Είστε εσείς που συγκινηθήκατε με τη συγκίνηση του Αλέξη Τσίπρα, είναι και οι άλλοι που βούρκωναν τόσα χρόνια βλέποντας τον Ευάγγελο Βενιζέλο (του καλού ΠΑΣΟΚ) να κουβαλά τον σταυρό του μαρτυρίου στον ανήφορο του μνημονιακού Γολγοθά. Και είναι και εκείνοι που έσκυβαν με σεβασμό το κεφάλι μπροστά στο δράμα του Αντώνη Σαμαρά που αναγκαζόταν να πηγαίνει ακόμα και τις Κυριακές στο Μαξίμου προκειμένου να σώσει τη χώρα από την «εξουσία του πεζοδρομίου» που για δεκαετίες απομυζούσε τον ανθό της οικονομίας μας. Ήταν οι ίδιοι που έχυναν ποταμούς δακρύων για τους άνεργους του ιδιωτικού τομέα ζητώντας ισοφάριση απολύσεων στο Δημόσιο. Ήταν αυτοί οι ευαίσθητοι που σπάραζε η καρδιά τους για το δράμα των περίφημων επενδυτών που ήθελαν να δώσουν ελαστικά χαρτζιλίκια των 250 ευρώ κι έρχονταν οι αναρχοάπλυτοι και τους έδιωχναν από τη χώρα. Ήταν κι εκείνο το «...τροφαντό κατεστημένο που μας έδειχνε με το δάχτυλο και μας έλεγε... μαζί τα φάγαμε» που έκανε τα μάτια τους να γεμίζουν με δάκρυα, μάλλον λόγω της βαρυστομαχιάς παρά από ενοχή. Ήταν η εποχή που κατασκεύαζαν ενόχους και τους καταδίκαζαν με συνοπτικές διαδικασίες στα δελτία των οκτώ. Ήταν η εποχή που η συγκίνηση έλειπε σε ταξίδι στη Γερμανία για δουλειές. Όταν με βουρκωμένα μάτια κάποιοι υποχρεώνονταν να κάνουν πέτρα την καρδιά τους και να συμβιβαστούν στα μουλωχτά με τους ευεργέτες της Siemens. Σε τι πέλαγα συγκίνησης ταξιδέψαμε τόσα χρόνια; Κι ας γέρναν τα πλεούμενά μας. Εμείς τραβάγαμε μπροστά. Με το χαμόγελο στα χείλη και με το χέρι στην τσέπη.
Είστε εσείς που συγκινηθήκατε με τον Αλέξη Τσίπρα, είμαι κι εγώ που συγκινήθηκα με τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Δημήτρη Μάρδα. Ειλικρινά συγκινήθηκα όταν τον άκουσα να μας εξηγεί το ενοίκιο του Enterprise Greece, που είναι 400.000 τον χρόνο, ενώ υπάρχει μοντέρνο ιδιόκτητο κτήριο στην Ηλιούπολη. Ένα ρίγος συγκίνησης με διαπέρασε όταν εξηγούσε από το βήμα της Βουλής πως τέσσερα χρόνια μετά τη λειτουργία του Παρατηρητηρίου Υγείας τα νοσοκομειακά υλικά αγοράζονται σε τιμές 10-20 φορές πάνω από τις ευρωπαϊκές. Ένιωσα εθνική συγκίνηση όταν ο υπουργός αποκάλυψε ότι κάποτε μετακινήθηκαν δημοσία δαπάνη 20 άτομα στις Βρυξέλλες μόνο και μόνο για να ανακοινωθεί η έναρξη λειτουργίας του Μουσείου της Ακρόπολης. Τέτοια συγκίνηση είχα να νιώσω από την εποχή που κάποιοι αποκάλυπταν 25 μαϊμού τυφλούς που έριξαν τη χώρα στα βράχια.
Πέτρος Κατσάκος
