«Δεν υπάρχει τέχνη που υπηρετεί σκοπιμότητες, γιατί η τέχνη είναι αφεντικό του εαυτού της» έλεγε ο Κυριάκος Κατζουράκης. Στη ζωγραφική και στον κινηματογράφο, με τις σκηνογραφίες του στο θέατρο και στα κείμενά του, συνέδεε τις ψηφίδες της ανθρώπινης περιπέτειας με την τέχνη, χωρίς όμως να στρατεύεται στην πλευρά καμιάς από τις δυο. Η ευγένεια και η πραότητα με την οποία, αυτός, ο τόσο έντονα πολιτικός καλλιτέχνης, αντιμετώπιζε ζητήματα αιχμής, μετασχηματίζονταν σε σοφία. Στην περίπτωσή του, η αντιπαράθεση γινόταν με ευγένεια, ποτέ όμως με υποχώρηση από τον αξιακό του κώδικα και την αισθητική. Υπάρχουν πολλά που δεν μπορούν να σβήσουν από τη μνήμη αυτόν τον σπουδαίο ζωγράφο και πολυτάλαντο δημιουργό. Τώρα που πέρασαν δυο χρόνια από τον θάνατό του, το έργο και η περπατησιά του στον χώρο της τέχνης αλλά και στα κοινωνικά δρώμενα τον κρατούν διαρκώς παρόντα.
Αυτή η πολυσχιδής, εκρηκτική προσωπικότητα, και ταυτόχρονα τόσο γλυκός και ταπεινός άνθρωπος, επανέρχεται στο προσκήνιο με το αφιέρωμα που πραγματοποιείται σήμερα και αύριο στον κινηματογράφο «Στούντιο» (Σταυροπούλου 33), με αφορμή τα δύο χρόνια από τον θάνατό του. Πέθανε στις 21 Οκτωβρίου 2021. Με δωρεάν είσοδο για το κοινό, θα προβληθούν οι τέσσερις ταινίες του, «Ο δρόμος προς τη Δύση» και «Ussak» απόψε και «Γλυκιά μνήμη» και «Μικρές εξεγέρσεις» αύριο. Στις οθόνες του σινεμά θα προβάλλονται επίσης οι πίνακες και οι εικαστικές συνθέσεις του, ενώ απόψε, πριν ξεκινήσουν οι προβολές, στις 7 μ.μ., για το εικαστικό και κινηματογραφικό του έργο θα μιλήσουν ο Μάνος Στεφανίδης, ιστορικός τέχνης, η ζωγράφος Κλεοπάτρα Δίγκα και ο σκηνοθέτης Δήμος Αβδελιώδης. Την ίδια ώρα ο Νίκος Πλάτανος και η Κάτια Γέρου θα τραγουδήσουν τρία αγαπημένα του τραγούδια.
«Όταν φεύγουν άνθρωποι που πρόσφεραν τόση ομορφιά, συγκίνηση και αφορμή για σκέψη μέσα από το έργο και την τέχνη τους, το μόνο που μπορούν να κάνουν οι εναπομείναντες είναι να διατηρούν τη μνήμη τους ζωντανή» λέει η Κάτια Γέρου. Κρύβοντας το πένθος και τον θρήνο της, η σύντροφος και μούσα του Κυριάκου Κατζουράκη επιμένει ότι «το πιο σημαντικό απ' όλα είναι το έργο τους να μένει προσβάσιμο για τις επόμενες γενιές. Αυτό χρειάζεται πολύ κόπο και μεγάλη φροντίδα, ιδιαιτέρως από την Πολιτεία» επισημαίνει, κάνοντας την απαραίτητη διευκρίνηση ότι «στην περίπτωση του Κυριάκου, αλλά και άλλων καλλιτεχνών, δεν μιλάμε για πώληση των έργων αλλά για την προσφορά τους».
Η ίδια έχει αφιερωθεί πλέον στην εύρεση μιας μόνιμης στέγης για το έργο του Κατζουράκη. «Ένας φίλος του Κυριάκου, όταν του είπα την προσπάθεια που γίνεται για τη μόνιμη στέγαση κάποιων έργων του, μου είπε κάτι που χαράχτηκε στην καρδιά μου και μου έδωσε κουράγια. “Εάν αυτό επιτευχθεί, το μόνιμο σπίτι για τα έργα του, οι μελλοντικοί άνθρωποι δεν θα πηγαίνουν απλώς για να τα βλέπουν, θα πηγαίνουν για να τα προσκυνούν”» θυμάται η γνωστή ηθοποιός. «Αυτή η μικρή χώρα που ζούμε έχει ένα τεράστιο απόθεμα έργου πολύ σπουδαίων καλλιτεχνών που μένει ακόμα άστεγο. Για να μη φύγουν αυτά τα έργα σε ιδιώτες συλλέκτες ή στο εξωτερικό, πρέπει η Πολιτεία να φροντίσει, εάν όντως πιστεύει αυτό που συχνά επαναλαμβάνει, ότι ο πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας».
Οι τέσσερις εμβληματικές, βραβευμένες ταινίες του Κυριάκου Κατζουράκη συμπυκνώνουν «μια εμμονή που είχε, μια κεντρική ιδέα. Πϊσω από το μεγάλο φόντο της Ιστορίας αναδεικνύει τις μικρές, πονεμένες, ηρωικές, ηττημένες ή θριαμβευτικές ιστορίες των απλών ανθρώπων. Μέσα στο έργο του συγκατοικούν η μεγάλη Ιστορία και οι μικρές ιστορίες σφιχταγκαλιασμένες» υπογραμμίζει η Κάτια Γέρου. «Ο Κυριάκος λάτρευε τον άνθρωπο με τα πάθη του, τις αδυναμίες και τις τεράστιες δυνάμεις που κρύβει ο ανθρώπινος νους, που συχνά ούτε ο ίδιος ο άνθρωπος μπορεί να διανοηθεί ότι τις διαθέτει».
