Της Ελένης Τσερεζόλε
Οι σημερινές εκλογές για τις 178 έδρες (επί συνόλου 348) της Γερουσίας, αναμένεται να αποτελέσουν άλλη μία ήττα για τον πρόεδρο Ολάντ. Και τούτο γιατί μετά τις σημερινές εκλογές είναι βέβαιο ότι η πλειοψηφία του σώματος θα περάσει στα χέρια της δεξιάς Ένωσης για ένα Λαϊκό Κίνημα. Η Ένωση υπολογίζει ότι θα αποσπάσει 90 με 92 έδρες, επωφελούμενη της ελεύθερης πτώσης στην οποία βρίσκεται ο πρόεδρος της δημοκρατίας. Ελπίζει ακόμη ότι θα αποκτήσει το «πάνω χέρι» στη Γερουσία, αποδεικνύοντας ότι η επικράτηση, με μόλις έξι έδρες της Αριστεράς, τον Σεπτέμβριο του 2011, δεν ήταν παρά μια πρόσκαιρη παρένθεση. Τρία χρόνια πριν βέβαια αυτή η ιστορική πλειοψηφία ήταν ο προάγγελος της επικράτησης του σοσιαλιστή υποψηφίου στις προεδρικές εκλογές της άνοιξης του 2012. Φέτος, η αναμενόμενη ήττα φανερώνει τα αδιέξοδα στα οποία βρίσκεται πλέον το σοσιαλιστικό κόμμα...
Οι πρόσφατες δημοτικές εκλογές που σηματοδότησαν δεξιά επικράτηση σε πολλές πόλεις και κοινότητες της χώρας άνοιξαν πρακτικά τον δρόμο για την αλλαγή των συσχετισμών στη Γερουσία. Και τούτο γιατί οι εκλογές για το σώμα αυτό είναι έμμεσες - οι γερουσιαστές εκλέγονται κατά 95% από τους δημοτικούς συμβούλους, εξ ου και το σημερινό αποτέλεσμα είναι απολύτως αναμενόμενο. Πάρα πολλοί δημοτικοί άρχοντες έχουν γίνει έξαλλοι με το σχέδιο της κυβέρνησης να προωθήσει διοικητική μεταρρύθμιση - από 22 οι περιφέρειες περιορίζονται στις 14, με παράλληλη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης...
Πρόκειται λοιπόν σήμερα για την τρίτη κατά σειρά εκλογική αναμέτρηση στην οποία θα υποστεί πανωλεθρία το Σοσιαλιστικό Κόμμα μέσα σε έναν χρόνο - μετά δηλαδή την συντριπτική του ήττα στις δημοτικές και τις ευρωεκλογές της άνοιξης. Τρεις ήττες σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις για φέτος και annus horribilis για τους Γάλλους σοσιαλιστές που μόλις πριν από δύο χρόνια έβλεπαν τον Ολάντ να γίνεται ο δεύτερος σοσιαλιστής πρόεδρος κατά την Πέμπτη Δημοκρατία.
Επιστροφή στην «κανονικότητα» της κεντροδεξιάς πλειοψηφίας
Δεξιοί και κεντρώοι ετοιμάζονται λοιπόν να ανατρέψουν τους συσχετισμούς στη Γερουσία - ένα σώμα του οποίου πολλοί αναλυτές αμφισβητούν τη χρησιμότητα. «Το διακύβευμα είναι η εναλλαγή, πρέπει να δώσουμε ξανά νόημα και ρόλο στη Γερουσία, για να έχει έναν πραγματικό νομοθετικό κι ελεγκτικό ρόλο της δράσης της εκτελεστικής εξουσίας», τόνισε ο πρόεδρος των κεντρώων στη Γερουσία, Φρανσουά Ζοκετό, που έκλεισε τη συμφωνία με την Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα έτσι ώστε η κεντροδεξιά πλειοψηφία να ανέλθει στις 182 με 185 έδρες επί συνόλου 348 - το 2011 η Αριστερά συνολικά (σοσιαλιστές, κομμουνιστές, οικολόγοι, ριζοσπάστες) είχε αποσπάσει πλειοψηφία 178 εδρών.
Ωστόσο στην πορεία αποδείχθηκε ότι αυτή η πλειοψηφία ήταν πάρα πολύ εύθραυστη και ότι ο Ολάντ δεν μπορούσε να τη θεωρεί δεδομένη. Πράγματι, αν και ψηφίστηκαν αρκετοί νόμοι, σε αρκετά κρίσιμα νομοσχέδια δεν συγκεντρώθηκε η πλειοψηφία, «αναγκάζοντας» τη Βουλή να έχει την τελευταία λέξη. Και τούτο γιατί σε πολλές περιπτώσεις οι κομμουνιστές γερουσιαστές (μεταξύ τους και ο εθνικός γραμματέας του κόμματος, Πιέρ Λοράν) απέρριψαν, μαζί με δεξιούς συναδέλφους τους, νομοσχέδια όπως οι μεταρρυθμίσεις των συντάξεων και της αγοράς εργασίας, νομοσχέδια οικονομικών και χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης, κ.ά. Οι ριζοσπάστες από την πλευρά τους έριξαν όλο τους το βάρος για να αποτρέψουν την ψήφιση του νόμου για την απαγόρευση των πολλών θέσεων για τους πολιτικούς ή την απόρριψη της διοικητικής μεταρρύθμισης. «Από τον Ιούνιο 2012 η απουσία κυβερνητικής πλειοψηφίας έκανε πιο αβέβαιη και λιγότερο συνεκτική την πολιτική τοποθέτηση της Γερουσίας, που έπεσε θύμα ενός ασταθούς συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων», παρατήρησε ο μέχρι πρότινος πρόεδρος της Γερουσίας, σοσιαλιστής Ζαν Πιέρ Μπελ, που τον Μάρτιο είχε δηλώσει ότι δεν θα διεκδικούσε δεύτερη θητεία. Έτσι, παραδόξως, η αναμενόμενη κεντροδεξιά επικράτηση σήμερα δεν πρόκειται να αλλάξει και πάρα πολύ τα δεδομένα... Το μόνο ενδεχόμενο πάντως που απομακρύνεται είναι η δυνατότητα του Ολάντ να προχωρήσει σε συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, καθώς αυτές απαιτούν ειδική πλειοψηφία 3/5 και των δύο σωμάτων σε κοινή συνεδρίασή τους.
Ένας Σαρκό από τα παλιά...
Ο στόχος της 40λεπτης συνέντευξης στο δεύτερο κανάλι της δημόσιας τηλεόρασης, την περασμένη Δευτέρα, του τέως προέδρου της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, ήταν να δείξει σε όλους ότι έχει αλλάξει σε σχέση με το παρελθόν. Ότι έγινε άλλος άνθρωπος. Πιο σοφός, πιο ήπιος, πιο ήρεμος. Φευ. Κάτι η πολύ παθητική στάση του δημοσιογράφου Λοράν Ντελαούς, κάτι η ιδιοσυγκρασία του Σαρκοζί (ο οποίος βεβαίως και δεν έχει αλλάξει), η αίσθηση που αποκόμιζε κανείς ήταν ότι ο στόχος ήταν η εξουσία χωρίς όμως καμία... νέα ιδέα ή πολιτικό πρόγραμμα.
Ουσιαστικά λοιπόν τη Δευτέρα το βράδυ οι τηλεθεατές είδαν δύο Σαρκοζί σε συσκευασία του ενός! Ο πρώτος ήταν ήπιος, ενωτικός, γνωστικός, έμοιαζε να έχει βγάλει τα συμπεράσματά του από τις αποτυχίες του κατά την άσκηση της εξουσίας. Τι κι αν αυτό το στιλ ήταν ολοφάνερο ότι δεν του πήγαινε; Λίγο αργότερα κι ενώ ήταν φανερό ότι ο δημοσιογράφος αδυνατούσε (δεν ήθελε; δεν μπορούσε;) να του κάνει σκληρές ερωτήσεις, έκανε την εμφάνισή του ο Σαρκό νο 2: ένας φίλος από τα παλιά. Ο γνωστός δηλαδή Σαρκοζί του τύπου «κατέβα να τα πούμε αν σου βαστάει», με όλα τα γνωστά του τικ, τίναγμα των ώμων, σφιγμένες γροθιές, και απαντήσεις που παρέπεμπαν στην προσωπική του δράση για την επίλυση κάθε προβλήματος. Και αυτός ο Σαρκοζί ήταν πολύ πιο πειστικός από τον πρώτο. Τι κι αν ο στόχος ήταν ακριβώς το αντίθετο;
Ο Μελανσόν επιμένει στην Έκτη Δημοκρατία ενόψει του 2017
Στην πρόθεσή του να δημιουργήσει ένα απολύτως καινούργιο πολιτικό αντικείμενο, αναφέρεται στο περιοδικό Politis, ο υποψήφιος της Αριστεράς στις προεδρικές εκλογές του 2012, Ζαν Λικ Μελανσόν. Ο Μελανσόν, που είναι σήμερα ευρωβουλευτής, στοχεύει στις εκλογές του 2017 μέσω ενός «Μετώπου του λαού», που θα διαδεχθεί το «Αριστερό Μέτωπο», του οποίου ήταν υποψήφιος. Το κόμμα του Μελανσόν, «Αριστερά», ανακοίνωσε τον Αύγουστο την ίδρυση ενός κινήματος υπέρ της σύστασης ενός νέου πολιτεύματος, της Έκτης Δημοκρατίας, προκειμένου να «συσπειρωθεί ο λαός». Ο Μελανσόν, που πλέον παραιτήθηκε από τη θέση του αντιπροέδρου της «Αριστεράς» επιχειρεί, με τη συνέντευξή του στο περιοδικό, να σκιαγραφήσει το περίγραμμα του νέου πολιτικού μορφώματος. Ήδη έχει δημιουργηθεί ιστοσελίδα (http://www.m6r.fr/) για συγκέντρωση υπογραφών - 33 χιλιάδες μέσα σε 13 ημέρες.
«Πρόκειται για μια απόπειρα να δημιουργηθεί ένα Μέτωπο του λαού, το οποίο επιθυμούσαν και οι μεν και οι δε, χωρίς όμως να είναι ικανοί να το υλοποιήσουν», εξήγησε στην Umanite, Ερίκ Κοκρέλ, πολιτικός συντονιστής της «Αριστεράς». Σε ό,τι αφορά τη σχέση του νέου μορφώματος με το Αριστερό Μέτωπο, ο Μελανσόν τόνισε ότι «δεν υποκαθιστά το Μέτωπο, αλλά το περιλαμβάνει». Κίνημα και Αριστερό Μέτωπο είναι «συμπληρωματικά, μη ανταγωνιστικά ούτε αντιφατικά μεταξύ τους», σύμφωνα με τον Κοκρέλ, που υπογράμμισε ότι το Αριστερό Μέτωπο πρέπει να συνεχίσει να μάχεται κατά της κυβέρνησης Βαλ και της πολιτικής της.
Επί της ουσίας, ο Μελανσόν υποστηρίζει την ανάγκη μεταρρύθμισης των θεσμών, βάζοντας στο επίκεντρο της πρότασής του ένα δημοψήφισμα ανάκλησης της κυβέρνησης στο μέσο της θητείας. «Το θέμα δεν έχει να κάνει τόσο με την τιμωρία της κυβέρνησης αλλά με αυτό που μπορεί να την αντικαταστήσει», παρατηρούσε σχετικά ο εκπρόσωπος του ΚΚΓ, Ολιβιέ Νταρτιγκόλ.
