Aναβίωση του «Fawlty towers»
Ο Βρετανός κωμικός Τζον Κλιζ, ιδρυτικό μέλος των θρυλικών Monty Python, θα αναβιώσει την κλασική κωμωδία του BBC με τίτλο «Fawlty towers». Η ξεκαρδιστική σειρά διήρκησε για δύο σεζόν (η πρώτη το 1975 και η δεύτερη το 1979) και μέσα σε δώδεκα επεισόδια κατάφερε να ανακηρυχθεί το καλύτερο κωμικό sitcom όλων των εποχών. Ο Κλιζ υποδύονταν τον Μπάζιλ Φόλτι, έναν νευρωτικό, αγενή και κακότροπο διαχειριστή ενός μικρού ξενοδοχείου που έφερνε την καταστροφή με κάθε του κίνηση. Στο ανανεωμένο reboot του «Fawlty towers» θα δούμε και την κόρη του Κλιζ, την Καμίλα, με την ιστορία να μεταφέρεται στη σημερινή εποχή. Αυτή η είδηση δεν θα ήταν αμήχανη αν ο κωμικός διατηρούσε έστω μια αξιοπρεπή καριέρα.
Η αλήθεια είναι ότι ο Κλιζ δεν έχει συμμετάσχει σε οτιδήποτε άξιο λόγου από την ταινία «Ένα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα» του 1989. Επιπλέον, πέρα από την απραξία και τις κάκιστες δουλειές στις οποίες συμμετέχει εδώ και 34 χρόνια, ο Κλιζ τον τελευταίο καιρό έχει μετατραπεί σε μία από τις πιο συντηρητικές φωνές της Αγγλίας και σε ορκισμένο πολέμιο της πολιτικής ορθότητας και κάθε προοδευτικής φωνής, κυρίως μέσα από τον λογαριασμό του στο Twitter. Ο Τζον Κλιζ πρόσφατα συνεργάστηκε με το GB News, το βρετανικό αντίστοιχο του ρεπουμπλικανικού Fox News, για το οποίο δήλωσε ότι δεν πρόκειται για alt-right κανάλι, αλλά για πλατφόρμα που προωθεί την ελευθερία του λόγου. Φυσικά, η δημόσια περσόνα τού 83χρονου πλέον ηθοποιού θα βρει τα αυλάκια να περάσει στην αναβίωση του αξιολάτρευτα απωθητικού κυρίου Φόλτι. Οι μνήμες από το κωμικό ταλέντο του μάλλον θα είναι το θύμα της ματαιοδοξίας του.
Κρυφή επανηχογράφηση
Ακόμα ένα νέο που προκαλεί αμηχανία είναι η ανακοίνωση του Ρότζερ Γουότερς των Pink Floyd ότι θα ηχογραφήσει ξανά το «The dark side of moon» στην 50ή επέτειο της κυκλοφορίας τού εμβληματικού δίσκου. Ο Γούτερς επανηχογράφησε κρυφά ολόκληρο το άλμπουμ, χωρίς φυσικά τη συμμετοχή οποιουδήποτε από τους πρώην συναδέλφους του - άλλωστε ειδικά με τον Ντέιβιντ Γκίλμορ είναι εδώ και δεκαετίες στα μαχαίρια. Όπως δήλωσε ο ίδιος σε συνέντευξή του στην Telegraph, «Εγώ έγραψα το “Dark side of the moon”. Φυσικά ήμασταν συγκρότημα και συνεισφέραμε όλοι, αλλά είναι το έργο μου, εγώ το έγραψα». Η νέα, μάλλον αχρείαστη σόλο εκτέλεση του ιστορικού δίσκου έρχεται τον Μάιο, παράλληλα με τη διοργάνωση μιας μεγάλης συναυλίας.
Οσο για το αν τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος θα μπορούσαν να εμποδίσουν την κυκλοφορία θέτοντας ζητήματα πνευματικών δικαιωμάτων, ο Γουότερς απάντησε «Δεν έχω ιδέα». Ο 79χρονος μουσικός δεν παρέλειψε να υποβαθμίσει τη συνεισφορά του Γκίλμορ στο συγκρότημα, λέγοντας ότι «δεν μπορεί να γράψει τραγούδια, δεν έχει τίποτα να πει, δεν είναι καλλιτέχνης, δεν έχει ιδέες, δεν είχε ποτέ κι αυτό τον τρελαίνει». Αυτή η πικρόχολη, αχάριστη και μάλλον φανατισμένη περσόνα τού άλλοτε σπουδαίου ποιητή του ψυχεδελικού progressive rock δεν εμπνέει εμπιστοσύνη για το αν έχει κάτι ουσιαστικό και καλλιτεχνικό να προσθέσει σε μία ούτως ή άλλως αψεγάδιαστη ηχογράφηση του 1973 που μεγάλωσε περισσότερες από τρεις γενιές ακροατών. Οι μνήμες από το μουσικό και στιχουργικό ταλέντο του μάλλον θα είναι το θύμα της ματαιοδοξίας του.
Ο Τζον Μάλκοβιτς διέπρεψε στη Στέγη
Από την Ελλάδα και συγκεκριμένα από τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση ξεκίνησε η διεθνής πορεία της παράστασης «Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι» του διάσημου σκηνοθέτη Τιμοφέι Κουλιάμπιν. Η παράσταση έκανε το ντεμπούτο της τον Μάιο του 2022 στη Λετονία. Η ιστορία αφορά δύο ήρωες, που έχουν τον ρόλο του ντίλερ και του πελάτη, οι οποίοι συναντιούνται τη νύχτα χωρίς να μάθουμε ποτέ τι ζητά πραγματικά ο ένας από τον άλλο ούτε τι κρύβεται πίσω από τα κίνητρά τους ούτε τι περιλαμβάνει η συμφωνία που θέλουν να κλείσουν. Η προσφερόμενη υπηρεσία και το πολυπόθητο αγαθό θα παραμείνουν άγνωστα και η συναλλαγή θα φέρει μια βίαιη σύγκρουση. Τις κινήσεις τους παρακολουθούν κάμερες υψηλής πιστότητας. Οι εικόνες των κινήσεών τους προσθέτουν στο μυστήριο που υφαίνει ο διακεκριμένος Ρώσος σκηνοθέτης.
Η ανάγνωση του έργου δηλώνει ότι ο χαρακτήρας είναι στην πραγματικότητα ένας και τα δρώμενα συμβαίνουν στο υποσυνείδητό του, στο οποίο αποκτούμε μια μεταφυσική πρόσβαση. Το κείμενο αφήνει χώρο στον Τζον Μάλκοβιτς να επιδοθεί σε ένα tour de force διάρκειας 70 λεπτών. Ο έμπειρος ηθοποιός ξέρει πώς να κρατήσει τα σκοτάδια στη σχέση του με την ηρωίδα, που υποδύεται η Λιθουανή Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε (οι πιο ενημερωμένοι τη θυμούνται από τον «Ψεύτη ήλιο» του Νικίτα Μιχάλκοφ), και να υποστηρίξει την αμφισημία στη χορογραφημένη πάλη τους, σε ένα έργο που χωράει πολλές ερμηνείες. Στο φινάλε και τα δύο πρόσωπα καταλήγουν κάτω από το ίδιο ντους και ο πωλητής ταυτίζεται με τον αγοραστή.
Ο θεατρικός Μάλκοβιτς
Το σκηνικό αίνιγμα ανέδειξε η ευρηματική χρήση του φωτός στις πόρτες, στη μνήμη του χιονιού, στο σκοτεινό ασανσέρ και στο μπάνιο με τον θολό καθρέφτη. Το έργο του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές γράφτηκε το 1986 και βασίζεται σε μια φιλοσοφική διαλεκτική ανάμεσα στον ισχυρό και στον αδύναμο, με ασαφή όρια και κανόνες, με μοναδικό, απόλυτο και αδιαμφισβήτητο νικητή τον θάνατο. Ο Τζον Μάλκοβιτς απέδειξε για άλλη μια φορά ότι, παρά την οσκαρική και σταθερά αξιοπρεπή καριέρα του, είναι ηθοποιός γεννημένος για το θέατρο. Η κρυπτική φύση του έργου ταίριαξε απόλυτα στην ήπια και μειλίχια ερμηνεία του και ο ίδιος έδειξε να απολαμβάνει την εμπειρία. Ο Τιμοφέι Κουλιάμπιν είχε κοσμήσει το Φεστιβάλ Αθηνών του 2018 με τη διασκευή του στις «Τρεις αδελφές» του Τσέχοφ, που είχε παρουσιαστεί στη νοηματική γλώσσα, και δεν έχουμε παρά να ελπίσουμε για περισσότερες δουλειές του στις θεατρικές σκηνές της χώρας μας.
