«Το προξενιό της Άννας», η βραβευμένη ταινία του Παντελή Βούλγαρη με την Άννα Βαγενά στον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι μία ιστορία χειραγώγησης και εκμετάλλευσης από το ισχυρό μέρος της σχέσης. Κάτι τέτοιο βιώνει και ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος την Παρασκευή κατήγγειλε τα «πολιτικά προξενιά» κοιτώντας προς την πλευρά του Χάρη Δούκα. Είναι το αδύναμο μέρος, το παιδί από την επαρχία, που τον χειραγωγούν οι ισχυροί, τώρα που ήρθε στην πρωτεύουσα…
Δεν είναι τυχαίες οι αναφορές Ανδρουλάκη κατά τη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβούλιου σε «σκηνοθετημένο πολιτικό σκηνικό», στο οποίο το ΠΑΣΟΚ «δεν πρόκειται να παίξει κανέναν ρόλο κομπάρσου» - προφανώς, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αποδέχεται μόνο ρόλο πρωταγωνιστή στο «σκηνοθετημένο πολιτικό σκηνικό»…
Μία δεύτερη διαπίστωση είναι ότι ο Ν. Ανδρουλάκης δείχνει να έχει αποδεχθεί πως η Ν.Δ. υπό τον Κ. Μητσοτάκη όχι μόνο θα είναι πρώτη, αλλά θα περάσει και το 25%, λαμβάνοντας μεγάλο μέρος του μπόνους των 50 εδρών. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε στον Χάρη Δούκα ότι «δεν βγαίνουν τα νούμερα με την ενισχυμένη αναλογική να κάνουν κυβέρνηση δεύτερος και τρίτος». Και ότι «σενάριο μειοψηφικής κυβέρνησης δεν υπάρχει».
Στη συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου ήταν φανερό ότι καμία πλευρά δεν ήθελε να γίνουν όλα λαμπόγυαλο. Κανείς δεν έθεσε θέμα ευθυνών Ανδρουλάκη. Για παράδειγμα, ο Παύλος Γερουλάνος, που πριν από 9 μήνες έλεγε ότι θα έχουμε πρόβλημα αν δεν κουνηθεί προς τα πάνω η βελόνα, έλεγε πως θα σηκωθούν οι πολίτες από τον καναπέ και πρότεινε προεκλογική εκστρατεία πόρτα πόρτα.
Ο δε Ν. Ανδρουλάκης έστησε μία περιχαράκωση γύρω από τον Χ. Δούκα, ο οποίος επέμεινε στις απόψεις του ότι «η πρότασή μου για διάλογο και διερεύνηση πολιτικών συνεργασιών με στόχο την προοδευτική διακυβέρνηση ήταν ανέκαθεν η θέση μου και δεν αλλάζει ανάλογα με τα πρόσωπα και τις τρέχουσες εξελίξεις». Πάντως, πολύ προσεκτικά ο δήμαρχος Αθηναίων δεν επανέλαβε την πρότασή του για συνεργασία του ΠΑΣΟΚ υπό τον Τσίπρα σε τυχόν δεύτερες εκλογές. Ήταν σαφές ότι πλειάδα στελεχών (Σκανδαλίδης, Χρηστίδης, Διαμαντοπούλου κ.ά.) ήταν απέναντί του και έτοιμοι να ξιφουλκήσουν, αν το επαναλάμβανε.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε στείλει τις τροχιοδεικτικές βολές στην εισήγησή του λέγοντας ότι «το Συνέδριο πήρε αποφάσεις, είναι γραμμένες σε πέτρα. Τελεία. Δεν χρειάζονται ούτε παρερμηνείες, ούτε επεξηγήσεις, ούτε αστερίσκοι που θολώνουν το κεντρικό μήνυμα».
Όμως, η εσωστρέφεια που προέρχεται από τα κακά δημοσκοπικά αποτελέσματα δεν θα εγκαταλείψει το ΠΑΣΟΚ. Στη συνεδρίαση δεν εξηγήθηκε γιατί παρέμεινε κολλημένη η βελόνα. Ο Ν. Ανδρουλάκης κατήγγειλε «οργανωμένη προσπάθεια να ανοίξουν κάποιοι τον δρόμο στο προσωπικό κόμμα του κ. Τσίπρα», εκτιμώντας ότι «προφανέστατα αυτός ο μηχανισμός βολεύει, δεν διαταράσσει τις ισορροπίες και δεν δημιουργεί την αίσθηση της πολιτικής αλλαγής. Είναι μία από τα ίδια που βιώσαμε πριν από μερικά χρόνια με καταστροφικά αποτελέσματα, στους θεσμούς, στην οικονομία, στην κοινωνία και στο πολιτικό σύστημα. Δεν το βλέπουν αυτό; Το γνωρίζουν, αλλά προσπαθούν επιμελώς να στρέψουν αλλού το ενδιαφέρον, στην επικοινωνία, στην Μπαρτσελόνα και σε διάφορα άλλα θέματα μακριά από τις πραγματικές ανάγκες του ελληνικού λαού».
Σε κάθε περίπτωση, ο Ν. Ανδρουλάκης επιχειρεί ένα άλμα προς τα εμπρός. Ανακοινώνει (με καθυστέρηση τριών ετών…) σκιώδεις υπουργούς, κάτι που απέφευγε έως τώρα. Και ετοιμάζεται να ανακοινώσει την επόμενη εβδομάδα και νέες μετεγγραφές στο πλαίσιο της τρίτης ομάδας διεύρυνσης. Σε αυτήν λέγεται ότι θα είναι και βουλευτές άλλων κομμάτων, ακόμα και αντίπαλων πολιτικών χώρων όπως ο Μάριος Σαλμάς. Γίνεται, όμως, ομάδα με μετεγγραφές, πολύ περισσότερο όταν δεν είναι από το πάνω ράφι;
