Μείζον ηθικό ζήτημα τίθεται για τον εισηγητή της πλειοψηφίας στη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης και βουλευτή Ροδόπης της Νέας Δημοκρατίας, Ευριπίδη Στυλιανίδη.
Ο κ. Στυλιανίδης ανέλαβε σήμερα (17.6.26) να επιχειρηματολογήσει υπέρ της «απελευθέρωσης της ελληνικής αγοράς ανώτατης εκπαίδευσης από το κρατικό μονοπώλιο» και υπέρ «της συνύπαρξης δημοσίου και μη κρατικού πανεπιστημίου», κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος σχετικά με το άρθρο 16.
Μάλιστα, ο πρώην υπουργός Παιδείας (στην κυβέρνηση Καραμανλή) υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι «μεγάλη κερδισμένη από την ελληνική φοβικότητα» είναι η Κύπρος, επισημαίνοντας ότι η χώρα μας «εξόρισε τους πολλούς καλούς επιστήμονες, καθηγητές, ερευνητές, φοιτητές, στερώντας τους τη δυνατότητα να ζήσουν και να προσφέρουν στον τόπο τους».
Δεν είναι κρυφό ότι ένας από τους… «εξόριστους» στην Κύπρο είναι ο ίδιος ο κ. Στυλιανίδης!
Ο οποίος, ως Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη «Νομική Σχολή του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου», πριν από μερικές ημέρες (9.6.26) εξελέγη ομόφωνα Κοσμήτορας της συγκεκριμένης σχολής.
Το κόστος των διδάκτρων στη συγκεκριμένη σχολή (όπως αναφέρει η ιστοσελίδα της) υπολογίζεται σε 10,980 ευρώ ανά έτος, δηλαδή για 60 μονάδες ECTS, από τις συνολικά 240 τις οποίες πρέπει να συγκεντρώσει ο φοιτητής.
Με μια αναζήτηση στην ιστοσελίδα του συγκεκριμένου Πανεπιστημίου, ανακαλύψαμε ότι στις 26 Φεβρουαρίου 2026 το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου κατέθεσε επίσημα αίτηση για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας Παραρτήματος στην Ελλάδα. Το νέο παράρτημα θα φέρει την ονομασία «Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου – Παράρτημα Αθήνας (EUC Athens).
Εν ολίγοις, ο κ. Στυλιανίδης προωθεί την ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας, όντας ο ίδιος οργανικό μέλος ενός «πανεπιστημίου» το οποίο έχει σπεύσει να ωφεληθεί από την «απελευθέρωση» της ελληνικής αγοράς ανώτατης εκπαίδευσης, όπως την παρουσιάζει η Νέα Δημοκρατία.
Και θα ωφεληθεί ακόμα περισσότερο αν αναθεωρηθεί το άρθρο 16 στην κατεύθυνση της ίδρυσης πανεπιστημίων από ιδιώτες.
Πέρα, λοιπόν, από τις «ιδεοληψίες», τις οποίες καταλογίζει ο κ. Στυλιανίδης στην Αριστερά, υπάρχει και η… προώθηση της πραμάτειας της δεξιάς.
Προώθηση την οποία ο κ. Στυλιανίδης «ντύνει» με βαρύγδουπα λόγια περί «εθνικού οράματος» (ισχυριζόμενος ότι η Ελλάδα θα καταστεί Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο) και με αμπαλάζ την «πρόβλεψη» του Οδυσσέα Ελύτη: «Θα έλθει η στιγμή που ο πολιτισμός μας, θα μας συγκλονίσει με τη δύναμη της επικαιρότητας του…».
Τελικά, πίσω από τις μεγαλοστομίες περί Παιδείας και Πολιτισμού, κρύβεται λιτή και απέριττη η διαχρονική επιδίωξη των νεοφιλελεύθερων για πλήρη εμπορευματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης. Από την οποία καρπώνονται και τα ανάλογα οφέλη…
