ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΛΙΟΝΑΚΗΣ
Κείμενο επαναβεβαίωσης της πίστης του Αντ. Σαμαρά και του Ευ. Βενιζέλου στους όρους του Μνημονίου και την υλοποίησή τους αποτελεί η επικαιροποιημένη προγραμματική συμφωνία που επικύρωσαν χθες οι δυο τους, μετά από πέντε μήνες συγκρότησης της δικομματικής κυβέρνησης. Παράλληλα, σηματοδοτεί και την επίσημη επισφράγιση της ιδεολογικής και πολιτικής "υποταγής" του ΠΑΣΟΚ στη Ν.Δ., με την πρώτη παράγραφο του επικαιροποιημένου προγραμματικού πλαισίου να τονίζει ότι "ορίζοντας διακυβέρνησης είναι πάντα η τετραετία". Προκειμένου δε να εκπέμψουν το μήνυμα ότι το κυβερνητικό μέτωπο είναι σαν "μια γροθιά", συνεργάτες του αντιπροέδρου της κυβέρνησης έλεγαν μετά τη συνάντηση στο Μ. Μαξίμου ότι οι δύο αρχηγοί "συμφώνησαν σε όλα τα σημεία του κειμένου" και "σε όλα τα οικονομικά θέματα".
Από την αρχή κιόλας του δεκασέλιδου γενικόλογου κειμένου, που περιλαμβάνει 43 σημεία-στόχους της κυβέρνησης, σημειώνεται ότι πρώτη προϋπόθεση για τη διασφάλιση της παραμονής στην Ε.Ε. και τη Ζώνη του Ευρώ και την οριστική έξοδο από την κρίση, είναι "η εξάντληση της τετραετούς κοινοβουλευτικής περιόδου".
Απαλλαγή από το Μνημόνιο μέσω της... υλοποίησής του
Όσον αφορά δε στους στόχους προς τον "έναν δρόμο" για την "οριστική και πραγματική απαλλαγή της πατρίδας από το Μνημόνιο", το κείμενο ουσιαστικά αναφέρει ότι η όποια διαπραγμάτευση θα γίνεται στη βάση της επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων, δηλαδή της υλοποίησης των απαιτήσεων της τρόικας. Οι δύο στόχοι είναι: "Η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, που επιτρέπουν στην Ελλάδα όχι απλά να έχει βιώσιμο δημόσιο χρέος, αλλά να είναι βιώσιμη, ανταγωνιστική και αξιόπιστη ως εθνική οικονομία" και παράλληλα η "συνεχής διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας, από την αναγνώριση των μεγάλων θυσιών...". Δεύτερον, η "συστηματική και σταθερή προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών, των μεταρρυθμίσεων, που επιτρέπουν στην Ελλάδα να αποκτήσει ένα σύγχρονο, 'κανονικό' ευρωπαϊκό κράτος στην υπηρεσία του πολίτη, της ανάπτυξης και του δημοσίου συμφέροντος, μια οικονομία ανοικτή, εξωστρεφή και ανταγωνιστική, μια αγορά χωρίς αγκυλώσεις".
Επιπλέον όμως τονίζεται ως προτεραιότητα, μεταξύ άλλων, η "εκτέλεση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής και των ετήσιων προϋπολογισμών της γενικής κυβέρνησης", συνοδευόμενη από την προτεραιότητα που αορίστως αναφέρεται ως "εφαρμογή μέτρων ανάσχεσης της ανεργίας, προστασίας των ευπαθών ομάδων και διαφύλαξης της κοινωνικής συνοχής".
Και ενώ υπογραμμίζεται ότι η κυβέρνηση είναι πρόθυμη για όλες τις "μεταρρυθμίσεις" που θα της ζητηθούν, η προγραμματική συμφωνία "ξορκίζει" νέα δημοσιονομικά μέτρα, αλλά όχι και τα "στοχευμένα" ή εκείνα που θα επιφέρουν μείωση εισοδημάτων με έμμεσο τρόπο: "Τώρα η Ελλάδα μπορεί να λέει διεθνώς με πειστικό τρόπο ότι νέα δημοσιονομικά μέτρα που περιορίζουν μισθούς και συντάξεις ούτε πρέπει ούτε μπορεί να ληφθούν. Δεν τα αντέχει ούτε η κοινωνία ούτε η εθνική οικονομία". Ενώ τάσσονται κατά τέτοιων μέτρων, αφήνουν ακόμα και για αυτά ένα περιθώριο, αφού δεν τονίζεται ρητά ότι "δεν πρόκειται" να ληφθούν. Αντίθετα, αναφέρεται ότι "η επάνοδος σε σταθερά θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης του ΑΕΠ για όλα τα επόμενα χρόνια" είναι "ο μόνος ασφαλής τρόπος" για την κάλυψη οποιοδήποτε δημοσιονομικού κενού πέρα από τα συμφωνημένα "μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος προσαρμογής το 2016" και για την "ταχύτερη -και ασφαλέστερη- επάνοδο της χώρας στις αγορές".
Φορολογικό σύστημα, μετά την κρίση!
Μεταξύ των προτεραιοτήτων της κυβέρνησης, που μάλιστα αναφέρεται και ως "το ζήτημα που επηρεάζει καταλυτικά" την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και τις αλλαγές στο κράτος, είναι το φορολογικό σύστημα". Ωστόσο, όπως τονίζεται στο σχετικό σημείο του κειμένου, "η ολοκλήρωση ενός τέτοιου φορολογικού συστήματος προϋποθέτει να ξεπεραστεί πλήρως η δημοσιονομική κρίση".
Διασκεδάζουν τις εντυπώσεις για το Δημόσιο
Στο κείμενο αναφέρεται επίσης και το μείζον θέμα των "διαρθρωτικών" αλλαγών στο Δημόσιο, με την κυβέρνηση να "διαβεβαιώνει" ότι "κανένας εργαζόμενος στο Δημόσιο που κάνει στοιχειωδώς τη δουλειά του δεν έχει λόγο ανησυχίας" και ότι "η κινητικότητα του προσωπικού, στο πλαίσιο αυτό, σέβεται όλες τις θεσμικές εγγυήσεις των δημοσίων υπαλλήλων και εξυπηρετεί την κάλυψη κενών...".
Τρέχουν για ιδιωτικοποιήσεις
Περιγράφεται με σαφήνεια ότι το βάρος θα δοθεί στις ιδιωτικοποιήσεις στη βάση του προγράμματος του 2010, αναφέροντας ότι αυτό "δεν σημαίνει εκποίηση", αλλά "περιορισμό των ελλειμμάτων της γενικής κυβέρνησης" και "μείωση του χρέους" και ότι μέσα από την επάνοδο στις επενδύσεις μπορεί να επιτευχθεί επανεκκίνηση της οικονομίας.
Δεν πήρε εκλογικό νόμο
Τελικά, ο Ευ. Βενιζέλος δεν επέτυχε δέσμευση για την αλλαγή του εκλογικού σύστηματος, με το σχετικό σημείο να διατυπώνεται ως εξής: "Το εκλογικό σύστημα είναι πάντα μια εξαιρετικά κρίσιμη θεσμική παράμετρος, που δεν πρέπει να τροφοδοτεί τεχνητές πολώσεις, αλλά να εναρμονίζεται με την ανάγκη για πολιτική σταθερότητα μέσα από την υπεύθυνη προγραμματική συνεργασία".
