Θέατρο, μουσική, προβολές, αλλά και σεμινάρια και εκπαιδευτικά προγράμματα αποτελούν τους άξονες γύρω από τους οποίους κινείται, μέχρι το τέλος της χρονιάς, το πρόγραμμα του χώρου που καθιερώθηκε στην πολιτιστική ζωή της Κυψέλης με το παράξενο, αλλά και οραματικό όνομα Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων...
Ένα πρόγραμμα που ξεκινά τη Δευτέρα με ένα έργο-ντοκουμέντο, που παρουσιάζεται σε πανελλήνια πρώτη, με τίτλο Ανεπίδεκτη διόρθωσης.
Πρόκειται για ένα αφιέρωμα του Ιταλού δραματουργού Στέφανο Μασίνι στη ζωή, τον αγώνα και τη μνήμη της Ρωσίδας δημοσιογράφου Άννα Πολιτκόφσκαγια, που δολοφονήθηκε το 2006 έξω από το σπίτι της, από "αγνώστους", όταν οι αποκαλυπτικές της έρευνες για τα βασανιστήρια που ασκούσαν οι ρωσικές αρχές στον βρόμικο πόλεμο της Τσετσενίας άρχισαν να ενοχλούν το καθεστώς Πούτιν. Το έργο Ανεπίδεκτη διόρθωσης παρουσιάζεται σε μετάφραση Δημήτρη Αλεξάκη και σκηνοθεσία Μιχάλη Κοιλάκου, ο οποίος και πρωταγωνιστεί μαζί με την Τάνια Παλαιολόγου.
Μιλώντας με τον σκηνοθέτη, μας λέει πως, ήδη ένα χρόνο μετά τη δολοφονία, η υπόθεση Πολιτκόφσκαγια είχε κινήσει το ενδιαφέρον του και έψαχνε τρόπο να κάνει μια παράσταση γι' αυτήν. Με το κείμενο του Μασίνι τον έφερε σε επαφή ο Δ. Αλεξάκης και "καταλάβαμε αμέσως ότι ήταν αυτό που θέλαμε. Ένα κείμενο τόσο ανοιχτό και ελεύθερο που σε αφήνει να επιλέξεις εσύ τον τρόπο. Είκοσι διάσπαρτες εικόνες με επικεφαλίδες, σαν στήλες από εφημερίδα. Κάποιες πιο ποιητικές, κάποιες σαν συνεντεύξεις, άλλες με τη μορφή ντοκιμαντέρ".
Παρά το θέμα του έργου, ο Μ. Κοιλάκος αποφεύγει να το χαρακτηρίσει "πολιτικό". "Για μένα το θέατρο είναι μια δυνατότητα να εξερευνήσω τον κόσμο στον οποίο ζω. Πώς ερωτεύομαι, πώς αγαπώ και αισθάνομαι, πώς χαίρομαι και πώς λυπάμαι, πώς υποφέρω και πώς αντιστέκομαι, πέρα απ' τις εύκολες λύσεις. Αυτό το θέατρο υπήρχε, υπάρχει, θα συνεχίσει να υπάρχει και για μένα είναι πολιτικό", μας λέει.
Όσο για τις συμπάθειες που συγκεντρώνει ο Βλ. Πούτιν στη χώρα μας, ο σκηνοθέτης τονίζει εμφατικά: "Μιλάμε για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι αφελές να θεωρούμε ότι αφορά κάποιους πολύ μακριά. Ήδη χτυπάει την πόρτα μας..."
