Τα ευρήματα νέας έρευνας δείχνουν ότι οι μη ειδικοί αναγνώστες ποίησης προτιμούν ποιήματα που δημιουργούνται από AI, καθώς τα βρίσκουν πιο άμεσα και κατανοητά.
Η μελέτη, που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, αποκάλυψε ότι οι συμμετέχοντες ήταν πιο πιθανό να κρίνουν τα ποιήματα που δημιουργήθηκαν από το ChatGPT 3.5 ως ανθρώπινα, σε σύγκριση με εκείνα που όντως γράφτηκαν από ανθρώπους.
Οι ερευνητές έδειξαν στους συμμετέχοντες ποιήματα δέκα διάσημων αγγλόφωνων ποιητών, όπως ο Geoffrey Chaucer, ο William Shakespeare, η Emily Dickinson, ο T.S. Eliot, και η Sylvia Plath, μαζί με ποιήματα που παρήχθησαν από AI στο ύφος αυτών των ποιητών.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η πιθανότητα ένα ποίημα γραμμένο από άνθρωπο να θεωρηθεί ως ανθρώπινο ήταν περίπου 75% μικρότερη από εκείνη ενός AI-παραγόμενου ποιήματος.
Αντίθετα με προηγούμενες έρευνες, η μελέτη διαπίστωσε ότι τα AI ποιήματα αξιολογήθηκαν υψηλότερα όσον αφορά τη συνολική ποιότητα σε σχέση με τα ανθρώπινα ποιήματα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τεχνητή Νοημοσύνη / Σαρώνει την «σκοτεινή ύλη» του RNA και αποκαλύπτει 70.000 νέους ιούς
Οι συγγραφείς της μελέτης υποστηρίζουν ότι οι μη ειδικοί αναγνώστες προτιμούν τα ποιήματα από AI επειδή είναι πιο απλά και προσιτά. Αντιθέτως, η «πολυπλοκότητα και η αδιαφάνεια» της ανθρώπινης ποίησης είναι, όπως αναφέρουν, «μέρος της γοητείας της», καθώς ανταμείβει την εις βάθος μελέτη και ανάλυση με τρόπους που η ποίηση από AI δεν μπορεί.
«Επειδή τα ποιήματα που παράγονται από AI δεν έχουν αυτή την πολυπλοκότητα, είναι καλύτερα στο να επικοινωνούν ξεκάθαρα μια εικόνα, ένα συναίσθημα ή ένα θέμα σε μη ειδικούς αναγνώστες, οι οποίοι ίσως δεν έχουν τον χρόνο ή το ενδιαφέρον να ασχοληθούν με την απαιτούμενη ανάλυση της ανθρώπινης ποίησης», σημειώνουν οι ερευνητές.
Η ποιήτρια Joelle Taylor, νικήτρια του βραβείου T.S. Eliot, σχολίασε τα αποτελέσματα, τονίζοντας:
«Ένα ποίημα είναι κάτι περισσότερο από έναν αλγόριθμο. Είναι νόημα, ενσυναίσθηση, αποκάλυψη, αντίσταση, πάθος και έκπληξη – είναι αυτό που συμβαίνει στον χώρο ανάμεσα στη λογική και το χάος».
Η Taylor πρόσθεσε ότι το ζήτημα δεν είναι αν το AI μπορεί να γράψει καλύτερη ποίηση, αλλά το πώς οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την ποίηση. «Η AI δημιουργεί αυτό που πιστεύουν οι άνθρωποι ότι είναι ποίηση, όχι αυτό που πραγματικά είναι».
Οι συγγραφείς της μελέτης καταλήγουν ότι, δεδομένης της δυσκολίας των αναγνωστών να ξεχωρίσουν τα κείμενα που γράφονται από μηχανές, ίσως είναι απαραίτητο οι κυβερνήσεις να θεσπίσουν κανονισμούς για τη διαφάνεια στη χρήση AI.
