Όχι είπε το Συμβούλιο Επικρατείας στο μέτρο της προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας των υπαλλήλων του αμιγούς δημόσιου τομέα που απασχολούνται καθαρά με σχέση Δημοσίου δικαίου, καταφέροντας ένα καίριο πλήγμα στην μνημονιακή πολιτική. Συγκεκριμένα, το ΣτΕ έκρινε ότι κάτι τέτοιο συγκρούεται με τη συνταγματική αρχή της ισότητας αλλά και με την συνταγματική αρχή της αξιοκρατίας, σύμφωνα με μία δικαστή.
Πρόκειται για την πρώτη εφεδρεία στο Δημόσιο Τομέα που προβλέφθηκε το 2011 με το Μνημόνιο Ι (Ν. 4024/2011) και την υπουργική απόφαση ΔΙΔΑΔ/Φ.26.14/56/ ΟΙΚ.1872/8.11.2011.
Επιπλέον, έκριναν συνταγματικά ανεπίτρεπτο τον καθορισμό όρων υποχρεωτικής απομακρύνσεως υπαλλήλων από την υπηρεσία "με βάση κριτήρια μη συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της διοικήσεως, αλλά και με τα προσόντα, τις ικανότητες και την εν γένει υπηρεσιακή τους απόδοση και η κατάργηση των οργανικών θέσεων, τις οποίες κατείχαν οι αποκρινόμενοι, να επέρχεται ως αυτόθροη συνέπεια της απομακρύνσεως".
Σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, η διαθεσιμότητα δημοσίου υπαλλήλου, χωρίς προηγούμενη κρίση υπηρεσιακού συμβουλίου, επιτρέπεται μονάχα έπειτα από δικαστική απόφαση είτε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας.
Τόσο η ΑΔΕΔΥ όσο και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν προσφύγει στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, υποστηρίζοντας ότι ο Ν. 4024/2011 (ενιαίο μισθολόγιο, εργασιακή εφεδρεία, κ.λπ.) είναι αντισυνταγματικός.
Παράλληλα, ακυρώθηκε η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης για καθεστώς εφεδρείας των δικαστικών υπαλλήλων. Σύμφωνα με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου του ΣτΕ, "η υπαγωγή σε διαθεσιμότητα των δικαστικών υπαλλήλων θα δυσχέραινε σε καθοριστικό βαθμό, αν δεν ματαίωνε την επιτάχυνση της απονομής της Δικαιοσύνης".
