"Νοσταλγία" (Nostalghia)
Σκηνοθεσία: Αντρέι Ταρκόφσκι
Ερμηνεία: Όλεγκ Γιανκόφσκι, Έρλαντ Τζόζεφσον, Ντομιζιάνα Τζιορντάνο, Πατρίτσια Τερένο
Σε επανέκδοση, η ταινία που ο Ταρκόφσκι γύρισε το 1983 στην Ιταλία, πρώτη σκηνοθετική δουλειά του εκτός Ρωσίας. Ένας Ρώσος ποιητής, ο Αντρέι, βρίσκεται στην Ιταλία για να κάνει μια έρευνα σχετικά με το ταξίδι ενός Ρώσου καλλιτέχνη του 18ου αιώνα, ο οποίος, παρά τη φήμη του στη Δύση, επέστρεψε τελικά στο χωριό του στη Ρωσία για να αυτοκτονήσει λίγα χρόνια μετά. Ο Αντρέι συνοδεύεται από μια όμορφη Ιταλίδα μεταφράστρια. Βασανίζεται από το συναίσθημα της νοσταλγίας, όπου κι αν πηγαίνει, ακολουθώντας τα ίχνη του συμπατριώτη του, στη λουτρόπολη της περιοχής, στην εκκλησία με τη Madonna del Parto (του Πιέρο ντε λα Φραντσέσκα), όπου γυναίκες προσεύχονται για να κάνουν παιδί. Συναντά τον σαλό της περιοχής ονόματι Ντομένικο, που παρακαλεί τον Ρώσο να κάνει αντί γι' αυτόν κάτι που ο ίδιος δεν μπορεί, να διασχίσει την ιαματική πισίνα με ένα αναμμένο κερί, από τη μια άκρη ώς την άλλη... Ο Ντομένικο, στην πιο καθηλωτική σκηνή της ταινίας, αυτοπυρπολείται σε δημόσιο χώρο, σαν μια τραγική καταγγελία για την παρακμή του σύγχρονου πολιτισμού και το γεγονός αυτό πείθει τον Ρώσο να εκπληρώσει το "τάμα"...
Στις ταινίες του Ταρκόφσκι επανέρχονται διαρκώς σαν "μοτίβα" η διάχυτη παρουσία του νερού, η χρήση ιδιότυπων ήχων αντί για μουσική, οι καθοριστικές σιωπές και οι νεκροί χρόνοι... Ο Ταρκόφσκι ανέπτυξε μια προσωπική θεωρία για τον κινηματογράφο, που ονομάστηκε και "γλυπτική του χρόνου", ως μια καταγραφή της ανθρώπινης εμπειρίας μέσα στον χρόνο. Όπως έχει πει ο ίδιος, «Η νοσταλγία είναι ένα πλήρες συναίσθημα, ολοκληρωτικό. Με άλλα λόγια, μπορεί κανείς να αισθάνεται νοσταλγία μένοντας στη χώρα του, κοντά στους δικούς του. Η νοσταλγία είναι και ο πόνος να μην μπορείς να μεταδώσεις την πνευματικότητά σου σε άλλους ανθρώπους. Είναι η αρρώστια που χτυπάει τον ήρωα της 'Νοσταλγίας': υποφέρει που δεν μπορεί να έχει φίλους, που δεν μπορεί να επικοινωνήσει μαζί τους. Λέει: 'Πρέπει να καταργήσουμε τα σύνορα, έτσι ώστε να μπορούν όλοι να ζήσουν ελεύθερα'. Δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος μπροστά στη δυστυχία του κόσμου. Παίρνει πάνω του αυτή τη συλλογική δυστυχία και θέλει να ζήσει σε διαφορά φάσης σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο". Η ταινία απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας και το βραβείο των κριτικών στο Φεστιβάλ των Καννών του 1983.
"Μπερδέματα στο Broadway" (She's Funny That Way)
Σκηνοθεσία: Πίτερ Μπογκτάνοβιτς
Ερμηνεία: Τζένιφερ Άνιστον, Λούσι Παντς, Ίμογκεν Πουτς, Κουέντιν Ταραντίνο, Όουεν Γουίλσον, Κάθριν Χαν, Τζένιφερ Εσποζίτο, Ρις Άιφανς
"Επιστροφή" του κάποτε πολλά υποσχόμενου Πίτερ Μπογκντάνοβιτς, με μια σάτιρα του θεατρικού χώρου, που "θυμίζει" έργο του Γούντι Αλεν. Ο Άρνολντ, σκηνοθέτης του Μπρόντγουεϊ, ερωτεύεται μια πρώην πόρνη και νυν ηθοποιό, την Ιζαμπέλα. Αγωνίζεται να την προωθήσει, όμως ταυτόχρονα την ερωτεύεται και ο συνεργάτης του Τζόσουα. Στο "γαϊτανάκι" των σχέσεων προστίθενται η σύζυγος του Άρνολντ, η συμπρωταγωνίστρια της Ιζαμπέλα στο θέατρο, καθώς και η μνηστή του Τζόσουα... Το σενάριο είναι άνισο.
"Η μαφία σκοτώνει μόνο το καλοκαίρι" (La Mafia Uccide Solo d' Estate)
Σκηνοθεσία: Πιφ
Ερμηνεία: Κριστιάνα Καποτόντι, Πιφ, Άλεξ Μπισκόντι
Ο Πιφ, κωμικός της ιταλικής τηλεόρασης, σκηνοθετεί μια σάτιρα με θέμα τη σικελική μαφία, ανατρέποντας τους κανόνες των ταινιών του είδους. Ο Αρτούρο, συνεσταλμένος και αφελής, προσπαθεί να κερδίσει την καρδιά τής «πιο όμορφης κοπέλας του κόσμου», όπως μας αφηγείται, αλλά ο δρόμος προς την κατάκτησή της, διασταυρώνεται με την πορεία των μαφιόζων του Παλέρμο. Ο Αρτούρο αρνείται να συμπορευτεί με τους μαφιόζους και η ενηλικίωσή του στα τέλη της δεκαετίας του '80 στη Σικελία "δένει" με τις εκκαθαρίσεις της περιόδου εκείνης.
"Pixels"
Σκηνοθεσία: Κρις Κολούμπους
Ερμηνεία: Άνταμ Σάντλερ, Πίτερ Ντικλέιτζ, Μισέλ Μόναγκαν, Τζος Γκαντ, Κέβιν Τζέιμς
"Επιστροφή" στη δεκαετία του '80, με εξωγήινους που θεωρούν ότι τα video games της εποχής εκείνης είναι μια επιθετική ενέργεια του πλανήτη Γη και αποφασίζουν να περάσουν στην αντεπίθεση...
"Οικογενειακές ανισορροπίες" (Infinitely Polar Bear)
Σκηνοθεσία: Μάγια Φορμπς
Ερμηνεία: Μαρκ Ράφαλο, Ζόε Σαλντάνα, Ίμοτζεν Γολοντάρσκι, Άσλεϊ Αουφντερχάιντε, Μπεθ Ντίξον, Κιρ Ντουλέα
Τη δεκαετία του '70, ένας μανιοκαταθλιπτικός πατέρας προσπαθεί να ξανακερδίσει τη γυναίκα του, αναλαμβάνοντας την κηδεμονία των δύο θυγατέρων του. Όταν ο Καμ Στούαρτ (Μαρκ Ράφαλο) αναγκάζεται να νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική, έπειτα από έναν νευρικό κλονισμό, η σύζυγός του Μάγκι (Ζόε Σαλντάνα) και οι δύο κόρες του αφήνουν το σπίτι τους στην εξοχή και μετακομίζουν σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Κέμπριτζ. Βασισμένη στα προσωπικά της βιώματα, η σεναριογράφος Μάγια Φορμπς περνά για πρώτη φορά πίσω από την κάμερα.
"Με τον μπαμπά ή τη μαμά;" (Papa ou maman)
Σκηνοθεσία: Μαρτέν Μπουρμπουλόν
Ερμηνεία: Λοράν Λαφίτ, Μαρίνα Φουά, Αλεξάντρ Ντερουσό, Άννα Λεμαρσάν, Ακίλ Ποτιέ, Μισέλ Βιγιερμόζ, Λιλί Φλερ Πουαντό
Εμπορική επιτυχία του γαλλικού κινηματογράφου, με τους Λοράν Λαφίτ - Μαρίνα Φουά να υποδύονται το "τέλειο ζευγάρι" με τρία παιδιά, που θα οδηγηθεί σε επεισοδιακό χωρισμό, έναν νέο, ανελέητο «πόλεμο των Ρόουζ».
"Η πριγκίπισσα το 'σκασε" (A Royal Night Out)
Σκηνοθεσία: Τζούλιαν Τζάρολντ
Ερμηνεία: Σάρα Γκέιντον, Μπελ Πάουλι, Τζακ Ρέινορ, Ρούπερτ Έβερετ, Έμιλι Ουότσον
Κομεντί που μας γυρίζει στην 8η Μαΐου του 1945, μέρα γιορτής για τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στο Λονδίνο, δύο κορίτσια στην εφηβεία παίρνουν για πρώτη φορά την άδεια να βγουν μόνες έξω το βράδυ, να γιορτάσουν μαζί με το πλήθος στους δρόμους. Φυσικά, επιστρέφουν στο σπίτι τους πολύ αργότερα από τη συμφωνημένη ώρα. Μόνο που το σπίτι τους είναι το παλάτι του Μπάκιγχαμ και τα κορίτσια είναι η πριγκίπισσα Μαργαρίτα και η μέλλουσα βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ.
