπος αρχίζει να παίζει και να μεταμορφώνεται σε παιδί.
Το καλοκαίρι είναι η αγαπημένη εποχή όλων σας ή όχι απαραίτητα;
S. L.: Προσωπικά δεν συμπαθώ το καλοκαίρι. Προτιμώ τον χειμώνα με το κρύο του και τα πολλά ρούχα.
Σ. Τ.: Εγώ είμαι πολύ «καλοκαιράκιας». Ίσως «φταίει» και το ότι κατάγομαι από νησί γεγονός που μου επέτρεπε να περνάω πολύ χρόνο μακριά από την πόλη και κοντά στη θάλασσα.
Κωστής: Αγαπημένη εποχή; Καλοκαίρι δαγκωτό αλλά με αντηλιακό παιδιά. (γέλια)
Γνωριζόσαστε πριν από αυτή την εμφάνιση και έχετε ξαναπαίξει και οι τρεις μαζί;
S. L.: Ναι, με τον Σταύρο γίναμε φίλοι τα τελευταία χρόνια, έχουμε συνυπάρξει σε ζωντανές εμφανίσεις και ηχογραφήσεις αλλά νομίζω περισσότερο σε τραπέζια με τσίπουρα! (γέλια) Τον Κωστή τον γνώρισα προσωπικά πιο πρόσφατα, κυρίως διαμέσου του αφιερώματος στον Θάνο Μικρούτσικο το οποίο ετοιμάσαμε πριν λίγο καιρό.
Σ. Τ.: Με τον Κωστή γνωριστήκαμε πέρυσι τον Οκτώβριο όταν ετοίμαζε την παρουσίαση του πρώτου δίσκου του «Κάποιες Κυριακές», στο «Ίλιον Plus». Είχα ακούσει τη δουλειά του και μου άρεσε πολύ και όταν με προσκάλεσε να συμμετάσχω ως guest στην παρουσίαση χάρηκα πραγματικά Από τότε συνεχίσαμε να κάνουμε παρέα και να συνεργαζόμαστε όλο και πιο τακτικά. Για τη Μαρία είναι έτσι όπως τα είπε η ίδια, μάλιστα η φιλία μας ξεκίνησε πριν ακόμα κυκλοφορήσουμε τους αντίστοιχους πρώτους δίσκους μας οπότε έχουμε πολλές κοινές εμπειρίες από την μέχρι τώρα διαδρομή μας στη μουσική.
Κωστής: Με την Μαρία αρχίσαμε να γνωριζόμαστε περισσότερο τώρα, με αφορμή την παράσταση και τόσο η παρέα όσο και η συνεργασία μαζί της με χαροποιεί πολύ. Με τον Σταύρο γνωριζόμαστε περίπου δύο χρόνια και η φιλία μας γίνεται «yolo» και πιο ισχυρή σε αυτό το διάστημα.
Από τι προέρχονται, σε τι βασίζονται και πόσο βιωματικά είναι τα πεζά κείμενα σας που θα ακουστούν στην παράσταση;
Σ. Τ.: Αν συμφωνήσουμε ότι τα όνειρα κατά τη διάρκεια του ύπνου είναι μια ακόμα βιωματική εμπειρία τότε τα συγκεκριμένα κείμενα είναι για εμένα απολύτως βιωματικά. Αυτό που εννοώ είναι ότι τα κείμενα, όπως και τον τίτλο, δεν τα επιλέξαμε τόσο εμείς αλλά περισσότερο αυτά…επέλεξαν εμάς. Την περίοδο που κάναμε τις πρώτες συναντήσεις συζητώντας το concept της παράστασης είδα ένα όνειρο. Είπα, λέει, στην Μαρία που βρισκόταν στην κουζίνα μου να χρησιμοποιήσουμε για την παράσταση αποσπάσματα από το βιβλίο «Η Γραμμή Του Ορίζοντος» του Χρήστου Βακαλόπουλου φέρνοντας για παράδειγμα μία παράγραφο που μου είχε αρέσει πολύ. Όταν ξύπνησα έστειλα την συγκεκριμένη παράγραφο στα παιδιά, τους είπα για το όνειρο και έτσι καταλήξαμε στον τίτλο αλλά και στην παράσταση να χρησιμοποιήσουμε εκτενή αποσπάσματα από το βιβλίο.
Πόσο εύκολο ήταν να προσαρμοστείτε στο να συνοδεύει και τους τρεις σας η ίδια μπάντα δεδομένου ότι έχετε τις δικές σας;
S. L.: Εμένα προσωπικά με δυσκόλεψε, δεν είμαι τόσο ευέλικτη ως άνθρωπος . Αντικειμενικά ήταν και παραμένει μια αρκετά φιλόδοξη ιδέα, θα δούμε πώς θα βγει αλλά τουλάχιστον απολαμβάνουμε την προετοιμασία της! Στην αρχή όμως είχα αρκετή αγωνία για το αποτέλεσμα…
Σ. Τ.: Το απολαμβάνω πάρα πολύ παρά τις δυσκολίες που αφορούν κυρίως στον συντονισμό των προγραμμάτων δέκα πολυάσχολων ανθρώπων. Όλα τα παιδιά είναι μουσικοί που εκτιμώ και αγαπώ ιδιαίτερα και η φάση μου θυμίζει λίγο all star game, σε ποδοσφαιρικό επίπεδο κάτι σαν «φίλοι του Μαραντόνα εναντίον φίλων του Πελέ».
Κωστής: Νομίζω είναι δύσκολο να μην περάσεις καλά με ανθρώπους που εκτιμάς και ενδεχομένως σε εκτιμούν και εκείνοι, η προσπάθεια πάντα είναι να βρεθούν τα κοινά σημεία και να στηριχτείτε σε αυτά. Πέρα από αυτό όμως μου αρέσει πάρα πολύ να παρατηρώ το πώς δουλεύουν ομότεχνοι/ες μου, καθένας και καθεμία έχει τον δικό του τρόπο, επικοινωνεί διαφορετικά με τους μουσικούς και αντιδρά αλλιώς στις εκάστοτε συνθήκες, μαθαίνεις πολλά από αυτή τη διαδικασία.
Ο κόσμος που θα έρθει να περιμένει περισσότερο ένα καλοκαιρινό πάρτι με ζωντανή μουσική παρά μια ακόμα συναυλία;
S. L.: Δεν θα το έλεγα καλοκαιρινό πάρτι αλλά μάλλον καλοκαιρινή μουσική παράσταση.
Σ. Τ.: Θα ήταν ψέμα και φτηνό μάρκετινγκ να τάζουμε ξέφρενα πάρτι. Μπορούμε όμως να υποσχεθούμε ότι θα είναι μια βραδιά με συγκίνηση, χιούμορ, τροφή για σκέψη και αφορμές για βίωση αληθινών συναισθημάτων. Ανυπομονώ να έρθει η ώρα της σύμπραξης μας και ελπίζω να είναι τόσο όμορφη όσο την ονειρευτήκαμε.
Κωστής: Εγώ φαντάζομαι αυτή την παράσταση σαν ένα ξαφνικό δροσερό αεράκι στη μέση του μεσημεριού που για μία στιγμή μας ξυπνά από τη ραστώνη της καλοκαιρινής ζέστης. Θα θέσουμε κάποια ερωτήματα και στο τέλος, πηγαίνοντας σπίτι μας ή για ένα ποτό, ιδανικά θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε έστω σε μερικά από αυτά.
