Στην πλήρη αποκάλυψη μιας κατοικίας των κλασικών χρόνων (5ος-4ος αι. π.Χ.), που αποτελούσε το ένα από τα κτίσματα μιας οικοδομικής νησίδας εστιάστηκε η φετινή και τελευταία ανασκαφική περίοδος στη χερσόνησο της Μολυβωτής του Νομού Ροδόπης που πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ροδόπης και της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα και ολοκληρώθηκε στις 24 Ιουλίου. Η οικία, με εξωτερικές διαστάσεις 18,5Χ18,5 μ., εγκαταλείφθηκε στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αι. π.Χ. ή στις αρχές του 3ου αι. π. Χ. και τα οικοδομικά της κατάλοιπα ξαναχρησιμοποιήθηκαν, μετά τις απαραίτητες μετασκευές και προσθήκες, από τα μέσα του 4ου έως τα μέσα του 5ου αι. μ.Χ. Η τελευταία φάση κατοίκησης στον ίδιο χώρο τοποθετείται χρονολογικά από το β' μισό του 5ου έως τα μέσα του 6ου αι. μ.Χ., ενώ η πρωιμότερη φάση κατοίκησης, σύμφωνα με τις ενδείξεις της κεραμικής, εντοπίζεται στο β' μισό του 6ου αι. π.Χ.
Στα κινητά ευρήματα της ανασκαφής, εκτός από τη μεγάλη ποσότητα κεραμικής και αμφορέων, συγκαταλέγονται πολυάριθμα χάλκινα και αργυρά νομίσματα, ακροκέραμα, πήλινα υφαντικά βάρη, πήλινα ειδώλια, κοσμήματα και μεταλλικοί σύνδεσμοι. Σημαντικός αριθμός ευρημάτων προήλθε από τον καθαρισμό του ενός από τα δύο πηγάδια που εντοπίστηκαν στον χώρο της οικίας.
Στο πενταετές ερευνητικό πρόγραμμα που σχεδιάστηκε από το υπουργείο Πολιτισμού και την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα για τη Χερσόνησο της Μολυβωτής Νομού Ροδόπης πραγματοποιήθηκαν ανασκαφή εντός των τειχών της πόλης, συστηματική επιφανειακή έρευνα εντός και εκτός της πόλης, γεωφυσική διασκόπηση και γεωμορφολογική μελέτη της ευρύτερης περιοχής. Εκ μέρους της ελληνικής πλευράς στο πρόγραμμα συμμετείχαν οι αρχαιολόγοι Δόμνα Τερζοπούλου και Μαρίνα Τασακλάκη. Επικεφαλής της αμερικανικής επιστημονικής ομάδας ήταν ο Nathan Arrington, επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Princeton. Ο Thomas Tartaron, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Pennsylvania, ήταν υπεύθυνος για τη διεξαγωγή της επιφανειακής έρευνας. Η δημοσίευση των αποτελεσμάτων πρόκειται να ολοκληρωθεί το 2017.
Τα ερείπια της τειχισμένης πόλης που εντοπίστηκαν στη χερσόνησο της Μολυβωτής, 25 περίπου χιλιόμετρα Ν.Δ. της Κομοτηνής, συνδέθηκαν ήδη από τη δεκαετία του 1950 από τον καθηγητή Γεώργιο Μπακαλάκη με τη Στρύμη, αποικία των Θασίων, την οποία αναφέρει ο Ηρόδοτος όταν περιγράφει την πορεία του Ξέρξη στη θρακική ακτή. Ωστόσο η ταύτιση της πόλης δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί επιγραφικά. Η συστηματική επιφανειακή έρευνα, που πραγματοποιήθηκε σε έκταση 5000 στρεμμάτων εκτός των τειχών της πόλης, μας έδωσε τη δυνατότητα να σχηματίσουμε ολοκληρωμένη εικόνα για την οργάνωση της χώρας και των νεκροταφείων της πόλης.
