Ισραηλινός έφεδρος που υπηρέτησε τρεις φορές στη Γάζα δήλωσε στο Sky News ότι η μονάδα του συχνά λάμβανε διαταγές να πυροβολεί όποιον έμπαινε σε περιοχές που ο στρατός όριζε ως ζώνες απαγόρευσης εισόδου ανεξάρτητα από το αν αποτελούσαν απειλή, με αποτέλεσμα να σκοτώνονται άμαχοι.
«Βρισκόμαστε σε μια περιοχή και οι εντολές ήταν: όποιος μπει μέσα πρέπει να πεθάνει», είπε. «Αν είναι μέσα, είναι επικίνδυνοι, πρέπει να τους σκοτώσεις. Ανεξάρτητα από το ποιος είναι» ανέφερε μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας.
Ο στρατιώτης αυτός είναι έφεδρος στην 252η Μεραρχία των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. Τοποθετήθηκε δύο φορές στον διάδρομο Νετζαρίμ. Μια στενή λωρίδα γης που διέσχιζε την κεντρική Γάζα στις αρχές του πολέμου, εκτεινόμενη από τη θάλασσα μέχρι τα ισραηλινά σύνορα. Σχεδιάστηκε για να χωρίσει την περιοχή και προκειμένου οι ισραηλινές δυνάμεις να αποκτήσουν μεγαλύτερο έλεγχο στο εσωτερικό του παλαιστινιακού θύλακα.
Είπε ότι όταν η μονάδα του βρισκόταν στην άκρη μιας αστικής περιοχής, οι στρατιώτες διέμεναν σε κάποιο σπίτι που ανήκε σε εκτοπισμένους Παλαιστίνιους και σημάδευαν ένα νοητό όριο γύρω του που όριζε μια ζώνη απαγόρευσης για τους κατοίκους της Γάζας.
«Σε ένα από τα σπίτια που είχαμε μείνει (...) υπήρχε μια νοητή γραμμή για την οποία οι ανώτεροι μας είπαν ότι όλοι οι κάτοικοι της Γάζας γνώριζαν, όπως επίσης γνώριζαν ότι δεν επιτρεπόταν να περάσουν» είπε,προσθέτοντας: «Πώς μπορούσαν να το ξέρουν;».
«Όσοι περνούσαν στην περιοχή αυτή έμοιαζαν σχεδόν με όσους εισερχόταν στο σημείο, όπως ένας έφηβος που έκανε ποδήλατο» αναφέροντας ότι όσοι περνούσαν από εκείνη την περιοχή δεχόντουσαν πυρά πιο συχνά.
Ο στρατιώτης περιέγραψε μια επικρατούσα πεποίθηση μεταξύ των στρατευμάτων ότι όλοι οι κάτοικοι της Γάζας αντιμετωπίζονταν ως τρομοκράτες, ακόμα και όταν ήταν σαφώς άοπλοι πολίτες. Αυτή η αντίληψη, είπε, δεν αμφισβητήθηκε και συχνά υποστηρίχθηκε από τους διοικητές. «Μπορεί να τους πυροβολήσουν, μπορεί να τους συλλάβουν», είπε. «Εξαρτάται πραγματικά από την ημέρα, τη διάθεση του διοικητή».
Περιγράφοντας ένα άλλο περιστατικό σε διαφορετική περιοχή με Παλαιστίνιους που μάζευα παλιοσίδερα από ένα κτίριο εντός ζώνης απαγόρευσης εισόδου, είπε ότι «σίγουρα δεν υπήρχαν τρομοκράτες εκεί». «Είναι κάπως σαν την Άγρια Δύση. Έτσι, ορισμένοι διοικητές μπορούν πραγματικά να αποφασίσουν να διαπράξουν εγκλήματα πολέμου και κακά πράγματα και να μην αντιμετωπίσουν τις συνέπειες αυτού».
Ο στρατιώτης είπε ότι πολλοί από τους συναδέλφους του πίστευαν ότι δεν υπήρχαν αθώοι στη Γάζα, επικαλούμενος την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου υπό την ηγεσία της Χαμάς. «Έλεγαν: "Ναι, αλλά αυτοί οι άνθρωποι δεν έκαναν τίποτα για να αποτρέψουν την 7η Οκτωβρίου, και μάλλον διασκέδαζαν όταν αυτό συνέβαινε σε εμάς. Οπότε τους αξίζει να πεθάνουν". Δεν ένιωθαν έλεος για αυτούς».
Παρόλα αυτά ο ίδιος ένιωσε την ανάγκη να μιλήσει. «Νιώθω σαν να συμμετείχα σε κάτι κακό και πρέπει να το αντισταθμίσω με κάτι καλό που κάνω, μιλώντας ανοιχτά, επειδή είμαι πολύ προβληματισμένος για αυτό στο οποίο συμμετείχα και εξακολουθώ να συμμετέχω, ως στρατιώτης και πολίτης σε αυτή τη χώρα», είπε.
«Νομίζω ότι ο πόλεμος είναι... κάτι πολύ κακό που συμβαίνει σε εμάς και στους Παλαιστίνιους και νομίζω ότι πρέπει να τελειώσει» ανέφερε.
«Νομίζω ότι στην ισραηλινή κοινότητα είναι πολύ δύσκολο να επικρίνει κανείς τον εαυτό της και τον στρατό της. Πολλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν σε τι συμφωνούν. Νομίζουν ότι ο πόλεμος πρέπει να γίνει και ότι πρέπει να φέρουμε πίσω τους ομήρους, αλλά δεν καταλαβαίνουν τις συνέπειες».
«Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι, αν ήξεραν ακριβώς τι συμβαίνει, δεν θα τους άρεσε και δεν θα συμφωνούσαν με αυτό. Ελπίζω ότι μιλώντας γι' αυτό, μπορεί να αλλάξει ο τρόπος που γίνονται τα πράγματα».
