Με δύο "αναγνώσεις" μπορούμε να αξιολογήσουμε την προχθεσινή επεισοδιακή άφιξη, παραμονή και αποχώρηση Τόμσεν και Μορς από το υπουργείο Οικονομικών.
Η μία είναι η, κατά το κοινώς λεγόμενο, "υπεύθυνη". Ένας "χουλιγκάνος" πέταξε κέρματα στον προσερχόμενο Τόμσεν, η "φωνασκούσα κρατικοδίαιτη συντεχνία" του υπουργείου Ανάπτυξης, που διαμαρτυρόταν κατά της διαθεσιμότητας έναν όροφο πάνω από το γραφείο του Γ. Στουρνάρα όπου έγινε η συνάντηση με Τόμσεν και Μορς και η φυγάδευση των τροϊκανών από το υπόγειο λόγω της αποκλεισμένης εξόδου από υπαλλήλους και καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών που έχουν επίσης τεθεί σε διαθεσιμότητα.
Η συγκεκριμένη ανάγνωση είναι αυτή που "καταδικάζει τη βία απ' όπου και αν προέρχεται", ακόμη και αν χαρακτηρίζει βία και "προπηλακισμούς" τις αποδοκιμασίες, πρεσβεύοντας ταυτόχρονα μια μεταμοντέρνα θεώρηση που απαιτεί "πολιτικώς ορθή" συμπεριφορά ακόμη και από τον υπό απόλυση και τον άνεργο.
Η δεύτερη ανάγνωση αξιολογεί ψηλότερα από το "πολιτικώς ορθόν" την απόγνωση οποιουδήποτε εργαζόμενου που με τελεσίγραφα τριών ελεγκτών καταστρέφεται η ζωή του και χαρακτηρίζεται από πολλούς "λαϊκίστικη" όταν αδιαφορεί για τον τρόπο έκφρασης αυτής της απόγνωσης.
Οι περισσότεροι πάντως κρίνουν με συνδυασμό αυτών των δύο κριτικών στάσεων, οπότε όμως ακόμη και η δοσολογία τους στο μείγμα αποτελεί καθαρά πολιτική στάση.
ΘΑΝ. ΠΑΝ.
