Στην επιτέλεση ενός "θαύματος" έχει εναποθέσει πλέον η κυβέρνηση την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας, στις οποίες, με συνυπολογιζόμενο το χρηματοδοτικό κενό έως το πρώτο τρίμηνο του 2016, προκύπτει υπό προϋποθέσεις (όπως η επιδιωκόμενη αποχώρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου από το ελληνικό πρόγραμμα χρηματοδότησης, στην οποία αναφέρθηκε και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλος από τις ΗΠΑ) ένα άθροισμα περί τα 27,5 δισ. ευρώ.
Το ποσό αυτό απαρτίζεται από τις δόσεις τις οποίες θα πρέπει να καταβάλει το ΔΝΤ από το 2015 έως και το πρώτο τρίμηνο του 2016, συνολικού ύψους 12 δισ. ευρώ, το χρηματοδοτικό κενό που σύμφωνα με τους δανειστές υπερβαίνει τα 12 δισ ευρώ (ήδη έχει γίνει μια εκτίμηση και για 12,6 δισ. ευρώ) και τα υπόλοιπα 3,5 δισ. ευρώ που αφορούν τη μία από τις δύο εναπομείνασες δόσεις του Ταμείου για το 2014 (υπό την προϋπόθεση ότι θα αποδεσμευθεί τουλάχιστον η μία των 3,5 δισ. ευρώ).
Η υπεραισιόδοξη -στα όρια του ουτοπικού- υπόθεση εργασίας επί της οποίας βασίζεται το πρόγραμμα της κυβέρνησης για την κάλυψη του παραπάνω ποσού έως το τέλος του επόμενου έτους προβλέπει τρεις μείζονες εκδόσεις ομολόγων κατά το 2015, εκ των οποίων μία ύψους 7 δισ. ευρώ (μέσω έκδοσης κρατικών αξιογράφων διάρκειας 7 ετών) και άλλες δύο της τάξης των 5 δισ. ευρώ έκαστη, χωρίς όμως να έχει προσδιοριστεί η διάρκειά τους, ώστε να αντληθούν συνολικά μέσω αυτών των τριών εκδόσεων περί τα 17 δισ. ευρώ.
Για τις υπολειπόμενες 100 ημέρες του 2014 το υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζει αρχικά να εκδώσει το συντομότερο δυνατόν ένα επταετές ομολογιακό δάνειο ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ. Και στη συνέχεια να προσωρήσει σε "πράξεις ανταλλαγής" (τα λεγόμενα "swaps") μεταξύ υφιστάμενων βραχυχρόνιων χρεογράφων (έντοκα γραμμάτια εξάμηνης διάρκειας) και νέων μεσοπρόθεσμης διάρκειας για 1,5 δισ. ευρώ, όπως επίσης και νέες εκδόσεις εντόκων γραμματίων 18μηνης διάρκειας για ζητούμενο ποσό επίσης κατά 1,5 δισ. ευρώ.
Σε κάθε περίπτωση πάντως ούτε αυτά τα ομόλογα και έντοκα γραμμάτια θεωρούνται πηγή επαρκούς κάλυψης των αναγκών και ως εκ τούτου ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος να "βάλει χέρι" η κυβέρνηση στα αποθεματικά φορέων του Δημοσίου.
Τα περιθώρια εκτιμάται ότι θα στενεύουν, με τους όρους βραχυχρόνιου και μεσοπρόθεσμου δανεισμού να μην είναι οι ευνοϊκότεροι δυνατοί εφόσον επαναληφθεί τους επόμενους μήνες το φαινόμενο των προηγούμενων αξιολογήσεων με τις αναβολές, παρατάσεις και κατατμήσεις των δόσεων που έως το τέλος του χρόνου ανέρχονται στο ποσό των 7,2 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα 3,5 δισ. ευρώ αποτελούν το σκέλος χρηματοδότησης από το ΔΝΤ και τα 3,7 δισ. ευρώ από την ευρωπαϊκή πλευρά).
Το ότι η κυβέρνηση έχει βασίσει τον σχεδιασμό της σε ακραία αισιόδοξα σενάρια τεκμαίρεται και από τα εξής στοιχεία:
Πρώτον, ότι "ποντάρει" σε 4 εκδόσεις ομολόγων έως το τέλος του 2015, εκ των οποίων οι δύο επταετούς διάρκειας, όταν τα τελευταία δείγματα δεν ήταν ενθαρρυντικά στον βαθμό που να δικαιολογούν αυτήν την αισιοδοξία. Η πρώτη, μετά από τέσσερα χρόνια, προσφυγή της χώρας στις αγορές τον Απρίλιο είχε αποτέλεσμα επιτόκιο 4,95% για πενταετές ομόλογο (υψηλότατη απόδοση για τίτλο με διπλή εξασφάλιση, μία "πολιτική" από Ε.Ε. και μία νομική από το αγγλικό δίκαιο) και η δεύτερη τον Ιούλιο δεν μάζεψε καν το ποσό που εζητείτο (το Ελληνικό Δημόσιο δανείστηκε μόλις τα μισά λεφτά από αυτά που ζητούσε, ήτοι 1,5 δισ. ευρώ αντί για 3 δισ. ευρώ που ήταν ο στόχος της κυβέρνησης) και με απόδοση 3,5%. Οπότε προκύπτει εύλογα προβληματισμός για ολόκληρο το πρόγραμμα της κυβέρνησης έως την αρχή του 2016.
Αλλά ούτε και οι συνθήκες στην αγορά ομολόγων είναι οι καλύτερες δυνατές. Το spread του ελληνικού 10ετούς ομολόγου αυξήθηκε χθες στις 488 μονάδες βάσης, ήτοι 271 μονάδες πάνω από το πορτογαλικό, 351 μονάδες πάνω από το ιταλικό και 368 μονάδες πάνω από το ισπανικό spread.
