Την Παρασκευή το βράδυ λοιπόν η Lady Gaga κατάφερε να εξαργυρώσει τη φήμη της, η οποία προηγήθηκε της επίσκεψής της, γεμίζοντας περίπου το μισό ΟΑΚΑ με έναν κόσμο που, κατά την εκτίμησή μας, πρέπει να ήταν ανάμεσα στις τριάντα και τις σαράντα χιλιάδες. Τι του προσέφερε όμως, πέραν από άφθονο γυμνό που σταματούσε λίγο πριν αρχίσει να προσβάλλει τη δημόσια αιδώ, ομολογουμένως εντυπωσιακά χορευτικά και στο μεγαλύτερο ποσοστό της προηχογραφημένη δυνατή χορευτική μουσική με τέλειο προφανώς ήχο;
Όχι και πολλά πράγματα... Η Madonna μάλλον βιάστηκε να αποκαλέσει στη δεκαετία του '80 τον εαυτό της «Υλιστικό Κορίτσι» καθώς μπροστά στη Lady Gaga είχε και έχει πνευματικές, αν όχι και... υπαρξιακές αναζητήσεις! Δεν αναφερόμαστε τυχαία στην πάλαι ποτέ «βασίλισσα της ποπ», καθώς είχε τουλάχιστον προκαλέσει η ίδια τη μουσική της «παρθενογένεση», ενώ η διάδοχός της απλώς δεν θα είχε υπάρξει αν δεν είχε προηγηθεί εκείνη. Η Madonna είχε έστω την ευφυΐα να επινοήσει και να φιλοτεχνήσει η ίδια την εικόνα της, την οποία στη συνέχεια επέβαλε στο κοινό. Η Lady Gaga απλώς συλλέγει -στα όρια σχεδόν του «πιθηκισμού»- στοιχεία της κρατούσας υπερκαταναλωτικής κουλτούρας, τα ανασυνθέτει με μπόλικη δόση «τρέλας» και ακόμα περισσότερη κιτς και σεξ ως δική της εικόνα και αυτήν πουλάει στη συνέχεια στο κοινό. Μια εικόνα απολύτως κενή ουσίας, νοήματος, ακόμα και του όποιου περιεχομένου, στο σημείο ακριβώς όπου η μαζική ποπ κουλτούρα μετατρέπεται σε υποκουλτούρα, με την πιο μελανή έννοια της λέξης.
Το ότι τώρα αυτή τη σαθρή, παραμορφωτική τής ήδη θολής δικής τους, εικόνα στην Αμερική και αλλού την αγοράζουν κυρίως οι εφηβικές και οι πρώτες μετεφηβικές ηλικίες, ενώ ο κόσμος που συνέρρευσε στο ΟΑΚΑ ήταν σχεδόν όλων των ηλικιών και οικονομικών τάξεων, δεν μπορεί δυστυχώς παρά να σημαίνει ένα μόνο: Ότι τόσα χρόνια νεοπλουτισμού και βάναυσης ακαλαισθησίας του τηλεοπτικού life style έχουν κάνει πολύ περισσότερη ζημιά από όσο πιστεύουμε...
