Στην πολιτική παίζουν σημαντικό ρόλο οι συμβολισμοί. Μπορούν πολύ πιο εύκολα να μετατρέψουν την ιδεολογική θέση σε "κοινή λογική" ή "φυσική τάξη", όπως θα έλεγε ο Γκράμσι, με αποτέλεσμα η συγκατάθεση των πολιτών να επέρχεται ειρηνικά και χωρίς την άσκηση βίας. Ο καλύτερος τρόπος να περάσουν στο επίπεδο των πολιτών οι ιδεολογικές θέσεις είναι να ενδυθούν με μια λέξη ή φράση που έχει θετικό περιεχόμενο. Τέτοιες λέξεις-κλειδιά είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές, οι μεταρρυθμίσεις οι βαθιές αλλαγές, διαφάνεια, αξιολόγηση κ.ά. που χρησιμοποιούνται από την εξουσία. Αν η πολιτική είναι και διαχείριση συμβόλων, τότε οι λέξεις που έχουν υψηλή συμβολική αξία είναι πολύ σημαντικές. Η κυβέρνηση Σαμαρά, για παράδειγμα, εφαρμόζει μια σκληρή πολιτική, η οποία έχει κατακλυσμιαίες επιπτώσεις στους εργαζόμενους. Κι όμως, αυτή η σκληρή πολιτική επενδύεται με λέξεις όπως μεταρρυθμίσεις ή διαρθρωτικές αλλαγές προκειμένου να εμφανιστεί ως κάτι το θετικό, ως κάτι το αυτονόητο και προοδευτικό. Οι έννοιες αυτές ασφαλώς έχουν υψηλό συμβολισμό, όμως στην πραγματικότητα χρησιμοποιούνται για να υποκρύψουν μια σκληρή και ανάλγητη πολιτική. Φαντάζεται κανείς τι θα συνέβαινε αν αυτές οι μνημονιακές πολιτικές - σοκ πλασάρονταν στους πολίτες με έννοιες που έχουν βαθιά αρνητικό περιεχόμενο και καταδεικνύουν τη μονομέρεια, την ταξικότητα και την αναλγησία; Τι θα γινόταν, δηλαδή, αν η σημερινή κυβέρνηση έλεγε, για παράδειγμα, ότι θέλω να μειώσω το κόστος εργασίας κατά 35%, αλλά επειδή δεν μπορώ να το κάνω, εκτοξεύω στα ύψη την ανεργία και αφήνω την αγορά να λειτουργήσει ως ζούγκλα ώστε να μειωθούν οι μισθοί ακόμη και πάνω από 35% και να πάνε περίπατο τα εργασιακά δικαιώματα;
Αστεία πράγματα αυτά, μόνο πολιτικοί τύπου Δράσης μπορούν να τα πουν και ίσως είναι προς τιμήν τους, αφού λένε αυτό που πραγματικά πιστεύουν χωρίς ψιμύθια και φτιασιδώματα. "Το ψέμα γίνεται ευγένεια στα χείλη των πολιτικών", έλεγε ο Αϊνστάιν την περίοδο της δυναμικής παρέμβασής του στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Τι κάνουν οι σημερινοί υπουργοί του Σαμαρά; Βαφτίζουν το κρέας ψάρι σαν τους καλόγηρους του Μεσαίωνα (σ.σ.: τυχαίο; δεν νομίζω!) και τις πολιτικές - σοκ μεταρρυθμίσεις, διαφάνεια, αξιολόγηση κ.λπ., ευελπιστώντας να βρεθούν κάποιοι, αφελείς, που θα τους πιστέψουν. Για παράδειγμα, ο σημερινός υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης είπε με στόμφο ότι θα είναι υπουργός της αξιολόγησης και, πριν αλέκτορα φωνήσαι, απέλυσε 4.000 εργαζόμενους, μην τυχόν και πιστέψει κανείς ότι το έλεγε στα σοβαρά. Ανάπηρη δημοκρατία, που μόνο οι "οργανικοί" σχολιαστές της εξουσίας δεν βλέπουν ή δεν θέλουν να δουν και τυρβάζουν περί άλλα...
