Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή
Σίριαλ έχουν γίνει οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού στη Γερμανία και το χθεσινό επεισόδιο του σίριαλ είχε να κάνει με αυτό που δεν ασχολήθηκε ο μακρύς προεκλογικός αγώνας με την Ευρώπη. Οριστικές αποφάσεις βεβαίως δεν ελήφθησαν, αυτές αναμένονται μαζί με το στόλισμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου, ωστόσο οι εταίροι του Βερολίνου πήραν μια πρώτη γεύση για το πώς θα διαμορφωθεί η ευρωπαϊκή πολιτική της επόμενης κυβέρνησης υπό την καγκελάριο Μέρκελ.
Σ' αυτή την πολιτική φαίνεται ότι δεν θα χωράνε τα ευρωομόλογα, τα οποία κάποτε ήθελαν οι Σοσιαλδημοκράτες και ποτέ δεν ήθελε η καγκελάριος. Ακόμη και ο ένθερμος πρώην οπαδός τους, ο Γερμανός Σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, που συμμετέχει στην «Ομάδα Εργασίας Ευρώπη», παραδέχεται τώρα ότι η θέσπισή τους δεν είναι συμβατή με το γερμανικό σύνταγμα, οπότε «ας τα ξεχάσουμε».
Αντίθετα, ανοιχτό είναι ακόμη το θέμα της δημιουργίας ενός Ταμείου Απόσβεσης Χρέους, που είχαν ρίξει στο τραπέζι το SPD, αλλά και οι «σοφοί» σύμβουλοι της γερμανικής κυβέρνησης πριν από ενάμιση χρόνο. Το Ταμείο αυτό θα ήταν ένα ακόμη βήμα στην κατεύθυνση της αμοιβαιοποίησης του χρέους των κρατών μελών της Ευρωζώνης -και θα βοηθούσε να ελαφρύνουν το χρέος τους οι χώρες που θα πληρούσαν τις όποιες προϋποθέσεις-, αλλά οι Χριστιανοδημοκράτες δηλώνουν ότι δεν το θέλουν. Ωστόσο, κάτι πρέπει να δώσουν στον τομέα της ευρωπαϊκής πολιτικής στους επίδοξους εταίρους τους, κι αυτό το κάτι μπορεί να είναι το Ταμείο. Εάν θα είναι ή όχι θα φανεί μέχρι τις 14 Νοεμβρίου, οπότε οι δύο πλευρές έχουν δεσμευτεί να ολοκληρώσουν τις μεταξύ τους διαπραγματεύσεις για το θέμα της διαχείρισης της ευρωκρίσης, ώστε να έχει ο -ακόμη- υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας «γραμμή» στο επόμενο Eurogroup.
Αυτό που συμφώνησαν ήδη από χθες ήταν η επιτάχυνση της επιβολής του φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών - του περιβόητου φόρου Τόμπιν. Βέβαια, η εν λόγω απόφαση περιορισμένη σημασία έχει, διότι δεν είναι αποκλειστικά θέμα του Βερολίνου, αλλά όλων των κρατών μελών της Ε.Ε., ή έστω της Ευρωζώνης. Να σημειωθεί, επίσης, ότι δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη το πού θα πάνε οι πόροι από τον εν λόγω φόρο, όταν αρχίσουν να ρέουν. Σε προγράμματα ανάπτυξης και καταπολέμησης της ανεργίας; Σε ένα ταμείο στήριξης των κλυδωνιζόμενων κρατών μελών που τηρούν τις δεσμεύσεις τους και θα επιβραβευτούν με πόρους για επενδύσεις; Ή στα ταμεία του κάθε κράτους μέλους; Το SPD επιμένει στα δύο πρώτα, οι Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας στο τρίτο και οι Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ τα... μασάνε.
Στον αέρα είναι ακόμη και το θέμα της τραπεζικής ένωσης, συγκεκριμένα η μορφή που θα πάρει ο ενιαίος μηχανισμός εκκαθάρισης των κλυδωνιζόμενων τραπεζών. Η τελική απόφαση «καίει» ιδιαίτερα την υπόλοιπη Ευρωζώνη, καθώς η μεγάλη προσδοκία από το Βερολίνο είναι να τηρήσει επιτέλους τη δέσμευσή του στη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. το καλοκαίρι του 2012, ότι θα μπορούν οι κλυδωνιζόμενες τράπεζες να χρηματοδοτούνται - υπό όρους, εννοείται- από τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης, χωρίς να φορτώνονται τα κεφάλαια αυτά στο δημόσιο χρέος.
