Η κυβέρνηση καθημερινά συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει «κάβος», «ορόσημο», που θα το περάσει και στη συνέχεια όλα θα κυλήσουν ομαλά, προγραμματισμένα και ελεγχόμενα. Πιέζεται από την τρόικα, για νέα σκληρά μέτρα και νέο Μνημόνιο, πιέζεται από το Κοινοβούλιο. Η εύθραυστη πλειοψηφία των 155 βουλευτών δοκιμάζεται σε κάθε νομοσχέδιο - εξ ου και οι απειλές για διαγραφές και εκλογές μετά από κάθε ανταρσία. Το μόνο «παρήγορο για την κυβέρνηση», γράφει το Βήμα [28.07.13], «είναι ότι δεν υπάρχει πίεση από το πεζοδρόμιο».
Οριακές πλειοψηφίες
Το Μαξίμου, υπό τον φόβο των διαρροών, που μπορεί να προκαλέσουν και «ατύχημα», αντιδρά αντιδημοκρατικά, παρακάμπτοντας το Κοινοβούλιο προκειμένου να προχωρήσει στην πιστή εφαρμογή των Μνημονίων. Μετά τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με τροπολογία που κατέθεσε «νύχτα», προσπαθεί να «καταρτίζει, τροποποιεί, αντικαθιστά» διατάξεις που ορίζουν τη λειτουργία του στενού δημόσιου τομέα και των ΟΤΑ!
Πρώτος στόχος του Μαξίμου, αλλά όχι και μοναδικός, να προχωρήσει χωρίς εμπόδια στην απόλυση χιλιάδων υπαλλήλων μέσω της κατάργησης οργανισμών και θέσεων. «Οι πλειοψηφίες που διαμορφώνονται είναι οριακές και μετά τα τελευταία κρούσματα διαφοροποίησης, γίνονται ακόμη πιο 'επικίνδυνες'», αποκαλύπτει πρωτοσέλιδα η Καθημερινή της Κυριακής. Ενώ στον κύριο τίτλο της η Εποχή [28.07.13] διερωτάται αν «θα αποδεχτεί κι αυτή την αντιδημοκρατική εκτροπή ο Κ. Παπούλιας».
Η κυβέρνηση εκτιμά ότι τα Προεδρικά Διατάγματα θα τις δώσουν ανάσες από την πίεση του Κοινοβουλίου απομακρύνοντας, σε έναν βαθμό, και τον κίνδυνο «ατυχήματος». Πληροφορίες, πάντως, αναφέρουν ότι υπάρχουν βουλευτές, και από τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης, που διαφωνούν. Δεν αναμένεται, όμως, να υπάρξει πρόβλημα. Οι «ύποπτοι» βουλευτές αντικαθίστανται από «κυβερνητικούς». Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αντικατάσταση από επιτροπή της Βουλής της Θ. Τζάκρη, χωρίς, μάλιστα, να ενημερωθεί, γιατί θα καταψήφιζε το νομοσχέδιο για τις κατασχέσεις των σπιτιών! Η Ν.Δ., με τη σειρά της, αντικατέστησε τον «προβληματικό» βουλευτή Γ. Βλάχο από το πρώτο θερινό τμήμα της Βουλής.
Το βουνό του Σόιμπλε
Η κυβέρνηση -και όχι μόνο- θεωρεί κάτι σαν αβαρία το Κοινοβούλιο, ενώ οι πολίτες, όπως γράφει ο Γ(ιώργος) Κ(υρίτσης) στην Αυγή [23.07.13], «μπορούν να ψηφίζουν κάθε 4 χρόνια, αλλά στο μεσοδιάστημα οφείλουν να κρατούν την αναπνοή τους για να μη δώσουν το 'λάθος σήμα στις αγορές', ακόμα και όταν οι εκλογές δεν τους αφορούν καν άμεσα, όπως συμβαίνει με τις γερμανικές εκλογές». Αυτό ζούμε σήμερα - όχι μόνο στην Ελλάδα των Προεδρικών Διαταγμάτων και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου.
Τι περιμένει, όμως, το Μαξίμου μετά τις γερμανικές εκλογές; Ο Β. Σόιμπλε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Deutschlandfunk, ήταν σαφέστατος υποστηρίζοντας ότι «η Ελλάδα δεν έχει σε καμία περίπτωση περάσει ακόμη το βουνό [...] Βήμα προς βήμα, μήνα προς μήνα, πρέπει να εκπληρώσει περαιτέρω όρους» για να εισπράξει τις επόμενες δόσεις. Οι περαιτέρω όροι του Β. Σόιμπλε είναι, τουλάχιστον, οι απολύσεις στο Δημόσιο και οι αλλαγές στις φορολογικές δομές. Μέτρα που δεν κρύβει ο Γ. Στουρνάρας [Πρώτο Θέμα, 28.07.13] που τονίζει, αποφεύγοντας επιμελώς να αναφέρει τη λέξη «λουκέτο», ότι «εταιρείες που σήμερα δεν είναι βιώσιμες, που είναι ζημιογόνες και κοστίζουν στον Έλληνα φορολογούμενο πρέπει να δούμε τι μέτρα θα πάρουμε για να τις καταστήσουμε βιώσιμες - είτε αυτά λέγονται αποκρατικοποιήσεις, είτε συρρίκνωση και προσαρμογή του μεγέθους τους, είτε συγχωνεύσεις».
Παραμένει η πίεση
Μετά την 22η Σεπτεμβρίου [γερμανικές εκλογές] οι πολίτες θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ακόμη σκληρότερα μέτρα. «Η πίεση παραμένει κι αυτό δεν έχει καμία σχέση με τις εκλογές», τόνισε ο Β. Σόιμπλε που επανέλαβε ότι «δεν θα υπάρξει δεύτερο κούρεμα του ελληνικού χρέους» [Bild, 28.07.13], επιβεβαιώνοντας το νέο Μνημόνιο που έρχεται, υποστηρίζοντας ότι «και μετά το 2014 η Ελλάδα θα λαμβάνει βοήθεια [...] υπό την προϋπόθεση ότι θα πληρούνται οι όροι».
Οι προσδοκίες, λοιπόν, που είχαν δημιουργηθεί από το Μαξίμου, το δεύτερο επικοινωνιακό "success story" που καταρρέει, διαψεύδονται, ενώ και ο Ευ. Βενιζέλος, για να μην χρεωθεί τις «αναίτιες σχετικές προσδοκίες που έχουν καλλιεργηθεί στην Ελλάδα», διαρρέει ότι «δεν πιστεύει ότι μετά τις εκλογές θα υπάρξει δραστική αλλαγή στην πολιτική λιτότητας που έχει επιβάλει το Βερολίνο». Νωρίτερα, ο Φ. Σαχινίδης προέβλεπε ότι «μετά τις γερμανικές εκλογές είναι πολύ πιθανό να αντιμετωπίσουμε σκληρότερη στάση από το Βερολίνο»! Προεξοφλεί, μάλιστα, την αναγκαιότητα σύναψης ακόμη ενός Μνημονίου -«Τα χρήματα το 2014 θα τελειώσουν και η Ελλάδα ή θα πρέπει να βγει στις αγορές για να δανειστεί με ένα καταστροφικό επιτόκιο του 5-6% ή να συζητήσει ακόμη ένα Μνημόνιο με τους εταίρους της με πολύ χαμηλότερα επιτόκια»!
Όποιος, πάντως, και να κερδίσει τις εκλογές στη Γερμανία δεν θα βιαστεί να προχωρήσει σε αλλαγές στην Ευρωζώνη, ιδιαίτερα, μάλιστα, αν απαιτείται αναθεώρηση των ευρωπαϊκών συνθηκών, όπως είναι η δημιουργία κοινού ταμείου διάλυσης τραπεζών, έκδοση ευρωομολόγων, όπως σημειώνουν οι Financial Times. Αυτό θα συμβεί ακόμα κι αν από τις εκλογές προκύψει ο «μεγάλος συνασπισμός», δηλαδή κυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών.
Η κοινωνία σε αναταραχή
Οι αντοχές της κυβέρνησης θα δοκιμαστούν σκληρά με τις πρώτες αποφάσεις που καλείται να υλοποιήσει τον Σεπτέμβρη. Απολύσεις και διαθεσιμότητα δημοσίων υπαλλήλων [μέχρι τέλος του έτους θα πρέπει να τεθούν σε διαθεσιμότητα 25.000 δημόσιοι υπάλληλοι, από τους οποίους οι 12.500 μέχρι το Σεπτέμβρη. Από αυτούς θα απολυθούν άμεσα 4.000, ενώ μέχρι το τέλος του 2014 πρέπει να έχουν απολυθεί, συνολικά, 15.000], μειώσεις σε συντάξεις και εφάπαξ, περικοπές σε φάρμακα, νοσήλια και δαπάνες υγείας.
Η κυβέρνηση, μάλιστα, θα ανοίξει πάλι το ασφαλιστικό καθώς «δεν είναι βιώσιμο με τη σημερινή μορφή του» και απαιτείται, όπως τόνισε ο αρμόδιος υπουργός, Γ. Βρούτσης, «η εκ θεμελίων αλλαγή του». Τα στοιχεία των ταμείων, πάντως, δεν δικαιολογούν την κατεδάφιση του ασφαλιστικού συστήματος, καθώς το έλλειμμα για το 2013 θα είναι μόνο 200 εκ. ευρώ -2,5 δισ. ευρώ οι δαπάνες έναντι 2,3 δισ. που είχαν προϋπολογιστεί. [Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία έχει αναλάβει τη μελέτη του συστήματος...].
Ο Σεπτέμβριος, τώρα, προβλέπεται θερμός. Τα σχολεία θεωρείται σίγουρο ότι δεν θα ανοίξουν, λόγω κινητοποιήσεων [ήδη οι καθηγητές προανήγγειλαν απεργίες], όπως και τα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Στους δημοτικούς αστυνομικούς και σχολικούς φύλακες που θα διαδηλώνουν θα προστεθούν και οι χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι. Την κοινωνική αναταραχή θα τροφοδοτήσει ακόμα και το κλείσιμο νοσοκομείων. Θα αντέξει η κυβέρνηση ή θα οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές; Εξαρτάται από αν θα επιβεβαιωθούν οι φόβοι της: το πεζοδρόμιο...
