Λαμπρός ιστορικός, ενεργός πολίτης, προικισμένος άνθρωπος γεμάτος ευαισθησίες και γλυκύτητα, ο Βαγγέλης Κεχριώτης, έχασε τη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία μόλις 46 χρόνων. Κηδεύτηκε χθες στη 1.30 το μεσημέρι, στην ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Φωκά στο Ορτάκιοϊ της Κωνσταντινούπολης όπου ζούσε εδώ και χρόνια με τη σύζυγο και τη μικρή του κόρη. Άνθρωπος δικός μας στην Αυγή, υπήρξε αρθρογράφος της και συνεργάτης των Ενθεμάτων, ζεστός και ευγενικός, με ένα καλό λόγο στο στόμα, με χιούμορ και κυρίως νηφαλιότητα, μοιραζόταν τις γνώσεις του, κυρίως όμως κατέθετε σοβαρό επιστημονικό λόγο και τεκμηριωμένες απόψεις και κριτική για την κοινωνία και την πολιτική. Με ενδιαφέρον ακούγαμε πάντα τα νέα για τα κοινωνικοπολιτικά τεκταινόμενα που μας μετέφερε από τη γειτονική Τουρκία που ζούσε και δίδασκε, διαβάζαμε την αρθρογραφία αλλά και τα βιβλία του σχετικά με την οθωμανική Σμύρνη, τις πολιτικές και πολιτισμικές όψεις των ελληνορθόδοξων κοινοτήτων στην ύστερη Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και για ζητήματα που αφορούν την εθνική ιδεολογία και τη δημόσια ιστορία. Το πεδίο των επιστημονικών του ενδιαφερόντων άλλωστε επικεντρωνόταν στη βαλκανική ιστορία και την ιστορία των χριστιανικών και εβραϊκών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τις οποίες και δίδασκε στο Τμήμα Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου.
Ο Βαγγέλης Κεχριώτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969, σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Έσεξ στη Βρετανία. Το 2005 υποστήριξε τη διατριβή του στο Τμήμα Τουρκικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λέιντεν με θέμα "Οι ελληνορθόδοξοι της Σμύρνης στο τέλος της Αυτοκρατορίας".
Στην Τουρκία ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου ιστορικών Tarih Vakfı και της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Toplumsal Tarih και στην Ελλάδα μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Historein, ενώ αρθρογραφούσε στην αρμενοτουρκική εφημερίδα Agos. Είχε επιμεληθεί συλλογικούς τόμους.
Έδωσε τη μάχη με τον καρκίνο με αξιοπρέπεια ως το τέλος. Μαχητής σ' αυτόν τον άνισο αγώνα και ευαίσθητος, μοιράστηκε την περιπέτεια της υγείας του με τους φίλους και τους φοιτητές του στο διαδίκτυο. "Τον είχαμε ανάγκη όχι μόνον για το μυαλό του αλλά για τον συνδυασμό θάρρους και συμπόνιας που εξέφραζε. Ήταν έμπνευση για εμάς και εύχομαι να παραμείνει έτσι στη μνήμη μας, στη δουλειά μας και στον τρόπο που φερόμαστε ο ένας στον άλλον" έγραψε χαρακτηριστικά η συνάδελφός του Lily Frierson.
