Καθώς ο ενδοτισμός των ελληνικών κυβερνήσεων στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα οδήγησε τη χώρα μας στο χείλος του γκρεμού, δεχόμαστε καθημερινά καταιγισμό απειλών πως η μη τήρηση των συμπεφωνημένων από την όποια κυβέρνηση προκύψει, αν γίνουν εκλογές, θα σημάνει και την έξοδο της χώρας από το ευρώ, αν όχι και από την Ε.Ε.
Στον ανηλεή πόλεμο δυσφήμησης που εξαπολύουν καθημερινά τα κόμματα του κατεστημένου και τα δημοσιογραφικά φερέφωνά τους εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να εκφοβίσουν τους πολίτες και να τους οδηγήσουν ως «πρόβατα επί σφαγή» στις κάλπες, προστέθηκε και το αλήστου μνήμης «ανήκομεν εις την Δύσιν», άποψη η οποία κόστισε ουκ ολίγα δεινά στη χώρα μας.
Από ό,τι γνωρίζω, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έθεσε θέμα εξόδου από το ευρώ και την Ε.Ε. Αν οι Ευρωπαίοι «εταίροι» απειλούν τον λαό μας με διακοπή της βοήθειας, τότε ας γνωρίζουν πως οι οικονομικές, πολιτικές και γεωπολιτικές συνθήκες έχουν αλλάξει διεθνώς. «Υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια» λέει ο θυμόσοφος λαός. Η χώρα μας θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί, τόσο οικονομικά όσο και αμυντικά, την παρουσία της Ρωσίας στην ανατολική Μεσόγειο, γνωστού όντος ότι αποτελεί ενεργειακό κολοσσό, ικανό να εξασφαλίσει έως έναν βαθμό, στο πλαίσιο των εμπορικών σχέσεων, και τις προοπτικές ομαλής οικονομικής ανάπτυξης της χώρας μας, υψώνοντας συγχρόνως τείχος στις εκάστοτε προκλήσεις της Τουρκίας.
Το ίδιο θα μπορούσε να ισχύσει και για την οικονομική παρουσία της Κίνας, η οποία εποφθαλμιά τη χρήση των λιμανιών μας, με το αζημίωτο βεβαίως, προκειμένου να διεισδύσει στην τεράστια αγορά της Ευρώπης των πεντακοσίων και πλέον εκατομμυρίων καταναλωτών. Μα, θα μου πείτε, προτείνετε την αλλαγή αφεντικών και εξαρτήσεων; Όχι, βέβαια. Η εκμετάλλευση ιστορικών συγκυριών που θα βοηθούσαν τη χώρα να βγει από το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό αδιέξοδο, εξασφαλίζοντας μακροπρόθεσμα τα συμφέροντά της, δεν σημαίνει, αναγκαστικά, και εξάρτηση.
Όσο η ανθρωπότητα δεν έχει βρει ακόμα τον δρόμο της για μια κοινωνία της οικονομικής ισότητας (και όχι μόνον της τυπικής ενώπιον του νόμου), της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, εξέλιξη που θα απάλλασσε την ανθρωπότητα από τα σημερινά δεινά, το εθνικό συμφέρον θα συνεχίσει να βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής, όπως επιβεβαιώνει περίτρανα και η στάση της Γερμανίας στους κόλπους της Ε.Ε.
Τελευταία η κυβέρνηση της χώρας μας διαλαλεί με όλα τα μέσα την ύπαρξη πρωτογενούς πλεονάσματος και πως τα 500 εκατ. θα μοιραστούν στις ασθενέστερες οικονομικά κοινωνικές ομάδες. Πρόκειται για λογιστική απάτη, καθότι τα χρήματα αυτά θα μεταφερθούν ως έλλειμμα στον προϋπολογισμό του 2014, και θα κληθούν να τα πληρώσουν με την επιβολή νέων φόρων οι Έλληνες πολίτες!
Εν κατακλείδι οι προϋποθέσεις διαπραγμάτευσης με την Ε.Ε. δεν είναι αυτές που προβάλλονται καθημερινά από τα κόμματα του πολιτικού κατεστημένου με σκοπό να πείσουν την κοινή γνώμη, προκειμένου να δεχθεί λύσεις που θα μετατρέψουν τη χώρα μας σε παρία της Ευρώπης και γερμανικό προτεκτοράτο.
Διανύουμε πολιτικά μια άκρως σημαντική περίοδο. Αρκεί οι δυνάμεις της Αριστεράς να κατανοήσουν το μήνυμα της εποχής και να ενωθούν. O ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση οφείλει να παρουσιάσει ένα συνεκτικό, πειστικό πρόγραμμα πολιτικής και κοινωνικής ανατροπής, εκμεταλλευόμενος τις υφιστάμενες αντιθέσεις εντός της Ε.Ε. καθώς και τις ανταγωνιστικές σχέσεις μεταξύ των διαφόρων οικονομικών συνασπισμών (ΗΠΑ, Ε.Ε., αναδυόμενες οικονομίες κ.λπ.).
Η όποια λύση προϋποθέτει την ύπαρξη πραγματικής συμπαράστασης και υποστήριξης από τις προοδευτικές δυνάμεις του ευρωπαϊκού, τουλάχιστον, χώρου. Είναι καιρός πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ να απαλλαγεί από πολιτικούς νομάδες, αν θέλει να κερδίσει έμπρακτα την εμπιστοσύνη του προοδευτικού δυναμικού της χώρας. Όποιος αναγνωρίζει την αναγκαιότητα ανατροπής της παρούσας θλιβερής κατάστασης, χωρίς να συστρατεύεται πρακτικά στον κοινό αγώνα, θα βρεθεί αναγκαστικά στο περιθώριο των κοινωνικών αγώνων.
«Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού» λέγανε οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Ό,τι ο λαός μας δεν πέτυχε στις εκλογές της 31 Μαρτίου του 1946, λόγω της τραγικής, όπως αποδείχθηκε ιστορικά, αποχής του ΚΚΕ από τις κάλπες, μπορεί να υλοποιηθεί τώρα, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ανάταση του λαού μας.
* Ο Ζήσης Δ. Παπαδημητρίου είναι ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
