"Τα ζωτικά ένστικτα δεν έχουν παντού την ίδια ισχύ. Η λαϊκή μάζωξη ή η λαϊκή διασκέδαση παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Το πανηγύρι, ο καυγάς, ο αγώνας, το γλέντι, το μεθύσι, ο γάμος ή η κηδεία είναι τελετές που διασώζουν πάντα κάτι πηγαίο, αρκεί βέβαια να μετέχει κανείς και να μην είναι ξενέρωτος ματάκιας".
Με αυτόν τον τρόπο απαντά ο αείμνηστος Κωστής Παπαγιώργης στην ερώτηση της Αμάντας Μιχαλοπούλου "ποια είναι η αλήθεια που διδάχθηκες στα γήπεδα και στα σκυλάδικα", η οποία περιέχεται σε συνέντευξη που φιλοξενείται στο δέκατο τεύχος του περιοδικού (δε)κατα με τίτλο "Η Επόμενη Μέρα". Ο Παπαγιώργης, συμπληρώνοντας την απάντησή του για τον νεοέλληνα διανοούμενο, αναφέρει πως "έχει ένα βασικό γνώρισμα, δεν γλεντάει. Ακόμα και δέκα βότκες αν κατεβάσει, δεν ξέρει να πει ένα τραγούδι, το πολύ να παραληρεί για τον Σεφέρη. Πώς να μην καταφύγει κανείς στα σκυλάδικα, όπου ακόμα γυναίκες και άντρες ξεφαντώνουν; Κάθε χώρος έχει το μεγαλείο και την αθλιότητά του".
Στο τεύχος του περιοδικού, που συμπληρώνει τα δέκα χρόνια του, φιλοξενούνται επίσης μεταξύ άλλων ποιήματα της Βισουάβα Σιμπόρσκα, του Γιώργου Μπλάνα και του Ντίνου Σιώτη, ενώ στο editorial αναφέρεται πως "σαράντα δύο Έλληνες και τέσσερις ξένοι συγγραφείς παίρνουν θέση και αναφέρονται στο θέμα για το αύριο, το δικό τους, το προσωπικό, το συλλογικό, το πολιτικό, το περιβαλλοντολογικό, το υπαρξιακό, το μεταφυσικό".
