Το ίδρυμα Χένρι Κίσιντζερ ανακοίνωσε ότι ο ιδρυτής του πέθανε σε ηλικία 100 ετών, ολοκληρώνοντας μία τεράστια όσο και βαθιά αμφιλεγόμενη πορεία άνω του μισού αιώνα στην διπλωματία των ΗΠΑ και την διεθνή πολιτική σκηνή. Ο Κίσιντζερ παρέμεινε ενεργός μέχρι και την τελευταία στιγμή, συμβουλεύοντας σχεδόν το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, ενώ μόλις το περασμένο καλοκαίρι επισκέφθηκε την Κίνα και τον πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ.
Ο εκλιπών, που διορίστηκε ως 56ος υπουργός Εξωτερικών στις 21 Σεπτεμβρίου από τον Νίξον και υπηρέτησε από τις 23 Σεπτεμβρίου 1973 έως τις 20 Ιανουαρίου 1977 (για πρώτη φορά το ίδιο πρόσωπο ως ΥΠΕΞ και Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας από το 1969 μέχρι τα τέλη του 1975), γεννήθηκε ως Heinz Alfred Kissinger στη Γερμανία το 1928. Η εβραϊκή του καταγωγή έκανε την οικογένειά του να διαφύγει από τους Ναζί μεταναστεύοντας στις ΗΠΑ το 1938. Στη Νέα Υόρκη, το όνομα του Κίσινγκερ άλλαξε σε Χένρι.
Πολιτογραφήθηκε Αμερικανός στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και υπηρέτησε στον στρατό των ΗΠΑ ως διερμηνέας.
Στη συνέχεια φοίτησε στο Χάρβαρντ, αποκτώντας πτυχίο στην διοίκηση επιχειρήσεων το 1950 και διδακτορικό το 1954. Παρέμεινε στο Χάρβαρντ όπου το 1957 έγινε Αναπληρωτής Διευθυντής του Τμήματος Κυβέρνησης και του Κέντρου Διεθνών Υποθέσεων.
Υπηρέτησε ως σύμβουλος σε πολλές κυβερνητικές υπηρεσίες τις δεκαετίες του '50 και του '60, μεταξύ τους του Συντονιστικού Συμβουλίου Επιχειρήσεων του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, του Υπουργείου Εξωτερικών, του Γραφείου Επιχειρησιακής Έρευνας και της Υπηρεσίας Ελέγχου και Αφοπλισμού Όπλων.
Η αναρρίχησή του στην κορυφή της αμερικανικής διπλωματίας κορυφώθηκε αρχικά το 1968, όταν ο Νίξον τον επέλεξε για Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας. Την ίδια περίοδο, αρχίζει να συνδέεται με αποφάσεις και ενέργειες των ΗΠΑ για τις οποίες υπάρχουν κατηγορίες περί εγκλημάτων πολέμου.
Συγκεκριμένα, διατάσσεται σαρωτικός βομβαρδισμός της Καμπότζης στο τέλος του 1970, προκειμένου να μην καταφεύγουν εκεί Βιετκόνγκ που πολεμούσαν τους Αμερικανούς στο Βιετνάμ. Ο Κίσιντζερ φέρεται να μετέφερε τις εντολές του Νίξον επί λέξει ως «ό,τι πετάει, να χτυπήσει ό,τι κινείται», με κόστος από 50.000 ως 150.000 ανθρώπινες ζωές. Πολλά στελέχη της περιόδου έχουν περιγράψει την ενεργή εμπλοκή του στην επιλογή στόχων βομβαρδισμού.
Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί είναι το αποτέλεσμα των εσωτερικών αναταραχών στον εμφύλιο του Πακιστάν το 1971, τον οποίο οι μαρτυρίες και τα στοιχεία δείχνουν ότι υποδαύλισε ο Κίσιντζερ. Περίπου 10 εκατομμύρια κάτοικοι στα ανατολικά της χώρας έγιναν πρόσφυγες στην Ινδία.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1973 με την ενορχήστρωση του Κίσιντζερ ανατρέπεται στη Χιλή ο πρόεδρος Σαλβαδόρ Αλιέντε και εγκαθίσταται η χούντα Πινοσέτ. Ακολούθησε η πρωτοφανής τότε επιλογή χωρίς να εγκαταλείψει αυτή τη θέση, ο Κίσιντζερ να αναλάβει και το υπουργείο Εξωτερικών, στις 23 του ίδιου μήνα.
Η παρουσία του στο υπουργείο ξεκίνησε με τα «δύσκολα», καθώς δύο εβδομάδες μετά τον διορισμό του ξέσπασε ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ με την αιφνιδιαστική επίθεση Συρίας, Αιγύπτου και άλλων αραβικών δυνάμεων κατά του Ισραήλ. Ο ρόλος του ήταν καθοριστικός ώστε να «γυρίσει» η έκβασή του υπέρ του Ισραήλ, αλλά προκάλεσε την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του '70 με τον ΟΠΕΚ να ξεκινά εμπάργκο κατά των ΗΠΑ.
Το 1973 ο ρόλος του στην ειρηνευτική συμφωνία για τον πόλεμο στο Βιετνάμ, οδήγησε στην απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, ενέργεια η οποία θεωρείται από τις πλέον αμφιλεγόμενες που έκανε ποτέ η Επιτροπή. Σημειώνεται ότι ο Βιετναμέζος Λε Ντουκ Θο που επίσης βραβεύτηκε, αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο.
Ο Κίσιντζερ συνέχισε την δουλειά στη Μέση Ανατολή με πλήθος διπλωματικών αποστολών, υπογράφοντας συμφωνίες απεμπλοκής, που τελικά έφεραν την συμφωνία τον Ιανουάριο του 1974 μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ και τον Μάιο του 1974 μεταξύ Συρίας και Ισραήλ, ενώ τελικά ο ΟΠΕΚ ήρε το εμπάργκο.
Την ίδια ώρα περίπου, έδινε το 1975 το «πράσινο φως» στον Σουχάρτο της Ινδονησίας να εισβάλει στο Ανατολικό Τιμόρ που είχε πρόσφατα ανεξαρτητοποιηθεί από την Πορτογαλία, προκειμένου να μην πέσει στα χέρια της σοβιετικής επιρροής. Οι δυνάμεις της Ινδονησίας, εξοπλισμένες από τις ΗΠΑ, προκάλεσαν πάνω από 185.000 νεκρούς στο Ανατολικό Τιμόρ.
Οι επιδόσεις του τον κράτησαν στο υπουργείο παρά την παραίτηση Νίξον από την προεδρία μετά το σκάνδαλο του Γουότεργκεϊτ, ενώ ακολούθησε η προσπάθεια σταδιακής ύφεσης των εντάσεων του Ψυχρού Πολέμου με τη Σοβιετική Ένωση, την σταδιακή αποκατάσταση διπλωματικών σχέσεων με την Κίνα και η σταδιακή επιστροφή στις διπλωματικές διαπραγματεύσεις στη Μέση Ανατολή.
Το 1975 υπεγράφη η Συμφωνία του Ελσίνκι από 35 χώρες για την βελτίωση των σχέσεων Ανατολής-Δύσης και συνήφθη δεύτερη συμφωνία μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ που διευθέτησε περαιτέρω τις σχέσεις Καΐρου και Τελ Αβίβ για μία ειρηνευτική συμφωνία.
To 1976, ακολουθεί το πραξικόπημα Βιντέλα στην Αργεντινή που ανατρέπει την Ισαμπέλ Περόν. Ο Κίσιντζερ θεωρείται αυτός που προέτρεψε ενεργά την στρατιωτική χούντα να «καθαρίσει» ταχέως όλους τους πολιτικούς της αντιπάλους πριν προλάβει να φουντώσει η διεθνής αντίδραση.
Καθοριστική θεωρείται επίσης η συμβολή του στη διαμόρφωση του σύγχρονου Δικαίου της Θάλασσας, που σταδιακά κατέλαβε εξέχουσα θέση στην αμερικανική διπλωματία.
