Ένα από τα στοιχεία που εντυπωσιάζουν στην επίμαχη σύμβαση των υποβρυχίων είναι ότι οι καταβολές των δόσεων προς τους κατασκευαστές ορίζονται βάσει του... ημερολογίου και όχι βάσει της προόδου των εργασιών. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο υπουργός Ευ. Βενιζέλος μεριμνά, τη διετία 2010-11, για την καταβολή πέντε δόσεων, χωρίς να μπαίνει ούτε ένα καρφάκι στα υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού.
Την ώρα εξάλλου που το Δημόσιο πλήρωνε, χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, στο ακέραιο τα συμφωνηθέντα ποσά, ο ελληνικός λαός είχε μπει ήδη στο μνημονιακό τούνελ.
Συγκεκριμένα: Η πρώτη δόση, ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ, καταβάλλεται στις 15.9.2010, και την ημέρα εκείνη βλέπουν το φως της δημοσιότητας ρεπορτάζ για την αύξηση, κατά δύο μονάδες, του ΦΠΑ, αλλά και για τη διαφαινόμενη εξίσωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης.
Στις 27.10.2010 καταβλήθηκαν 200 εκατομμύρια ευρώ και την ίδια μέρα ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γ. Προβόπουλος, στην ενδιάμεση έκθεσή του, ζητά μείωση του ελλείμματος, διά της μείωσης των δαπανών, και άρα "μαχαίρι" στις δαπάνες των πανεπιστημίων και των νοσοκομείων.
Η επόμενη δόση (50 εκατ.) καταβλήθηκε λίγες ημέρες μετά (15.11.2010), με την κυβέρνηση να... πονοκεφαλιάζει για την προς τα πάνω αναθεώρηση του ελλείμματος και την εκτέλεση του νέου προϋπολογισμού.
Στις 15.2.2011 το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανάβει το πράσινο φως για την καταβολή άλλων 50 εκατ., ενώ η κυβέρνηση αναζητά μελλοντικά έσοδα από την προείσπραξη εσόδων από τα διόδια στους αυτοκινητόδρομους, τα λαχεία, την εκποίηση του ορυκτού πλούτου και της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου.
Τέλος, η δόση των 13 δισ. (15.5.2011) εκταμιεύεται την ημέρα που η τρόικα αξιώνει απολύσεις στο Δημόσιο και ιδιωτικοποιήσεις με "αντάλλαγμα" το 2ο Μνημόνιο.
