Την αίσθησή του ότι κάνει "προγραμματικές δηλώσεις" εξομολογήθηκε, πριν καν αρχίσει την παρουσίαση του ρεπερτορίου για την επόμενη σεζόν, ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Σωτήρης Χατζάκης, ζητώντας, μάλιστα, και την απαραίτητη σε αυτές τις περιπτώσεις "περίοδο χάριτος". Η αίσθησή του αυτή δεν απείχε και πολύ από την πραγματικότητα, αφού πλάι στο πρόγραμμα υπήρχαν πολλά σχέδια, πολλές καλές προθέσεις, πολλές φιλεργατικές δηλώσεις, αλλά και τα στοιχεία μιας δυσάρεστης πραγματικότητας, που είναι η κατά 7% επιπλέον μείωση της κρατικής χρηματοδότησης του οργανισμού, η οποία για την περίοδο 2013-2014 θα ανέλθει σε 6.550.000...
Μέσα σε αυτές τις ασφυκτικές συνθήκες, προϋπόθεση για να μην "περισσεύει κανείς εργαζόμενος", όπως δήλωσε, είναι τα γεμάτα ταμεία, κάτι που επέβαλε και τη φυσιογνωμία του φετινού ρεπερτορίου, που αποτελεί μια δυσεπίλυτη (οικονομικά) εξίσωση 17 νέων παραγωγών.
Αν και ο Σ. Χατζάκης τόνισε σε πολλές ευκαιρίες ότι "δεν μπορούμε να γίνουμε εμπορικό θέατρο", ούτε πρέπει "να ρίχνουμε όλο μας το βάρος στο να γίνουμε ελκυστικοί" στο κοινό, ο προγραμματισμός του θεάτρου δεν παύει να έχει το ένα μάτι στραμμένο στο ταμείο, με μία συνταγή που θυμίζει σε αρκετά συστατικά της ΚΘΒΕ, αν και προς το παρόν έχει ως πυρήνα της την ομάδα συνεργατών του Γιάννη Χουβαρδά. Έτσι, στις επιλογές του Σ. Χατζάκη κυριαρχούν κλασικά έργα του ευρωπαϊκού δραματολογίου και δοκιμασμένα νεοελληνικά έργα, καθώς και δραματοποιήσεις κειμένων της κλασικής λογοτεχνίας, τα περισσότερα έργα που στοχεύουν σε ένα ευρύτερο κοινό.
...και ο Λ. Λαζόπουλος στο Εθνικό
Εκκωφαντικά απούσα από το φετινό πρόγραμμα είναι η σύγχρονη ευρωπαϊκή δραματουργία, με την εξαίρεση της παράστασης του έργου του Κολτές Η δυτική αποβάθρα, που θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο της συνεργασίας του Εθνικού με το Γαλλικό Ινστιτούτο, που είχε εγκαινιάσει ο Γ. Χουβαρδάς. Το ίδιο και η σύγχρονη ελληνική, με τις εξαιρέσεις του Β. Χατζηγιαννίδη και του Λ. Λαζόπουλου.
Σε ερώτησή μας για το αν υπεύθυνος για τις επιλογές του ρεπερτορίου είναι ο "διευθυντής δραματολογίου" που "επανενεργοποιήθηκε" από τον Κ. Τζαβάρα όταν διόρισε το νέο Δ.Σ. του οργανισμού, ο Σ. Χατζάκης "έβγαλε είδηση": "Η απόφαση αυτή δεν έλαβε υπόψη της ότι υπεύθυνος δραματολογίου υπάρχει και είναι ο Σάββας Κυριακίδης, άρα είναι άκυρη", δήλωσε, σημειώνοντας ότι αυτό του έχει διαμηνυθεί από το υπουργείο Πολιτισμού. Ανακοίνωσε ακόμη τον διορισμό της Φωτεινής Μπαξεβάνη ως αναπληρώτριας, στη θέση της Έφης Θεοδώρου, την οποία ευχαρίστησε δημόσια.
Κατά τα λοιπά, στην πρώτη του αυτή παρουσία στο τιμόνι του Εθνικού, ο Σ. Χατζάκης επέλεξε να τονίσει μετ' επιτάσεως τη συνέχεια της "ιστορικής ροής του θεσμού", αναφερόμενος τόσο στον Νίκο Κούρκουλο ("η φιλοσοφία του προγράμματος αντανακλά όσα έμαθα πλάι του") όσο και στον Γ. Χουβαρδά (τον οποίο ευχαρίστησε για τη δουλειά του και την καλή διοικητική, οικονομική και καλλιτεχνική κατάσταση στην οποία παρέδωσε τον οργανισμό), ακόμη και τον Στάθη Λιβαθινό, που διαβεβαίωσε ότι θα τον καλέσει να συνεργαστεί με το Εθνικό. Σε αυτήν τη συνέχεια εντάσσονται άλλωστε και οι επαναλήψεις τεσσάρων περσινών παραστάσεων, με τις οποίες θα ξεκινήσει η σεζόν ("κίνηση αβροφροσύνης" προς τον Γ. Χουβαρδά το χαρακτήρισε).
Αν κάπου ο Σ. Χατζάκης φάνηκε αποφασισμένος να αποτελέσει τομή, είναι στη Σχολή του Εθνικού, που, όπως είπε, θα εισηγηθεί την αλλαγή της δομής της, με την προσθήκη ενός έτους επιπλέον και τη δημιουργία κατευθύνσεων ειδίκευσης στο αρχαίο δράμα και σκηνοθεσίας. Σε ερώτηση αν προτίθεται να αλλάξει τον σημερινό διευθυντή της Σχολής Βίκτωρα Αρδίττη, η απάντηση ήταν καταφατική (είναι κοινό μυστικό οι ψυχρές σχέσεις ανάμεσα στους δύο άνδρες, ενώ η απουσία του καλλιτεχνικού διευθυντή από τις φετινές εξετάσεις της σχολής δεν πέρασε απαρατήρητη). Όσο για την αλλαγή του ακατάλληλου σημερινού κτηρίου, είναι ένα "παλιό όνειρο", για το οποίο "θα προσπαθήσουμε" να πραγματοποιηθεί.
Το πρόγραμμα με μια ματιά
Κεντρική Σκηνή: Γκόλφω (σκην. Ν. Καραθάνου), Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα (σκην. Γ. Χουβαρδά), Φιλάργυρος του Μολιέρου (σκην. Γ. Μπέζου), Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε του Πιραντέλο (σκην. Δ. Καραντζά με την Ξ. Καλογεροπούλου), Η τρελή του Σαγιώ του Ζιρωντού (σκην. Π. Ζούλια, με την Α. Παναγιωτοπούλου) και Θεία Κωμωδία: Κόλαση από τον Δ. Μαυρίκιο.
Ρεξ: Η γειτονιά των αγγέλων του Καμπανέλλη (σκην. Κ. Τσιάνου), Πρόβα νυφικού της Ντ. Γιαννακοπούλου (σκην. Β. Βαφέα), Ρόλος Μεφίστο (σκην. Ν. Μαστοράκη).
Νέα Σκηνή: Ζ του Β. Βασιλικού (σκην. Ε. Θεοδώρου), Ο περιποιητής φυτών του Π. Μάτεσι (σκην. Ε. Λυγίζου), Φλαντρώ του Π. Χορν (σκην. - ερμηνεία Λ. Κονιόρδου), Οι απόψεις ενός κλόουν του Χ. Μπελ (σκην. Α. Ξάφη), Ο Μέγας Ιεροξεταστής του Ντοστογιέφσκι (σκην. Σ. Χατζάκη, με την Μάγια Μόργκενστερν), Κέικ του Β. Χατζηγιαννίδη (σκην. Π. Φιλιππίδη), Το δεκαήμερο του Βοκάκιου (σκην. Ν. Καραθάνου), Τω αγνώστω τραγωδώ από τον Λ. Λαζόπουλο και Η δυτική αποβάθρα του Μπ. Μαρί Κολτές (σκην. Λ. Λαγκάρντ).
Παιδική: Ο Μόγλης κι οι περιπέτειές του στη ζούγκλα του Κίπλινγκ (σκην. Φ. Μπαξεβάνη). Νεανική: Ένα καπέλο γεμάτο βροχή του Μ. Γκάτσο (σκην. Γ. Κορδέλλα). Τέλος, Επί (πλαγίας) σκηνής επαναλαμβάνονται οι Θεατές του Μ. Ποντίκα σε σκηνοθεσία Κ. Ευαγγελάτου.
