Την ίδια στιγμή, στον ΣΥΡΙΖΑ έθεταν σειρά ερωτημάτων προς τους δύο συνεισηγητές της έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πριν, σημειωτέον, δημοσιοποιηθεί το πόρισμά τους. Αυτά είναι:
1. Στην παράγραφο 24, σελ. 9, του σχεδίου έκθεσης, οι δύο συνεισηγητές υπογραμμίζουν ότι, εξαιτίας των μνημονιακών πολιτικών, «ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ έχει αυξηθεί απότομα σε όλες τις χώρες που έχουν υπαχθεί σε πρόγραμμα». Επειδή, οι ίδιοι, στην παράγραφο 2, εντοπίζουν τη «'μη βιωσιμότητα' των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας» ως το βασικό αίτιο για την υιοθέτηση του Μνημονίου, παραμένει το ερώτημα εάν σήμερα, με τον λόγο δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ στο 176%, δηλαδή, περίπου, κατά 50% αυξημένο σε σύγκριση με το 2009, οι δύο συνεισηγητές θεωρούν το δημόσιο χρέος της χώρας βιώσιμο. Εάν όχι, ποια εκδοχή προκρίνουν οι ίδιοι για την οριστική και αποτελεσματική αποκατάσταση της βιωσιμότητάς του: τη διευκόλυνση της εξυπηρέτησής του, σύμφωνα με την απόφαση του Eurogroup στις 27.11.2012, με παραμετρικές αλλαγές στο προφίλ του (περαιτέρω μείωση των επιτοκίων κ.λπ.) ή την οργανωμένη διαγραφή μέρους της ονομαστικής αξίας του και «ρήτρα ανάπτυξης» στην αποπληρωμή του υπόλοιπου, ως μέρους ευρύτερης λύσης για την υπερχρέωση της Ευρωζώνης - ενδεχομένως στο πλαίσιο μιας «Ευρωπαϊκής Διάσκεψης για το Χρέος»;
2. Στην παράγραφο 35, σελ. 10, οι δύο συνεισηγητές επισημαίνουν ότι η δημοκρατική λογοδοσία της τρόικας στις μνημονιακές χώρες είναι μεν εκ προοιμίου ανεπαρκής, ωστόσο «ποικίλλει μεταξύ των χωρών, ανάλογα με τη βούληση των εθνικών αξιωματούχων». Πώς αξιολογούν τη βούληση των Ελλήνων αξιωματούχων και το επίπεδο δημοκρατικής λογοδοσίας της τρόικας στην Ελλάδα;
3. Στην παράγραφο 2, σελ. 6, του σχεδίου έκθεσης, οι δύο συνεισηγητές επικαλούνται τα εκ των υστέρων αναθεωρημένα στατιστικά στοιχεία για τα δημοσιονομικά μεγέθη του 2009. Γνωρίζουν οι δύο συνεισηγητές ότι ανώτατα στελέχη της τότε Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδας (ΕΣΥΕ) έχουν τεκμηριωμένα αμφισβητήσει την ακρίβεια και την αξιοπιστία των στοιχείων αυτών - ότι, δηλαδή, τα θεωρούν σκόπιμα διογκωμένα; Για ποιο λόγο δεν συναντήθηκαν μαζί τους ή δεν έχει ζητηθεί η αυτοπρόσωπη κατάθεσή τους, στο πλαίσιο της έρευνας που διεξάγουν;
4. Στην Ελλάδα αποδέκτες του ερωτηματολογίου των δύο συνεισηγητών ήταν ο σημερινός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο σημερινός υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργος Προβόπουλος. Από τους τρεις, μόνον ο κ. Προβόπουλος κατείχε την ίδια θέση τη χρονική περίοδο πριν και κατά τη σύναψη του πρώτου Μνημονίου. Για ποιο λόγο εξαιρέθηκαν οι αρμόδιοι πολιτικοί χειριστές του πρώτου Μνημονίου, δηλαδή ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου; Το ίδιο ερώτημα ισχύει και για τους πολιτικούς χειριστές του δεύτερου Μνημονίου, Λουκά Παπαδήμο και Ευάγγελο Βενιζέλο αντίστοιχα.
5. Στην παράγραφο 26, σελ. 9, οι δύο συνεισηγητές αντιπαραβάλλουν τους στόχους της πολιτικής του ΔΝΤ (εσωτερική υποτίμηση) και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (δημοσιονομική εξυγίανση). Άρα;
6. Θεωρούν οι δύο συνεισηγητές ότι οι καταστροφικές κοινωνικές επιπτώσεις των μνημονιακών πολιτικών -και ιδιαίτερα η ανθρωπιστική κρίση που βιώνει η Ελλάδα- ήταν το αναγκαίο ή αναπόφευκτο κόστος για τη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων στις μνημονιακές χώρες;
7. Θεωρούν οι δύο συνεισηγητές ότι η υφεσιακή λιτότητα πέτυχε ως συνταγή δημοσιονομικής εξυγίανσης;
8. Θεωρούν οι δύο συνεισηγητές ότι η Ελλάδα χρειάζεται συνέχιση της λιτότητας με τρίτο Μνημόνιο;
