Η χρεωκοπία του Μνημονίου, καθώς και οι κοινωνικές αντιδράσεις που φαίνεται να αντιστοιχούνται με το αίτημα της δημοκρατικής ανατροπής, ενεργοποιούν τα πολιτικά αντανακλαστικά του καταρρέοντος τροϊκανού πολιτικού συστήματος.
Η αναβίωση της συζήτησης για τη μεταφορά της έδρας του ΤΑΙΠΕΔ στο εξωτερικό, υπό τον πλήρη έλεγχο των πιστωτών, ουσιαστικά και συμβολικά, είναι χαρακτηριστική περίπτωση για τα μέτρα, υπό τη μορφή τετελεσμένων, που σχεδιάζονται υπό τον φόβο της ενδεχόμενης πολιτικής αλλαγής. Το καθεστώς προνοεί ώστε με κυβέρνηση Αριστεράς να έχουν υπεξαιρεθεί οι πόροι από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Σκέφτονται ότι, στην περίπτωση αυτή, ακόμη κι αν έχει επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα, η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα κατορθώσει να προστατεύσει τα δημόσια έσοδα που θα έχουν αποταμιευθεί στον λογαριασμό του ΤΑΙΠΕΔ.
Στην ίδια κατεύθυνση των τετελεσμένων κινείται και η ανακίνηση θέματος νέου δανείου με νέο Μνημόνιο. Επιχειρείται η διαιώνιση των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας ώστε να "κλειδώσει" η στρατηγική της σκληρής λιτότητας και της εσωτερικής υποτίμησης. Διαφορετικά, με την εκπνοή του ισχύοντος Μνημονίου το 2014, θα εδημιουργείτο "τρύπα" και μια κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας θα μπορούσε να κινηθεί ευκολότερα.
Το κατεστημένο, με την ειδικότερη μορφή των εν Ελλάδι υπαλλήλων του, προνοεί ώστε να μείνουν στο απυρόβλητο στελέχη νευραλγικών οργανισμών, τα οποία ευθύνονται για την καταστροφική πορεία της χώρας. Είναι γνωστή η περίπτωση του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, ο οποίος κατηγορείται ότι το 2010 μεθόδευσε την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο αυξάνοντας τεχνηέντως το έλλειμμα. Μόλις προχθές ο υπ. Οικονομικών Γ. Στουρνάρας μερίμνησε ώστε να νομοθετηθεί το ακαταδίωκτο για τον επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ και η ασυλία του έναντι ακόμη και της Δικαιοσύνης. Δεν θα είναι υποχρεωμένος να δίδει στοιχεία που του ζητεί ο εισαγγελέας. Η ρύθμιση καταλύει τη συνοχή του πολιτεύματος, καθώς θέτει υπεράνω της Δικαιοσύνης πρόσωπα που είναι ήδη υπόδικα για αδικήματα ίδια ή παρεμφερή με αυτά που αναδρομικά τώρα εξαλείφονται.
Καθώς η κυβέρνηση Σαμαρά θα αισθάνεται το τέλος της, θα επισπεύσει τη δημιουργία νομοθετικού και πολιτικού πλέγματος ώστε να καταστεί δυσχερέστερη η αναγκαία αλλαγή πορείας και να πνιγεί σε νομοθετήματα σκοπιμότητας το αίτημα για εξυγίανση του δημόσιου βίου. Ας γνωρίζουν ότι η ψήφος του λαού θα είναι τόσο καταδικαστική, που θα κατεδαφίσει τα αναχώματα που ορθώνει το καθεστώς.
