Μπροστά σε νέα δεδομένα βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ του Ευ. Βενιζέλου, μετά την πλήρη προσχώρηση του ίδιου αλλά και του κόμματος στο κυβερνητικό σχήμα. Ο προβληματισμός και οι διαφωνίες για τις επιλογές της απόλυτης πρόσδεσης και ταύτισης με τον Αντ. Σαμαρά και τη Ν.Δ. που εκφράζονταν δειλά όταν συγκροτήθηκε η τρικομματική κυβέρνηση, πλέον, έπειτα από έναν χρόνο και με την αποχώρηση της ΔΗΜ.ΑΡ., έχουν λάβει ανεξέλεγκτη τροπή και "απειλούν" πιο ανοιχτά από ποτέ τη συνοχή του εναπομείναντος κόμματος.
Οι εξελίξεις αυτές, που προέρχονται από την πλευρά του "παπανδρεϊκού" τμήματος του ΠΑΣΟΚ, δεν φαίνεται να ανησυχούν τον Ευ. Βενιζέλο, υπό την έννοια ότι μοιάζει να αδιαφορεί γι' αυτές, εφόσον γνωρίζει τις ισχυρές διαφοροποιήσεις, αλλά δεν προσπάθησε να τις ανακόψει. Κάτι που θα έδειχνε ότι προσπαθεί να κάνει μόνο αν κρατούσε διαφορετική στάση και ακολουθούσε τη ΔΗΜ.ΑΡ. στην έξοδό της από το κυβερνητικό σχήμα. Αντίθετα, με τον ανασχηματισμό, όλοι εκείνοι στο ΠΑΣΟΚ που περίμεναν να τους δοθεί η τελευταία αφορμή για να διαχωρίσουν τη θέση τους, είδαν και τα τελευταία προσχήματα να καταρρίπτονται. Η ισχυρή πολιτική συμμετοχή και μάλιστα σε θέσεις που ελάχιστα μπορούν να επηρεάσουν τις κεντρικές αποφάσεις της κυβέρνησης Σαμαρά, δεν έπεισε ότι το τεράστιο πολιτικό κόστος που μπορεί να επιφέρει αυτή η επιλογή στο ΠΑΣΟΚ, δεν έγινε "για τις καρέκλες". Πόσο μάλλον όταν η απόφαση για συγκρότηση της πρώτης κυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ προηγήθηκε της περίφημης επικαιροποιημένης προγραμματικής συμφωνίας, η οποία αξιοποιήθηκε ως "άλλοθι" για τη στήριξη προς τον Αντ. Σαμαρά.
Ο Γ. Παπανδρέου διαχωρίζει τη θέση του
Η εξέλιξη-τομή σε αυτό το κλίμα έντονης καχυποψίας και δυσαρέσκειας της "παπανδρεϊκής" ομάδας για τον Ευ. Βενιζέλο ήρθε με αφορμή την αποχώρηση του Γ. Παναγιωτακόπουλου και της Αριστερής Πρωτοβουλίας από το ΠΑΣΟΚ. Και μόνο αυτό το γεγονός επιβεβαιώνει για το κόμμα του Ευ. Βενιζέλου τη χαώδη απόσταση που το χωρίζει από το τμήμα εκείνο των στελεχών και των ψηφοφόρων του κόμματος που έβρισκαν κοινό τόπο στις ιδεολογικές αναφορές του "σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ". Αυτή την παραδοχή ήρθε να επισφραγίσει, με την παρέμβαση που έσπευσε να κάνει για τον Γ. Παναγιωτακόπουλο, ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος με τη σειρά του επιμένει να προσδίδει... σοσιαλιστική χροιά στη μνημονιακή πολιτική που πρώτος επέβαλε στη χώρα, την ώρα που αξιώνει για τον εαυτό του να εκπροσωπεί το "προοδευτικό" κοινό της "μεγάλης δημοκρατικής παράταξης".
Δεδομένου ότι ο πρώην πρωθυπουργός αποφεύγει επιμελώς να τοποθετείται επί συγκεκριμένων θεμάτων, η τελευταία δήλωσή του παίρνει άλλο βάρος, καθώς σηματοδοτεί την πρόθεσή του να παρέμβει στις πολιτικές εξελίξεις. Έτσι "έσφαξε με το βαμβάκι" τον Ευ. Βενιζέλο, παίρνοντας το μέρος του Γ. Παναγιωτακόπουλου, με προσεκτικές αναφορές περί "πλήγματος" της "δημοκρατικής παράταξης", περί "διασφάλισης της συμμετοχής" όλων των στελεχών και περί "απομείωσης" της δύναμης του κόμματος αντί του "πολλαπλασιασμού" της. Ωστόσο, η ουσία της κριτικής του προς τον Ευ. Βενιζέλο "κρύβεται" στις αναφορές του για το πώς βλέπει το σημερινό ΠΑΣΟΚ και πώς θα έπρεπε να είναι η "μεγάλη δημοκρατική παράταξη".
Οι ίδιες αναφορές αναζωπύρωσαν αίφνης τα σενάρια για διάσπαση και δημιουργία νέου κόμματος που είχαν πρωτοδεί το φως της δημοσιότητας μετά την άγρια κόντρα μεταξύ Βενιζέλου-Παπανδρέου και των "στρατοπέδων" τους για το υπέρογκο κομματικό χρέος. Αυτή είναι μια εξέλιξη που τρομάζει το ΠΑΣΟΚ όχι τόσο επειδή θα σημάνει περαιτέρω μείωση της δύναμής του (άλλωστε, ο Ευ. Βενιζέλος δείχνει να μην υπολογίζει πλέον στο "παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ"), αλλά κυρίως διότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να δημιουργήσει τριγμούς στη δικομματική κυβέρνηση ή ακόμα και να τη "γκρεμίσει".
Συντονισμένα "παπανδρεϊκά" πυρά
Την εικόνα συντονισμού μεταξύ των "παπανδρεϊκών" ήρθαν να συμπληρώσουν οι δηλώσεις των Γ. Ραγκούση, Μιχ. Καρχιμάκη και Σ. Ξυνίδη, με κοινό παρανομαστή την "επίθεση" στον Ευ. Βενιζέλο για τη συμμετοχή στη δικομματική κυβέρνηση, που εκτιμούν ότι θα απαξιώσει περαιτέρω το ΠΑΣΟΚ. Ο Γ. Ραγκούσης κατηγόρησε τον Ευ. Βενιζέλο ότι δεν διαθέτει "αξίες" και ότι συμμετείχε στον ανασχηματισμό με αντάλλαγμα τη δυσοίωνη προοπτική του κόμματος. Ο Μιχ. Καρχιμάκης εκτίμησε ότι η "Δεξιά" δεν θα αλλάξει στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, του οποίου το κύρος "θα συνεχίσει να θίγεται". Ο Σ. Ξυνίδης κατηγόρησε τους Ευ. Βενιζέλο και Αντ. Σαμαρά, δηλώνοντας πως "το ίδιο ξοφλημένο τραπεζικό κατεστημένο, το ίδιο μεταπρατικό, δήθεν επιχειρηματικό, κατεστημένο και το ίδιο πτωχευμένο πολιτικό κατεστημένο επαναδομούνται by 'SAMARAS & BENIZELOS RESTRUCTURING'".
