Στην Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος παρενέβη χθες ο Γιώργος Γαβρήλος. Στην ομιλία του υποστήριξε ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι αναγκαία, αλλά πρέπει να γίνει με φειδώ, σε συγκεκριμένες διατάξεις και όχι με λογική συνταγματικού «πληθωρισμού». Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι, αντί να σεβαστεί και να εφαρμόσει το ισχύον Σύνταγμα, επιλέγει να ανοίξει τη συζήτηση λίγο πριν τις εκλογές, υπό την πίεση κοινωνικών και θεσμικών κρίσεων. Τόνισε ότι πολλά από τα ζητήματα που τίθενται προς αναθεώρηση μπορούν να αντιμετωπιστούν από τον κοινό νομοθέτη, ενώ εξέφρασε ανησυχία για την υποβάθμιση της εμπιστοσύνης των πολιτών στη Δικαιοσύνη. Παράλληλα, δήλωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταθέσει προτάσεις με προοδευτικό πρόσημο, δίνοντας έμφαση στην προστασία δικαιωμάτων και στη διαφάνεια.
Ακούστε ολόκληρη την ομιλία του Γιώργου Γαβρήλου
«Θα ξεκινήσω απ’ αυτό που έλεγε πάντα ο Αριστόβουλος Μάνεσης, το Σύνταγμά μας είναι σαν τον Ιανό. Παγιώνει μια κατάσταση, σταθεροποιώντας τα πράγματα, μέσα από την ζώσα πραγματικότητα και την ίδια ώρα η άλλη όψη είναι ότι είναι εφαλτήριο, προκειμένου να αποδεχτούμε για τις επόμενες γενιές τις προκλήσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι πρέπει να αναθεωρούμε το Σύνταγμα με φειδώ. Δεν μπορεί να συζητάμε για ένα Σύνταγμα πλεονασμών, δεν μπορεί να συζητάμε για ένα Σύνταγμα φλυαρίας.
Και το μεγάλο ερώτημα που τίθεται σήμερα είναι: Χρειάζεται η συντεταγμένη πολιτεία ένα νέο Σύνταγμα και σε τι εύρος; Για μας η απάντηση είναι μία. Χρειάζεται αναθεώρηση το Σύνταγμά μας, αλλά με μεγάλη προσοχή, σε συγκεκριμένα άρθρα και διατάξεις, διότι δεν μπορεί το Σύνταγμά μας και ο συνταγματικός στην προκειμένη περίπτωση, νομοθέτης να μετατραπεί σε κοινό νομοθέτη.
Και εξηγούμαι. Υπήρξε σεβασμός του Συντάγματος τα τελευταία χρόνια; Όχι. Γιατί αν υπήρχε σεβασμός του Συντάγματος τα τελευταία χρόνια, πιστεύω ότι δεν θα υπήρχε και αυτή η ανάγκη να συζητάμε σήμερα. Αν υπήρχε αυτή η ανάγκη η συζήτηση έπρεπε να ξεκινήσει πριν 18 μήνες. Δεν έγινε, όμως. Αντίθετα γίνεται τώρα, λίγους μήνες πριν τις εκλογές, με έναν μήνα μόνο ορίζοντα συζήτησης και κάτω από το βάρος της κοινωνικής πίεσης. Γιατί; Διότι αυτούς τους τελευταίους 16- 18 μήνες προέκυψαν τόσα μεγάλα ζητήματα που απασχόλησαν την ελληνική κοινωνία, που αν η Κυβέρνηση και ο κ. Μητσοτάκης είχαν σεβαστεί το Σύνταγμα, ενδεχομένως σήμερα να μην μιλούσαμε για την ανάγκη αλλαγής του άρθρου 86, να μην μιλούσαμε για την ανάγκη αλλαγής του τρόπου ορισμού της ηγεσίας της δικαιοσύνης, να μην μιλούσαμε για την ανάγκη του τρόπου ορισμού των επικεφαλής των ανεξάρτητων αρχών, να μην μιλούσαμε μέσα σε έναν λαϊκό νομικό λαϊκισμό και κοινωνικό αυτοματισμό που μπορεί να θέλει να δημιουργήσει η Κυβέρνηση, για παράδειγμα, για την άρση τάχα της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Λες και δεν υπάρχει πλαίσιο ελέγχου σήμερα των δημοσίων υπαλλήλων, ακόμη και απόλυσής τους. Λες και δεν υπάρχουν υπηρεσιακά συμβούλια. Λες και δεν υπάρχουν κοινές διατάξεις δικαίου, προκειμένου να ελέγξουν έναν κακό υπάλληλο.
Αν υπήρχε ο σεβασμός του Συντάγματος, κάτι που δεν έγινε αυτά τα χρόνια από τη ΝΔ, δεν θα συζητούσαμε τώρα για πολλά από αυτά που φέρνει με προτάσεις της η Κυβέρνηση για αλλαγή του Συντάγματος. Και φτάσαμε στο σημείο, αντί να στεκόμαστε στο γράμμα και στο πνεύμα, στα όρια πάντα του γράμματος του Συντάγματος, να ζητάμε την αλλαγή ενός άρθρου. Όταν το «αποκλείεται» το κάνουμε «επιτρέπεται», τότε μας φταίει το Σύνταγμα; Κάποια ζητήματα που μας απασχόλησαν και απασχόλησαν την ελληνική κοινωνία δεν ξεπερνιόνται ούτε με ερμηνείες τάχα περί επαυξημένου Συντάγματος, ούτε με ερμηνείες τάχα πολυεπίπεδης ερμηνείας του Συντάγματος. Και αυτό ισχύει τόσο για το άρθρο 16, όσο και για το άρθρο που αφορά τα δάση, μετά και από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, ότι και οι αναδασωτέες εκτάσεις μπορεί τάχα να γεμίσουν ανεμογεννήτριες ή φωτοβολταϊκά;
Και το άσχημο, το κακό της υπόθεσης ξέρετε ποιο είναι με αυτό που ζούμε αυτά τα χρόνια; Είναι ότι εμπλέξαμε και τη δικαιοσύνη σε αυτό που λέμε «καταστρατήγηση του Συντάγματος» μέσα από πλειοψηφίες, μειοψηφίες που δημιουργούνται κατά καιρούς και η ελληνική κοινωνία έχει χάσει πλέον την εμπιστοσύνη της σε αυτόν τον υπέρτατο θεσμό που δεν είναι άλλος παρά η δικαιοσύνη ως έννοια -θα έλεγα εγώ- και όχι σε σχέση με πρόσωπα που περνούν, φεύγουν και την υπηρετούν κάθε φορά.
Υπό αυτό το πρίσμα και την προσέγγιση ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία βλέπει αυτήν την αναθεώρηση του Συντάγματος. Είμαστε έτοιμοι να προτείνουμε θέσεις για όλες τις διατάξεις που φέρνει η Νέα Δημοκρατία, αφού δεν έχουμε τη δυνατότητα από μόνοι μας με τους πενήντα Βουλευτές να προτείνουμε και να είναι παραδεκτά εισηγμένες ενώπιον της Επιτροπής μας διατάξεις, προκειμένου να πάνε στην αναθεωρητική Βουλή, στην επόμενη δηλαδή Βουλή.
Ωστόσο, θα είμαστε εδώ, υπάρχει η Επιτροπή η οποία έχει επεξεργαστεί θέσεις και για το άρθρο 5 που συζητάμε σήμερα. Ασφαλώς, εφόσον ξεκινήσαμε τη συζήτηση, μπορούμε να δούμε κάποια ζητήματα που πρέπει να συμπεριληφθούν στο άρθρο 5, όπως το ζήτημα της καταγωγής, το ζήτημα του φύλου, του σεξουαλικού προσανατολισμού, της ηλικίας, κοινωνικών και κάθε είδους πεποιθήσεων που θα πρέπει να προστατεύονται και να μη γίνονται διακρίσεις. Οι γενικές διατάξεις, όπως υπάρχουν στο άρθρο 5, νομίζω ότι καλύπτουν καθένα ώστε να αναπτύξει την προσωπικότητά του, να εκφραστεί ελεύθερα και να μην έχουμε κανένα ζήτημα.
Ασφαλώς, όμως, θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε πράγματα, όπως στην ελεύθερη πρόσβαση σε όποια πληροφορία ή περιεχόμενο παράγεται ή διακινείται από δημόσιους φορείς ή προκύπτει από δημόσια χρηματοδότηση, υπό την προϋπόθεση ότι δεν προσβάλλονται δικαιώματα τρίτων και προσωπικά δεδομένα. Πρέπει να το ανοίξουμε αυτό, αλλά σας είπα ότι νομίζω πως θα μπορούσε και ο κοινός νομοθέτης στο πλαίσιο του άρθρου 5 να τα δει αυτά τα ζητήματα.
Ή στην ελευθερία του Τύπου το ζήτημα είναι να σεβαστούμε την ελευθερία του Τύπου και όχι να έχουν οδηγηθεί κυρίως με επισπεύδοντες αξιωματούχους της Κυβέρνησης πολιτικά πρόσωπα σε αγωγές SLAPP που έχουμε καταγγελθεί για αυτό εδώ στην Ελλάδα και από την άλλη να αξιώνουμε απλά να αλλάξει μόνο το άρθρο 14 ή να συμπεριλάβουμε κάτι ακόμη που θα μπορούσε και ο κοινός νομοθέτης να αντιμετωπίσει.
Στο άρθρο 15, επίσης, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε 15Α, η ελεύθερη πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η προστασία όλων αυτών οι οποίοι έχουν πρόσβαση και θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ή κάποιες κατηγορίες και μεμονωμένες περιπτώσεις μέσων κοινωνικής δικτύωσης όπου θα έπρεπε πραγματικά να υπάρξει ένας έλεγχος ώστε να διασφαλίζονται υπέρτατα δικαιώματα τρίτων.
Υπάρχουν πράγματι ζητήματα, αλλά νομίζω ότι θα μπορούσαμε να τα δούμε μέσα στο πλαίσιο μιας νομοθετικής πρωτοβουλίας η οποία θα αντιμετώπιζε τέτοια ζητήματα και να μην ερχόμαστε εδώ να αντιμετωπίζουμε με φλυαρίες τον καταστατικό μας χάρτη, προσθέτοντας διάφορα και εξυπηρετώντας μόνο κάποια ιδεολογήματα, όπως για παράδειγμα το άρθρο που έχει να κάνει με τον δημοσιονομικό έλεγχο.
Είναι δυνατόν να συζητάμε τέτοια θέματα εδώ προς αναθεώρηση; Η Γερμανία το είχε και έχει αναθεωρήσει τη θέση της. Είμαστε μια χώρα που βρίσκεται μέσα στη ζώνη του ευρώ και υπάρχει ο δημοσιονομικός έλεγχος ασφαλώς στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να έχουμε ισολογισμένους προϋπολογισμούς. Μπορούμε σήμερα να λέμε ότι υπάρχει ανάγκη συνταγματικής αλλαγής και θέσπισης κάποιων νέων κανόνων; Μόνο ένα ιδεολόγημα υπηρετεί εμπνεύσεως νεοφιλελεύθερης. Θέλει να κάνει πολιτική μέσα από μια τέτοια αναθεώρηση ο κ. Μητσοτάκης και ασφαλώς αυτό πρέπει να το γνωρίζει ο ελληνικός λαός, ότι κάθε αλλαγή του Συντάγματος υπηρετεί και πολιτικές σκοπιμότητες και έχει πάντα ένα πολιτικό και κοινωνικό πρόσημο. Εμείς θα μείνουμε σταθεροί στην απαίτηση να έχουμε πολιτική αλλαγή, αλλαγές πολιτικής και ασφαλώς, η ελληνική κοινωνία να κινηθεί τα επόμενα χρόνια προς μία προοδευτική κατεύθυνση.».
