Οι περισσότεροι/ες τη γνωρίσαμε μέσα από την κοινή πορεία της στη ζωή με τον σπουδαίο ολυμπιονίκη και άνθρωπο Αλέξανδρο Νικολαΐδη, που τόσο πρόωρα έφυγε από τη ζωή, δίνοντας μάχη με μια σπάνια μορφή καρκίνου. Η Δώρα Τσαμπάζη συνεχίζει να αγωνίζεται για μια άλλη, καλύτερη ζωή με ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα Υγείας. «Νιώθω ότι απλώς πήρα μια σκυτάλη και θα τρέξω κι εγώ για όσο αντέξω προς τη σωστή μεριά της Ιστορίας» δηλώνει στην ΑΥΓΗ η υποψήφια βουλεύτρια Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία όταν τη ρωτάμε για τον Αλ. Νικολαΐδη. Δημοσιογράφος με μεταπτυχιακό στις Ευρωπαϊκές Πολιτικές Νεολαίας, Εκπαίδευσης και Πολιτισμού, η Δ. Τσαμπάζη ξεχωρίζει με τις δημόσιες παρεμβάσεις της, που στόχο έχουν τη στήριξη των μονογονεϊκών οικογενειών, αλλά και της επιστημονικής έρευνας στη χώρα για τις σπάνιες μορφές καρκίνου.
Γιατί δεχθήκατε να ενταχθείτε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.;
Ηθελα να δώσω αυτή τη μάχη για τους αγωνιστές που δεν πρόλαβαν να δουν αυτή τη χώρα να αλλάζει ουσιαστικά και να οικοδομείται ένα φωτεινό μέλλον για τα παιδιά μας και κάθε παιδί ξεχωριστά.
Ο πρόωρος χαμός του συζύγου σας Αλέξανδρου Νικολαΐδη συγκλόνισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Νιώθετε ότι συνεχίζετε μια προσπάθεια στην οποία συμμετείχε και εκείνος με όλη του τη δύναμη μέχρι την τελευταία στιγμή;
Το αποτύπωμα του Αλέξανδρου είναι πολύ μεγάλο και πολύ δύσκολα θα το πλησιάσει κανείς. Νιώθω ότι απλώς πήρα μία σκυτάλη και θα τρέξω κι εγώ για όσο αντέξω προς τη σωστή μεριά της Ιστορίας. Η παρακαταθήκη του θα είναι φάρος για όλους μας στην Αριστερά, όχι μόνο για μένα.
Ποια είναι τα στοιχεία που θέτετε προσωπικά ως προτεραιότητα στο πλαίσιο της παρουσίας σας στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.;
Ουσιαστική στήριξη των μονογονεϊκών οικογενειών, μέλος των οποίων είμαι κι εγώ. Και μαζί με τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας, τον κ. Όθωνα Ηλιόπουλο, έχουμε ένα κοινό όραμα: ένα ελληνικό αντικαρκινικό ινστιτούτο για σπάνιους όγκους. Αυτό, βέβαια, θα είναι εφικτό μόνο αν έχουμε μια προοδευτική κυβέρνηση που θέλει να ενισχύσει πραγματικά το ΕΣΥ. Κάτι τέτοιο δεν θα είναι ρεαλιστικό στο σύστημα Υγείας που ονειρεύεται ο κ. Μητσοτάκης.
Τα ζητήματα της έμφυλης βίας τα βιώσαμε τα προηγούμενα χρόνια με τον χειρότερο τρόπο, με την αύξηση των γυναικοκτονιών και των παραβιαστικών συμπεριφορών των ανδρών προς τις γυναίκες. Πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα προστατευτικό πλαίσιο για τις γυναίκες που επιβιώνουν σε κακοποιητικά περιβάλλοντα;
Κατ’ αρχάς, να αναγνωριστεί ο όρος γυναικοκτονία νομικά, κάτι που απέφυγε ο κ. Τσιάρας για μια σειρά από αίτια που μας εξήγησε, αλλά δεν μας κάλυψε. Γρηγορότερα αντανακλαστικά της Δικαιοσύνης όταν μια γυναίκα καταγγέλλει τον σύντροφό της για κακοποίηση. Δεν γίνεται να δικάζονται οι υποθέσεις μήνες και χρόνια μετά και ο θύτης να κυκλοφορεί ανενόχλητος. Δημιουργία καταφυγίων και δομών φιλοξενίας γυναικών θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας σε όλες τις πόλεις, που θα λειτουργούν με ανωνυμία και σεβασμό στα θύματα.
Λόγω και της δημοσιογραφικής σας ιδιότητας είστε ιδιαίτερα δραστήρια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τι μηνύματα λαμβάνετε από τη συναναστροφή σας με τον κόσμο στον δρόμο προς τις κρίσιμες εκλογές της 21ης Μαΐου;
Αυτό που με λυπεί ιδιαίτερα, ειδικά μετά το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, είναι ότι ο κόσμος έχασε τελείως την εμπιστοσύνη του στην πολιτική. Αισθάνεται προδομένος και πολύ απογοητευμένος. Από το «όλοι ίδιοι είναι» πήγαμε στο ακόμη πιο επικίνδυνο «δεν υπάρχει καμία σωτηρία σε αυτή τη χώρα». Στοίχημά μας στον δρόμο προς την κάλπη είναι να πείσουμε τον κόσμο ότι και σωτηρία υπάρχει και δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Ποτέ δεν ήμασταν. Μας χωρίζει με την κυβέρνηση Μητσοτάκη ένα τεράστιο ιδεολογικό χάος. Όσο περνούν οι μέρες, αυτό που εισπράττω είναι ότι το καταφέρνουμε. Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο ένα κράτος με παντελή έλλειψη ενσυναίσθησης. Θέλει τη δικαιοσύνη και την αξιοκρατία να επιστρέψουν και πάλι. Και αυτό θα γίνει.
