Μια ζωντανή εκδοχή του Elvis Presley που θα έχει κατασκευαστεί με τη χρήση προηγμένης A.I. τεχνολογίας θα ψυχαγωγήσει το κοινό του Λονδίνου μέσα στη χρονιά μέσα από μια μάλλον αμφιλεγόμενη μουσική παράσταση που φέρει τον τίτλο «Elvis Evolution». Το σόου έχει αναλάβει να διεκπεραιώσει η Layered Reality, μια εταιρεία τεχνολογίας που ειδικεύεται σε διαδραστικές εμπειρίες μέσω των πολυαισθητηριακών ειδικών εφέ. Οι εμπνευστές της ψηφιακής παράστασης που ξεπερνάει τα όρια του virtual reality κάνουν λόγο για μια γιορτή της κληρονομιάς του βασιλιά του rock’n’roll μέσα από μια συναυλία που θα αναβιώνει σε κάθε λεπτομέρεια την αίσθηση της εμπειρίας του να βλέπεις ζωντανά μπροστά σου τον ίδιο τον Elvis, σε φυσικό μέγεθος, να παίζει και να τραγουδάει τα πιο εμβληματικά του τραγούδια, θολώνοντας έτσι με πολύ περίεργο τρόπο τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας.
Ο Elvis έχει σημειώσει 500 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων παγκοσμίως και το όνομά του κουβαλάει μια απλησίαστη μυθολογία που διαρκώς αναθερμαίνεται και μέσα από το σινεμά, όπως συνέβη με την κυκλοφορία της υποψήφιας για Όσκαρ ταινίας «Elvis» (2022) του Μπαζ Λούρμαν αλλά και την πρόσφατη ταινία «Priscilla» της Σοφία Κόπολα. Καθώς δε είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι ο Elvis μπορεί να γιόρτασε σε κάποιο σημείο του κόσμου τα 89α γενέθλιά του προχθές, αφού οι συνωμοσιολόγοι υποστηρίζουν πως είχε σκηνοθετήσει τον θάνατό του το 1977 και υπήρξαν αμέτρητες αναφορές για εμφανίσεις του θρυλικού σταρ σε όλο τον κόσμο, επενδύθηκαν πολλά εκατομμύρια για τη δημιουργία ενός ψηφιακού αντίγραφου μέσα από εκατοντάδες χιλιάδες προσωπικές του φωτογραφίες και προσωπικά βίντεο.
Το «Elvis Evolution» θα διεξαχθεί σε έναν χώρο στο κέντρο του Λονδίνου που δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί και αμέσως μετά θα ταξιδέψει στο Λας Βέγκας, στο Βερολίνο και στο Τόκιο, καθώς η εταιρεία έχει συμφωνήσει με τους διαχειριστές των πνευματικών δικαιωμάτων του Elvis Presley, δηλαδή την Authentic Brands Group, στην οποία ανήκει η Elvis Presley Enterprises. Μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης λοιπόν οι θαυμαστές του Elvis αλλά και όλοι όσοι έχουν μια έμφυτη περιέργεια για τα όρια που μπορεί να σπάσει η ψηφιακή νοημοσύνη θα βλέπουν μπροστά τους τον Elvis να τραγουδάει σε σχεδόν ιδιωτικές εμφανίσεις που δεν έχει δει ποτέ κανείς μέχρι σήμερα.
Μια νέα επιχειρηματική πραγματικότητα για τα ζόμπι της pop κουλτούρας
Η τελευταία φορά που η τεχνολογία μπήκε τόσο παρεμβατικά στα χωράφια της ζωντανής μουσικής και εκμεταλλεύτηκε τη νοσταλγία της pop κουλτούρας ήταν με το «ABBA Voyage», μια συναυλιακή εμπειρία όπου τραγουδούσαν μπροστά στο κοινό τα ψηφιακά άβαταρ του εμβληματικού σουηδικού συγκροτήματος των ΑΒΒΑ όπως ακριβώς εμφανίστηκαν το 1979 στο Λονδίνο. Εκείνο το παράξενο reunion δεν αντιμετωπίστηκε θετικά από τον Τύπο, καθώς λειτουργούσε σαν άβολη χρονοκάψουλα, όμως σημείωσε τεράστια εισπρακτική επιτυχία. Μόνο κατά τον πρώτο χρόνο του, το «ABBA Voyage» πούλησε περισσότερα από 1,3 εκατομμύρια εισιτήρια, ενώ η κατασκευή της παράστασης, που ήταν διάρκειας 90 λεπτών, μαζί με την ειδική σκηνή που θα τη φιλοξενούσε κόστισαν 140 εκατομμύρια λίρες και χρειάστηκαν επτά χρόνια για να αναπτυχθούν τεχνολογικά. Μετά λοιπόν το πρώτο, σαφώς πετυχημένο, πείραμα των ΑΒΒΑ και τις συγκινητικές αντιδράσεις που προκάλεσε σε όλη την υφήλιο η ανακατασκευή του τελευταίου τραγουδιού των Beatles με τίτλο «Now and then», που πήγε στην κορυφή των charts, έχει ανοίξει περήφανα ο δρόμος για κάθε μορφή (ανήθικης κυρίως) εκμετάλλευσης της συλλογικής pop μνήμης και της μουσικής κληρονομιάς των πιο δοξασμένων ονομάτων που σφράγισαν τη μουσική του 20ού αιώνα.
Τα ρεαλιστικά ολογράμματα είναι βέβαιο ότι θα αποτελέσουν το επόμενο στοίχημα των κληρονόμων και διαχειριστών των πνευματικών δικαιωμάτων των μεγάλων καλλιτεχνών από το ένδοξο παρελθόν τώρα που έχει αρχίσει να διαφαίνεται ότι μόνο μέσα από τα πενιχρά έσοδα του streaming και τη συνολική αδυναμία του Διαδικτύου να δημιουργήσει νέα λαοφιλή icons και εμπορικά είδωλα δεν μπορεί να σταθεί μια υγιής και προσοδοφόρα δισκογραφική βιομηχανία. Επομένως, η pop και η rock μνήμη όσο η ενασχόληση με τη μουσική του 1960 και του 1970 μοιάζουν με αρχαιολογία και πρώτα θα χρειαστεί να πάρουν διαστάσεις μαυσωλείου που χωράει τους μύθους του 20ού αιώνα, από τη γενιά του Jim Morrison και μέχρι και τους Nirvana στη δεκαετία του ’90, ώστε να έρθει η τεχνολογικά έτοιμη βιομηχανία εκμετάλλευσης σάρκινων ολογραμμάτων για να αναστήσει σαν ζόμπι τους καλλιτέχνες που στάθηκαν πηγή έμπνευσης για τις προηγούμενες γενιές.
