Οι Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα (RSF), με την τελευταία έκθεση τους, φέρνουν ξανά μαύρα μαντάτα για την ελευθερία λόγου, αυτή τη φορά στο Διαδίκτυο. Συγκεκριμένα, η έκθεσή τους που αφορά την επιτήρηση στο Ίντερνετ δείχνει πως οι κυβερνήσεις ολοένα και αυξάνουν τους ελέγχους και την επιτήρηση της δραστηριότητας των πολιτών στο Διαδίκτυο, μάλιστα σε αυτό εμπλέκονται και διάφορες εταιρείες.
Η φετινή έκθεση ονομάζει πέντε χώρες-εχθρούς του Ίντερνετ: Βιετνάμ, Ιράν, Κίνα, Μπαχρέιν και Συρία. Σε αυτές η παρακολούθηση αντιφρονούντων και η ηλεκτρονική παρενόχληση με κακόβουλο λογισμικό (malware) είναι σε αύξηση τους τελευταίους μήνες, επισημαίνεται από τους RSF.
Η Κίνα, σύμφωνα με την έρευνα, έχει αρχίσει πόλεμο κατά των προγραμμάτων που επιτρέπουν την ανώνυμη επικοινωνία και το Ιράν σχεδιάζει και σχεδόν έχει θέσει σε λειτουργία δικό του, καλά ελεγχόμενο Ίντερνετ. Η Συρία, από την πλευρά της, εν μέσω του φονικού εμφυλίου, παρακολουθεί συστηματικότατα τους αντικαθεστωτικούς, ενώ υπάρχουν και πολλές αναφορές για στοχευμένες επιθέσεις με κακόβουλο λογισμικό ή λογισμικό παρακολούθησης που καταγράφει τη δραστηριότητα αντιφρονούντων.
Οι RSF κατονομάζουν ακόμη και πέντε εταιρείες (Hacking Team, Blue Coat, Trovicor, Amesys, Gamma International) που παράγουν λογισμικό το οποίο κατά κόρον χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση αντιφρονούντων ή ακόμα και δημοσιογράφων, ενώ κάνουν λόγο για εταιρείες που συνεργάζονται με κρατικούς φορείς είτε για παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας (όπως η επιτήρηση όλης της δικτυακής κίνησης σε μια χώρα) είτε για στοχευμένες ενέργειες κατά προσώπων.
Τέλος, η οργάνωση καλεί στην εισαγωγή ελέγχων στην εξαγωγή μηχανημάτων και λογισμικού και επιτήρησης σε χώρες που δεν σέβονται τα θεμελιώδη δικαιώματα. «Δεν μπορούμε να περιμένουμε να αστυνομευτεί ο ιδιωτικός τομέας μόνος του· πρέπει να παρέμβουν οι νομοθέτες», τονίζει η ένωση και προειδοποιεί ότι «οι δημοκρατικές χώρες φαίνονται όλο και περισσότερο έτοιμες να υποκύψουν στο κάλεσμα των Σειρήνων για την ανάγκη επιτήρησης και κυβερνοασφάλειας με κάθε κόστος», πράγμα προφανές από την εισαγωγή «δυνητικά καταπιεστικής νομοθεσίας», η οποία «θα μπορούσε να θυσιάσει την ελευθερία της έκφρασης στο δίκτυο με την καταπολέμηση του κυβερνοεγκλήματος».
