Σοβαρές καταγγελίες για παραλείψεις και λανθασμένες ιατροδικαστικές εκθέσεις έρχονται στο φως με αφορμή την υπόθεση της Ειρήνης Μουρτζούκου αλλά και της Ρούλας Πισπιρίγκου με τα νεκρά παιδιά σε Αμαλιάδα και Πάτρα.
Υπενθυμίζεται ότι οι τελευταίες εξελίξεις και η ομολογία της Ειρήνη Μουρτζούκου για τη δολοφονία βρεφών, ανάγκασαν το υπουργείο Δικαιοσύνης να προσχωρήσει σε αναστολή όλης της ιατροδικαστικής υπηρεσίας Πατρών, ενώ παράλληλα ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Πατρών διέταξε έρευνα για τυχόν ποινικές ευθύνες των ιατροδικαστών.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η ΕΡΤ, τα περιστατικά αυτά αφορούν τυχόν εγκληματικές ενέργειες που δεν είχαν διαγνωστεί αρχικά, προκαλώντας έντονη ανησυχία για την εγκυρότητα των πορισμάτων. Καταγγελίες έχουν κατατεθεί από την ΠΟΕΔΗΝ, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι επιβεβαίωση σχετικών παραλείψεων δόθηκε και από τον οργανισμό «Το Χαμόγελο του Παιδιού», ο οποίος έχει εμπλακεί σε αρκετές υποθέσεις κακοποίησης και παιδικών θανάτων στην περιοχή.
Για σοβαρές συστημικές αποτυχίες στις Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες της χώρας έκανε λόγο ο ποινικολόγος Γιάννης Βλάχος, εκφράζοντας έντονη ανησυχία για το ενδεχόμενο εγκληματικών ενεργειών που ουδέποτε αποκαλύφθηκαν ή οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη.
Όπως ανέφερε, η υπόθεση της Πάτρας δεν είναι μεμονωμένη: «Μιλάμε ήδη για τρεις γνωστές περιπτώσεις στην ίδια πόλη. Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν κι άλλες στην Πάτρα, πόσο μάλλον πανελλαδικά. Αν επεκταθούμε σε όλες τις ιατροδικαστικές υπηρεσίες της Ελλάδας, τότε ίσως μιλάμε για έναν αριθμό αρκετά υψηλό» σημείωσε.
Ο κ. Βλάχος μιλώντας στη δημόσια τηλεόραση τόνισε ότι οι Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες είναι ταγμένες να συνδράμουν τις δικαστικές αρχές στην αποκάλυψη και τεκμηρίωση των εγκλημάτων, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις φαίνεται να αποτυγχάνουν.
«Υπάρχουν ιατροδικαστές με εξαιρετική πορεία, όμως υπάρχει και σοβαρός αριθμός που δεν κάνει τη δουλειά του – είτε λόγω επιστημονικής ανεπάρκειας, είτε λόγω αδιαφορίας, είτε λόγω της νοοτροπίας του Δημοσίου» ανέφερε.
Αναφερόμενος ειδικά στην υπόθεση των τριών παιδιών στην Πάτρα, σημείωσε πως δεν δικαιολογείται η άγνοια μεταξύ των ιατροδικαστών: «Ένας ιατροδικαστής που εξετάζει ένα παιδί, οφείλει να γνωρίζει εάν η ίδια μητέρα έχει χάσει με ύποπτο τρόπο άλλα δύο. Δεν είναι μόνο θέμα πληροφόρησης, αλλά και στοιχειώδους επαγρύπνησης» είπε.
«Οι αστοχίες αυτές δεν είναι αθώες. Γίνονται πάνω σε σορούς νεκρών», τόνισε ο κ. Βλάχος, επισημαίνοντας ότι σε τουλάχιστον μία υπόθεση οι ίδιες οι ιατροδικαστικές εκθέσεις αποδείχθηκαν πλήρως άστοχες, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος για τη δικαστική διερεύνηση.
Καμπανάκι για τη χρόνια υποστελέχωση και τις ελλείψεις στον ιατροδικαστικό τομέα έκρουσε από πλευράς του ο ιατροδικαστής, Δημήτρης Γαλεντέρης, κάνοντας λόγο για κοινά μοτίβα στις πολύκροτες υποθέσεις Πισπιρίγκου και Μουρτζούκου.
Όπως είπε, και στις δύο περιπτώσεις, τα παιδιά χάνονταν το ένα μετά το άλλο, ενώ οι ιατροδικαστικές εκθέσεις αποδείχθηκαν ανεπαρκείς ή και λανθασμένες. «Είναι η δεύτερη φορά που έχουμε το ίδιο μοτίβο. Πρώτα στην υπόθεση Πισπιρίγκου και τώρα στην υπόθεση Μουρτζούκου. Οι εκθέσεις; Δυο λαλούν και δυο χορεύουν», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Γαλεντέρης υποστήριξε ότι η συνολική λειτουργία του συστήματος απαιτεί μακρόχρονη αναδιοργάνωση: «Για να διορθωθεί αυτό το σύστημα και να πούμε ότι δουλεύει σωστά, θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον πέντε χρόνια», τόνισε, εξηγώντας πως η Ελλάδα λειτουργεί με μόλις δύο παθολογοανατομικά εργαστήρια για 10 εκατομμύρια πολίτες.
«Τα αποτελέσματα βγαίνουν μετά από έναν χρόνο. Αυτό είναι καθοριστικό, τόσο για τη διερεύνηση όσο και για να θυμάται ο ιατροδικαστής τι είδε στη νεκροτομή». «Έχουμε έναν ή δύο ιατροδικαστές για κάθε τρεις νομούς. Η Ελλάδα δεν τελειώνει στην Αθήνα. Στην περιφέρεια η κατάσταση είναι τραγική» τόνισε.
Ο ιατροδικαστής επεσήμανε πως στις δύο υποθέσεις (Πισπιρίγκου – Μουρτζούκου), η Ιατροδικαστική Υπηρεσία Πάτρας ήταν εμπλεκόμενη, αλλά όχι η μόνη. «Στην περίπτωση της Μουρτζούκου εμπλέκονται και οι υπηρεσίες Αθηνών και Ναυπλίου, με άστοχες εκθέσεις που συνέβαλαν στον θάνατο πέντε παιδιών. Δεν είναι μόνο η Πάτρα το πρόβλημα»α ανέφερε.
Μιλώντας για την υπόθεση της Κατερίνας, την οποία ανέλαβε, αποκάλυψε πως «το πρώτο πράγμα που διαπίστωσα ήταν ότι υπήρχαν δύο βασικά στοιχεία ανθρωποκτονίας. Αν είχε γίνει σωστή διάγνωση από το δεύτερο παιδί, δεν θα υπήρχαν οι υπόλοιποι τρεις θάνατοι» και πρόσθεσε: «Στις παθολογικές εξετάσεις υπήρχαν ευρήματα ασφυξίας. Δηλαδή, ανθρωποκτονία. Οι ιατροδικαστές όμως είχαν αποκλείσει το ενδεχόμενο αυτό και δώσαμε μάχη επί δέκα μήνες να αντιστρέψουμε το αφήγημα».
Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπήρχε συνολική εικόνα των υποθέσεων, καθώς οι εκθέσεις γίνονταν μεμονωμένα: «Προφανώς δεν γνώριζαν οι ιατροδικαστές για τους προηγούμενους θανάτους. Ο μόνος που είχε ενημερωθεί ότι η ίδια γυναίκα είχε χάσει άλλο παιδί ήταν ο ιατροδικαστής της Αθήνας».
Ο κ. Γαλεντέρης εξήγησε πως οι ιατροδικαστές εξαρτώνται από τα παθολογικά ευρήματα, χωρίς δυνατότητα αξιολόγησης ή επανεξέτασης: «Όταν δεν έχω σαφή αιτία θανάτου από τη νεκροτομή και έρχεται η παθολογική με πέντε ευρήματα, πρέπει να τα αποδεχτώ. Δεν μπορώ να επιπλήξω τον παθολόγο. Το σύστημα δεν το επιτρέπει».
«Εκτός από την έλλειψη υποδομών, φταίει και η εσφαλμένη κλινική εκτίμηση πριν από τον θάνατο. Τα παιδιά ήταν απολύτως υγιή, χωρίς συμπτώματα» είπε.
