Της Έλενας Χριστούλη
Επί ένα μήνα σχεδόν, οι Σύροι πρόσφυγες της πλατείας Συντάγματος -ανάμεσά τους οικογένειες, παιδιά και τραυματίες- έδωσαν έναν αγώνα αξιοπρέπειας, που κινητοποίησε χιλιάδες αλληλέγγυους πολίτες και οργανώσεις, αλλά κάθε άλλο παρά συγκίνησε την κυβέρνηση. Παρά την υποχρέωση της τελευταίας, βάσει των διεθνών συμβάσεων που δεσμεύουν τη χώρα, αλλά και της εθνικής νομοθεσίας (ν. 3907/2011), να εξασφαλίσει για τους πρόσφυγες αξιοπρεπή στέγαση, διαβίωση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τα ξημερώματα της Δευτέρας η Αστυνομία "εκκαθάρισε" την πλατεία Συντάγματος, δίνοντας ένα ακόμα μήνυμα αναλγησίας.
Σε ένδειξη αλληλεγγύης στους Σύρους πρόσφυγες, ο Δήμος Χαλανδρίου κινητοποιήθηκε και βρήκε χθες κατάλυμα για τη στέγαση 6 προσφύγων, διασφαλίζοντας επίσης τη σίτιση και την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη. Παράλληλα, συνεχίζεται η αναζήτηση και άλλων καταλυμάτων από κοινού με όμορους δήμους.
Η οικονομική δυσπραγία λόγω της κρίσης και της διαχείρισής της, μια πραγματικότητα που αφορά κατεξοχήν την Τοπική Αυτοδιοίκηση, συνιστά λόγο για την ενεργοποίηση της αλληλεγγύης - όχι για την αδρανοποίησή της. Με το σκεπτικό αυτό, καλούμε τους δήμους της Αττικής να ενεργοποιήσουν τις δικές τους υπηρεσίες και τους αρμόδιους τομείς κοινωνικής πολιτικής, καθώς η ανάγκη για στέγαση των 600 περίπου Σύρων προσφύγων της πλατείας Συντάγματος παραμένει επείγουσα.
Η κινητοποίηση των δήμων δεν μπορεί ασφαλώς να υποκαταστήσει τον ρόλο της κεντρικής διοίκησης ούτε να επισκιάσει τις ευθύνες της, είτε αυτές αφορούν την αντιμετώπιση των Σύρων προσφύγων του Συντάγματος είτε τη γενικότερη πολιτική της (από τις επαναπροωθήσεις προσφύγων στα σύνορα και την υποστελέχωση των υπηρεσιών ασύλου μέχρι την απογύμνωση των δομών φιλοξενίας και κοινωνικής πρόνοιας). Οι λύσεις που μπορούν να προσφέρουν οι δήμοι, δεδομένης της οικονομικής τους κατάστασης και των διαθέσιμων υποδομών, είναι δυστυχώς αποσπασματικές και αφορούν συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Εκτός όμως από την ανάδειξη των ευθυνών και της κρατικής αναλγησίας, είναι επείγον και έχει αξία, πραγματική και συμβολική, να σταθεί ο καθένας, με βάση τις δυνατότητές του, στο πλευρό των προσφύγων.
