Πολυμουσικός και επικεφαλής της funk/soul κολεκτίβας The Angel Lo Verde Band, η Έιντζελ είναι μια ασυμβίβαστη μουσική προσωπικότητα. Δυναμική γυναίκα που δεν μασάει τα λόγια της, δίνει το μουσικό της στίγμα από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ως αυτοδίδακτη δεξιοτέχνης πέντε (!) οργάνων και μιας εκφραστικής φωνής της «μουσικής της ψυχής», με πολλές συνεργασίες. Παθιασμένη με την τέχνη της, η Angel Lo Verde ηγείται ενός πολυμελούς μουσικού σχήματος με το οποίο ερμηνεύει, γεμάτη ένταση και πάθος, τις δικές της απολαυστικές συνθέσεις.
Οσοι την έχουν συναντήσει γνωρίζουν ότι είναι ένας «οξύθυμος χαβαλές» με σοβαρές απαιτήσεις από όσους-ες συνεργάζονται μαζί της. Τη σκλαβώνουν οι άνθρωποι που χαρακτηρίζονται από ευγένεια και συνέπεια, αλλά και καλούς τρόπους. Στην πάντα νεανική της ηλικία δεν ασχολείται με συκοφάντες, κουτσομπόληδες, κοινωνιοπαθείς.
Οι επτά κατάρες
Οι συνεργάτες της Angel Lo Verde Band είναι άρτιοι μουσικοί, παιδιά εκπληκτικά, με φοβερό χιούμορ, που ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του «αφεντικού». Την αγαπούν πολύ, τη στηρίζουν στις δύσκολες στιγμές της ζωής. Κι όταν πρόσφατα έχασε πρώτα τον πατέρα και αμέσως μετά τη μαμά -και κάποιους ακριβούς φίλους-, της στάθηκαν σαν οικογένεια. Αυτό μετράει πολύ για τον «Άγγελο της μουσικής της ψυχής», όπως την ονόμασα την πρώτη φορά που την είδα να τραγουδάει και να ξεσηκώνει το κοινό. Όταν ανεβαίνει σε μια σκηνή με τα «παιδιά», η Έιντζελ γίνεται ξανά παιδί. Και ένας μουσικός είναι πάντα ένα παιδί, γιατί «παίζει». Δεν κάνει μια κοινή, απογοητευτική συχνά δουλειά. Ήταν μετρημένα τα λάιβ μετά την τελευταία εμφάνιση της Angel Lo Verde Band στην Africana. Και μετά... σιωπή. Εγκλεισμός, χαμός αγαπημένων, οι επτά κατάρες του Φαραώ!
Οι γονείς, ο «νονός» και η ψάθα
Γεννημένη και μεγαλωμένη στο τέρμα Πατησίων, όπου πάντα ζει, η βέρα Αθηναία Angel έχει μητέρα «ερωτική μετανάστρια», γεννημένη σε μία αρχαία ελληνική αποικία: την πόλη Κατάνια της Σικελίας. Από ένα αντίστοιχου ψυχισμού νησί, ο Κρητικός γιατρός πατέρας σπούδασε στην Πάρμα, στην Ιταλία. Εκεί γνωρίστηκε και κεραυνοβολήθηκε από την ομορφιά της. Κι από την εποχή που η Angel θυμάται τον εαυτό της να κάνει μουσική, με της μαμάς το επώνυμο ζει και δημιουργεί: Lo Verde.
Ακούει τα πάντα, αρκεί να είναι καλά. Οι Sly and the Family Stone, ο Prince και ο «godfather της soul» James Brown την ξεσήκωναν από πολύ μικρή σε χορό. Όταν τραγουδούσε στο σπίτι -και καθώς ποτέ δεν υπήρξε καλή μαθήτρια- της κόβανε τη φόρα. «Μακάρι να ήξερες τα μαθήματά σου όπως ξέρεις αυτά τα τραγούδια» έλεγε ο συντηρητικός μπαμπάς. «Αν γίνεις μουσικός, στην ψάθα θα πεθάνεις» την... τρόμαζε!
Στα δέκα αποφάσισε να ασχοληθεί με τον αθλητισμό: μπάσκετ, ποδήλατο και στίβο. Θέλησε να γίνει γυμνάστρια. «Και με αυτά θα πεθάνεις» της τόνιζε απειλητικά, και η Angel κατάλαβε πως οτιδήποτε κι αν επέλεγε -εκτός από γιατρός- θα απογοήτευε τη φαμελιά. Πέντε χρόνια μετά, τα αθλητικά την κούρασαν και στα δεκαέξι πια άρχισε τα... άφιλτρα Gauloises!
Rocking Angel
Με το συγκρότημα The Plugs η Έιντζελ σήκωνε κάθε τόσο τον ντράμερ και του έδινε πάσα στο μικρόφωνό της, αντικαθιστώντας τον. Έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε, ώσπου σε μια προφεστιβαλική της ΚΝΕ, στη Βεΐκου, έκανε το πρώτο της open door live, παίζοντας τα δικά της χαρντ ροκ κομμάτια. Αυτή η πρώτη της φορά στη σκηνή ήταν η καλύτερη ντόπα! Η μουσική πλημμύρισε τη ζωή της. Από την αρχή κατάλαβε πως δεν θα ήταν ένα χόμπι, αλλά κάτι σοβαρό, για πάντα.
Παίζει μπάσο και μαζί με τη φωνή, μια μπασομεσαία φωνή, είναι αυτά που κάνει καλύτερα - ανάμεσα σε άλλα. Και η Angel θεωρεί τον εαυτό της μουσικό και λιγότερο τραγουδίστρια. Οι πιτσιρικάδες Plugs έδωσαν τη θέση τους στις Meanie Geanies. Τα «κακά τζίνι» ήταν μια σχεδόν αποκλειστικά girl band που απλώς ζητούσε ντράμερ. Στην πρώτη κοινή τους πρόβα η ALV έδειξε στην κλασικής αισθητικής κιθαρίστρια το feeling ενός κομματιού και η Μπέτυ έγινε μπασίστρια με συνοπτικές διαδικασίες. Μεγάλη στιγμή για τις/τους Meanie Geanies όταν έπαιξαν ανοίγοντας τη συναυλία του Sky Saxon στο Gagarin.
Και μπάσο και... πιάτο
Σε όλες τις μπάντες που συμμετείχε μέχρι τα τριάντα η Έιντζελ ήταν η μοναδική γυναίκα και η μικρότερη από τα άλλα έμπειρα μέλη των γκρουπ. Μια γυναίκα τραγουδίστρια -στην περίπτωσή της πολυμουσικός- ζει καθημερινά έναν έντονο φυλετικό ρατσισμό. Οι άντρες (όχι όλοι) γίνονταν χειριστικοί, άντρες που πρώτα ήθελαν να την πηδήξουν ή να της επιβληθούν. Ποτέ, όμως, δεν έδωσε το δικαίωμα να πουν «πήγαινε να πλύνεις κάνα πιάτο»! Και μπορεί στην αρχή να μην έπαιζε και σπουδαία πράγματα, ως αυτοδίδακτη που ήταν, αλλά ό,τι έπαιζε το έπαιζε σωστά, με ψυχή. Αυτό τη χαρακτηρίζει και σήμερα. Με τις ώρες κλεισμένη σ’ ένα στούντιο, έκανε εξάσκηση στα ντραμς ή ό,τι άλλο όργανο ήθελε να παίξει, και είχε την ευκαιρία να γνωρίσει πολύ -και καλό- μουσικό κόσμο.
Ουδείς προφήτης στον τόπο του
«Για την Ελλάδα, δεν είσαι ποτέ αρκετός αν δεν παίζεις ελληνικά. Η χώρα και το περιβάλλον της σε κρατάνε στο περιθώριο» λέει η Angel Lo Verde
Οι περισσότεροι γνωρίζουν την Angel Lo Verde γι’ αυτό που κάνει έξω παρά εντός, δυστυχώς. Οι δισκογραφικές δεν απαντούν και την περνούν στα «αζήτητα». Ώσπου άρχισε να ηχογραφεί τη μουσική που έγραφε από μικρή με τα δικά της μέσα. Κι όταν την ανέβασε στο YouTube, άρχισε να γνωρίζει μουσικούς που την εκτιμούσαν. Λίγοι οι Έλληνες και πιο πολλοί οι ξένοι. Πέρα από τα likes (που μοιάζουν με τα λεφτά της... Μονόπολης!) έφτασαν οι πρώτες συζητήσεις με διαδικτυακούς φίλους που εκτιμούν αυτό που κάνει ως δημιουργός. Στην αρχή, με τη συνηθισμένη αρνητική εγχώρια νοοτροπία, η Angel νόμισε ότι την κορόιδευαν. Μέχρι που ο τρομερός Πορτορικανός περκασιονίστας Manolo Badrena κοινοποίησε το «Clear» της, που λίγο μετά υπήρξε ένα από τα 12 tracks του πρώτου της δίσκου που τη σύστηνε στο κοινό με τ’ όνομά της.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο υψηλότατος στο μπόι και πολύπειρος στη μουσική τζαζ κιθαρίστας, πρώην μέλος της Dizzie Gillespie μπάντας- Ed Cherry (επισκέπτης στην Αθήνα στις αρχές και στα μέσα της δεκαετίας του ’80), έχοντας ακούσει τη δουλειά της, εξέφρασε την πρόθεση να συμμετάσχει σ’ ένα κομμάτι του πρώτου άλμπουμ της «Angel Lo Verde». Η Έιντζελ δεν έχασε την ευκαιρία. Σε μια βδομάδα το «Till the end» ήταν γεγονός και κοσμούσε τον δίσκο της φίλης από την Ελλάδα, της πολυμουσικού και ερμηνεύτριας Angel L.V. Κι ο σαξοφωνίστας από το Μέριλαντ Ron Holloway κάποια στιγμή άκουσε κι αυτός τη μουσική της και η Angel αξιοποίησε τη θετική πρότασή του. Έτσι, ο θαυμάσιος Αμερικανός μουσικός έβαλε τα δυνατά του στο «Music healer of soul and mind», εντυπωσιάζοντας.
Satyros Larousse
Ως το μοναδικό κορίτσι στην μπάντα, γεμάτη χιούμορ και ανάγκη για λεκτικά και όχι μόνο παιχνιδίσματα, η Angel μαζί με άλλους τρεις «σάτυρους» δημιούργησε το σχήμα Angel Lo Verde & Satyros Larousse. Ο Αλέκος Αράπης (Απροσάρμοστοι) στο μπάσο και οι Στέφανος Μίτρι (κιθάρες) και Luigi Perico (ντραμς) συμπλήρωναν το σχήμα. Τακτικός συνεργάτης, ο Δημήτρης Ψάλτης και άλλοι πολλοί, μέχρι το 2013. Πολλές οι συναυλίες και οι ηχογραφήσεις, αλλά οι δισκογραφικές… στου κουφού την πόρτα!
Στη δεύτερη περίοδο των Satyros Larousse, με τους Αλέξανδρο Δερμάνη, Παντελή Πετρίδη και Στέλιο Πασχάλη δίπλα στον «βράχο» Αλέκο Αράπη (Alejandro Negro για τους φίλους), η Angel Lo Verde δημιούργησε το «Groove the city». Μια κινητή μονάδα, ένα φορτηγό εξοπλισμένο όπως ένα κινητό πάλκο, με ενισχυτές, όργανα, ηχεία, φωτισμούς, που θα πήγαινε παντού. Η Angel ήθελε να κάνει κάτι μεγαλύτερο, κάτι που να την εκφράζει, χωρίς φραγμούς. Απογοητευμένη από την αποτυχία του project, ζήτησε συγγνώμη από τα παιδιά και ο κύκλος Satyros Larousse έκλεισε.
Από το σκοτάδι στο φως
Με την Angel Lo Verde band, που έπαιξε σε πολλά live, κυκλοφόρησε το 2019 το CD «I want it», που της έδωσε τη δύναμη να υπερβεί το «σύστημα» των πολυεθνικών του δίσκου. Ο Sam Marlieri ήταν ο μόνος ξένος μουσικός ανάμεσα σε τρεις γυναίκες, τη Λουίζα Σοφιανοπούλου φωνή, την Ιωάννα Μητσόγλου τύμπανα, την πολύπλευρη leader, και, βέβαια, τον σταθερό «βράχο» της μπάντας Αλέκο (bass) Αράπη.
Γραμμένος εν μέσω lockdown, ο τρίτος δίσκος της ALV ολοκληρώθηκε το 2024 και έχει τίτλο «Dark/Light». Μετά την αποχή από τα μουσικά δρώμενα σηματοδοτούσε την έξοδο από το σκοτάδι στο φως. Σε μια δύσκολη περίοδο, μοιρασμένη ανάμεσα σε όσα δυσάρεστα χτύπησαν όλη την οικογένεια, η Angel προσπάθησε να βγει από το σκοτάδι, να διατηρήσει τις ισορροπίες της. Η αισιοδοξία που τη διακρίνει είναι φανερή στις συνθέσεις που θίγουν τα κοινωνικά προβλήματα και τις συμπεριφορές της εποχής.
Με έναυσμα το «Dark/Light» και την αναμενόμενη πρώτη παρουσίασή του στο κοινό, ευχή κι ελπίδα μας είναι η Angel Lo Verde να βρεθεί και πάλι σε μια σκηνή για να κάνει αυτό που κάνει τόσα χρόνια, και ξέρει να το κάνει καλά. Still alive n’ groovin’!
