Έχασε χθες την πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν ο σπουδαίος ερμηνευτής Γιάννης Βογιατζής. Ο Γιάννης Βογιατζής γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 1934 και ήταν πρώτος εξάδελφος του γνωστού ηθοποιού Γιάννη Βογιατζή.
Ξεκίνησε την ενασχόληση του με το τραγούδι στις βραδιές ταλέντων του Ζοζέφ Κορίνθιου και, αν και αυτοδίδακτος και ενώ αρχικά δεν του περνούσε καν από το μυαλό, ξεχώρισε αμέσως σε τέτοιο βαθμό ώστε ακολούθησε επαγγελματική καριέρα.
Από την αρχή ταυτίστηκε με το λεγόμενο «ελαφρό» τραγούδι και σύντομα εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους αλλά και από τους πιο εκλεκτούς εκφραστές του. Προικισμένος με μια πλούσια βαρύτονη αλλά και πολύ μελωδική φωνή ήταν ιδανικός ερμηνευτής για την ευγένεια και την κομψότητα των τραγουδιών αυτού του ιδιώματος.
Στην καταξίωση του συνέβαλε πολύ η κατάκτηση του πρώτου βραβείου στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 1963 με το τραγούδι των Κώστα Κλάββα και Αλέξη Αλεξόπουλου «Πέταξε ένα πουλί» και επανέλαβε αυτή την επιτυχία το 1970 με το τραγούδι των Τόλη Βοσκόπουλου και Ηλία Λυμπερόπουλου «Αδέρφια μου αλήτες πουλιά».
Η δεκαετία του ’60 ήταν η εποχή κατά την οποία μεσουράνησε. Ήταν και η περίοδος της συνεργασίας του με τον Μίμη Πλέσσα του οποίου ήταν ο αγαπημένος ερμηνευτής των «ελαφρών» τραγουδιών του όπως ακριβώς η Τζένη Βάνου ήταν η αγαπημένη του ερμηνεύτρια για αυτά. Συγκεκριμένα ο Γιάννης Βογιατζής ερμήνευσε πολλά τραγούδια του μεγάλου συνθέτη για θεατρικές παραστάσεις και ακόμα περισσότερα για κινηματογραφικές ταινίες. Η φωνή του είναι πραγματικά μία από εκείνες που έχουν ταυτιστεί με τον λαϊκό – και δημοφιλέστατο – παλιό ελληνικό κινηματογράφο.
Λίγο πριν την εμφάνιση του στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το ’70 έκανε εγχείρηση για πολύποδες και αυτή η περιπέτεια της υγείας του τον υποχρέωσε μετά από τρία χρόνια να σταματήσει το τραγούδι αλλά ευτυχώς επανήλθε το 1978. Μοναδικό πάθος του ήταν ίσως το ποδόσφαιρο και συγκεκριμένα ο Παναθηναϊκός του οποίου ήταν φανατικός οπαδός και μάλιστα είχε τραγουδήσει και τον ύμνο της ομάδας.
Μετά από είκοσι πέντε χρόνια πολιτικού γάμου το 2007 παντρεύτηκε την σύζυγο του και με θρησκευτικό. Άνθρωπος χαμηλών τόνων και διαθέτοντας γνήσιο ήθος και φυσική ευγένεια δεν απασχόλησε ποτέ την δημοσιότητα για οτιδήποτε άλλο εκτός από την λαμπρή διαδρομή του στο τραγούδι.
Έδωσε με αξιοπρέπεια, όπως έκανε και οτιδήποτε άλλο στην ζωή του, τον αγώνα του με την καρκίνο και μας αποχαιρέτησε στα ογδόντα οκτώ του έχοντας βιώσει την αγάπη τόσο των ομοτέχνων του όσο και του κοινού μιας εποχής κατά την οποία οι σταρ αναδεικνύονταν και δεν κατασκευάζονταν.
