Χθες ξεκίνησαν οι φιέστες για την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε. από την Ελλάδα. 50 εκατομμύρια ευρώ θα στοιχίσουν αυτές οι φιέστες, που ο Έλληνας πρωθυπουργός ελπίζει να βοηθήσουν το προφίλ του, έτσι ώστε να επιβιώσει μέχρι τον Μάιο του τρέχοντος έτους.
Για ποια Ευρώπη και για ποια προεδρία μιλάμε όμως; Προφανώς για την Ευρώπη της νεοφιλελεύθερης λιτότητας, τη γερμανική Ευρώπη και των απανταχού υποτακτικών των πολιτικών λιτότητας που έχει επιβάλει το νεοφιλελεύθερο διευθυντήριό της.
Όλοι εμείς, ευρωπαϊστές πάντα, αυτήν την Ευρώπη ονειρευόμασταν; Αυτήν την Ευρώπη είχαμε κατά νου όσοι από παλιούς, χαλεπούς για την Αριστερά καιρούς, παλεύαμε σε όλη την κοινωνία για να μπολιάσουμε με το ευρωπαϊκό όραμα τη σκέψη και τις προβληματικές της;
Σαφώς όχι, τότε είχε αρχίσει να οικοδομείται η Ευρώπη της συνοχής και της αλληλεγγύης, προφανώς δεν ήταν η Ευρώπη των εργαζομένων, αλλά η έννοια της αλληλεγγύης ήταν διάχυτη σε όλες τις ευρωπαϊκές πολιτικές, οι πολιτικές ισότητας επίσης, η προστασία του περιβάλλοντος σε σύγκρουση με τις πολιτικές άκριτης ανάπτυξης, τα συστήματα εκσυγχρονισμού των δημοσίων διοικήσεων επίσης, η Ευρώπη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήταν παρούσα παντού. Όλα αυτά την περίοδο που κυριαρχούσαν οι ιδέες των σοσιαλιστών και της υγιούς σοσιαλδημοκρατίας και που το όραμα για την Ευρώπη της εργασίας ήταν ένα όραμα όχι ανέφικτο.
Σήμερα όλα αυτά έχουν μπει στο χρονοντούλαπο των ιστορικών χρόνων που έχουν περάσει, η Ευρώπη είναι έρμαιο του πιο άγριου νεοφιλελεύθερου πολιτικού καμβά που ελπίζει σε πολιτικές αγριότητες για να απομειώσει τα κοινωνικά κράτη που είχαν δημιουργηθεί για να δημιουργήσει ολιγοπώλια και να διευρύνει την εκμετάλλευση προς όφελος των μεγιστάνων του πλούτου. Ακόμα η Ευρώπη σήμερα ορίζεται από τα σκάνδαλα που προκαλούν οι εταιρικοί κολοσσοί για να προωθήσουν προϊόντα τους στις αναπτυσσόμενες χώρες του Νότου, βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος στις κυβερνήσεις της διαφθοράς και της διαπλοκής που πνέουν, βέβαια τα λοίσθια, όπως και στην Ελλάδα.
Αυτή λοιπόν η σημερινή Ευρώπη, της οποίας ο πρόεδρος της Επιτροπής κ. Μπαρόζο είχε τολμήσει να εκστομίσει το 2011 την αλησμόνητη φράση ότι για την «κρίση του ασφαλιστικού συστήματος φταίει και το υψηλό προσδόκιμο ζωής των Ελλήνων»!, αυτή λοιπόν η σημερινή Ευρώπη, διοικείται από ακροδεξιές και ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις, εξάγει παντού την άγρια λιτότητα, καταρρακώνει τα δημιουργήματα της την αλληλεγγύη και την κοινωνική συνοχή.
Αυτή λοιπόν η Ευρώπη των γκρίζων κουστουμιών και των AUDI είναι που γιορτάζει, αυτή η Ευρώπη είναι που διοργανώνει φιέστες μπροστά στην μούρη των αστέγων, στις λίστες του 1,5 εκατομμυρίου ανέργων, στην αγανάκτηση των μισθωτών και των συνταξιούχων που υφίστανται τις συνέπειες της πολιτικής της, όπως αυτές εφαρμόζονται από τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο. Και αν αυτοί τα κάνουν όλα αυτά για να αγοράσουν χρόνο, εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να τους τον δώσουμε ή να πάμε να «χαϊδευτούμε» μαζί τους.
Κατά συνέπεια, πολύ σωστά ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν παρέστη σε αυτή την ιλαροτραγωδία, σε αυτό το αίσχος του κυνισμού μπροστά στη λαίλαπα που εφαρμόζουν τα γκρίζα κουστούμια και οι AUDI μαζί με τους εγχώριους εκπροσώπους αυτών των πολιτικών.
Πολύ σωστά αυτές οι φιέστες περνούν και εγγράφονται στην αδιαφορία των χειμαζόμενων πολιτών. Να επαναλάβω ότι οι στιγμές που ζούμε είναι μοναδικές, δεν συγκρίνονται με άλλες και ως τέτοιες χρειάζονται τομές και ρήξεις, ανατροπές και βαθιές αλλαγές. Αυτές σωστά σηματοδοτήθηκαν από τη βαθιά πολιτική στάση του ΣΥΡΙΖΑ που είχε έντονο συμβολισμό, σε αυτές τις περιόδους οι αμφισημίες δεν έχουν θέση.
* Ο Αντρέας Νεφελούδης είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής της Αριστερής Προοπτικής
