Η αντίδραση στην τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι δεν μπορεί να είναι η ένταση της καταστολής εναντίον των μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ευρώπη, ούτε ένα νέο κύμα ισλαμοφοβίας που θα περιορίσει τα δικαιώματα και την κοινωνική και θρησκευτική ζωή τους. Ούτε βέβαια το να χτίσουμε φράχτες στα σύνορα, γιατί στα ζητήματα μετανάστευσης και προσφυγιάς όσο πιο ψηλοί είναι οι φράχτες τόσο πιο δυνατοί και αποφασισμένοι γίνονται οι απελπισμένοι.
Η απάντηση στην επίθεση θα δοθεί σε τρία επίπεδα: Πρώτον, με τη συνεργασία με τις μουυσουλμανικές κοινότητες ώστε να απομονωθεί ο σαλαφιστικός τζιχαντισμός και να διαλυθούν τα δίκτυά του, που άλλωστε αποτελούν μηδαμινό κλάσμα των κοινοτήτων αυτών. Δεύτερον, με πολιτικές που θα μειώσουν την ανεργία, την κοινωνική περιθωριοποίηση και τις βαθιές οικονομικές ανισότητες που μαστίζουν την πλειοψηφία των νέων μουσουλμάνων στη Γαλλία αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και τέλος, με το να αντιληφθούν όλοι ότι η μετατροπή της Μέσης Ανατολής σε πειραματικό εργαστήριο για κράτη και κοινωνίες, παράγει τέρατα που περνούν το κατώφλι της Ευρώπης.
Ο βασικός κίνδυνος λέγεται "Ισλαμικό Κράτος" και όχι Άσαντ, Ιράν, Χεζμπολάχ ή Κούρδοι.
