Το success story της λιτότητας και της φτωχοποίησης των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου χάριν της "δημοσιονομικής εξυγίανσης" και της "ανταγωνιστικής οικονομίας", χάριν των τραπεζικών διασώσεων και των "μεταρρυθμίσεων", δεν "περιλαμβάνει" φυσικά τους συνταξιούχους, τους μακροχρόνια άνεργους, τις οικογένειες που έχασαν τα σπίτια τους και φυσικά δεν αφορά τα παιδιά. Ακόμα χειρότερα, η ανάκαμψη, που επανήλθε ως στατιστικό μέγεθος και μόνον, δεν καταφέρνει να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς, το οποίο αντί να κλείνει, μεγαλώνει και βαθαίνει κι άλλο.
Τα τελευταία στοιχεία της Ε.Ε. καταγράφουν μια θλιβερή πραγματικότητα στην Ισπανία, η δεξιά κυβέρνηση της οποίας επαίρεται ότι κατόρθωσε να αποφύγει το Μνημόνιο και να ..."σώσει" τη χώρα. Ο αριθμός των παιδιών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας αυξάνεται σταθερά, την ώρα που η ισπανική οικονομία βγήκε θεωρητικά από την ύφεση και εξελίσσεται σε μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες στην Ευρώπη.
Περισσότερα από ένα στα τρία παιδιά -αναλογία που αντιστοιχεί σ' ένα αριθμό 2,6 εκατομμυρίων- στη μεγάλη χώρα της Ιβηρικής βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπα με τον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Τα υψηλά ποσοστά των μακροχρόνια ανέργων, σε συνδυασμό με τις περικοπές στις δαπάνες για την Υγεία και την Παιδεία, έχουν οδηγήσει περισσότερες οικογένειες και παιδιά στη φτώχεια, κι ας δείχνουν οι αριθμοί ότι η οικονομία πάει καλά.
Στην περιοχή της Μούρθια, όπου καταγράφονται τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας στην Ισπανία, η διαζευγμένη μητέρα τεσσάρων παιδιών Βικτόρια Μπελμόντε ψάχνει δουλειά τέσσερα χρόνια τώρα, παντού, από τα εργοστάσια ώς τα σουπερμάρκετ. Από τότε που της έκοψαν το επίδομα, τον Ιούνιο εφέτος, η 42χρονη πρώην αισθητικός στηρίζεται πλέον στις φιλανθρωπίες και στη σύνταξη της μητέρας της για να ταΐσει και να ντύσει τα τέσσερα παιδιά της, ηλικίας από 6 ώς 16 ετών.
Εισόδημα "μηδέν ευρώ"
"Το εισόδημά μου αυτή τη στιγμή είναι μηδέν ευρώ", λέει χαρακτηριστικά η Βικτόρια τονίζοντας πως η πιο μεγάλη δοκιμασία για την ίδια είναι ότι "τα παιδιά θέλουν να κάνουν πράγματα, αλλά δεν μπορούν". "Ανησυχώ για το μέλλον, τι θα γίνει αν ένα από τα παιδιά μου θελήσει να πάει στο πανεπιστήμιο;" διερωτάται η 42χρονη γυναίκα. Ο πρώην σύζυγός της εργαζόταν ως υδραυλικός πριν από την ύφεση και έβγαζε αρκετά χρήματα ώστε η Βικτόρια να μην χρειάζεται να δουλεύει, φροντίζοντας αποκλειστικά τα παιδιά. Ωστόσο, μετά κατέρρευσε επαγγελματικά και πλέον ούτε αυτός έχει κανένα εισόδημα.
Ο αυξανόμενος αριθμός των παιδιών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας ασκεί ακόμη μεγαλύτερες πιέσεις στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης της Ισπανίας, το οποίο έχει ήδη να παλέψει με έναν από τους ταχύτερα γηράσκοντες πληθυσμούς στον κόσμο. Τα παιδιά που μεγαλώνουν μέσα στην παγίδα της φτώχειας και δεν έχουν ευκαιρίες στη ζωή τους, μπορεί να καταλήξουν να ζουν από τα κοινωνικά επιδόματα αντί να μεγαλώσουν και να γίνουν οι εργαζόμενοι που πληρώνουν φόρους, τους οποίους χρειάζεται απεγνωσμένα το σύστημα, προειδοποιούν ακτιβιστές και οικονομολόγοι.
Το ποσοστό των παιδιών κάτω των 16 ετών που απειλούνται από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό στην Ισπανία έφτασε στο 35,4% πέρυσι και είναι το υψηλότερο στην Ευρωζώνη, εκτός της Ελλάδας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ποσοστό αυτό, το οποίο βρίσκεται δέκα μονάδες πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, αυξήθηκε απότομα από το 31,9% που ήταν το 2013, όταν η ισπανική οικονομία θεωρητικά βγήκε από 5 χρόνια ύφεσης. Μια από τις βασικές αιτίες της παιδικής φτώχειας είναι ο υψηλός αριθμός των μακροχρόνια άνεργων - ο οποίος είναι ο εννεαπλάσιος από αυτόν του 2008, σε μια χώρα όπου το επίδομα ανεργίας κόβεται έπειτα από 18 μήνες χωρίς δουλειά.
