Λαμπερή πρωταγωνίστρια του ελαφρού τραγουδιού, που κυριάρχησε στις πίστες, αλλά και στις καρδιές των θαυμαστών της, και έγινε θρύλος της νυχτερινής Αθήνας τη δεκαετία του '50, η Μάγια Μελάγια, που απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών, κηδεύεται στις δύο το μεσημέρι από το Νεκροταφείο Ζωγράφου. Η Μελπομένη Τσιριγώτη, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, άφησε εποχή για τη φωνή, την πληθωρική της παρουσία, το μπρίο και το ζωτικό της κέφι. Τραγούδησε κυρίως ελαφρολαϊκά και αρχοντορεμπέτικα και εμφανίστηκε επίσης στον κινηματογράφο, την επιθεώρηση και το βαριετέ. Δίδαξε στη Σοφία Λόρεν την ερμηνεία του τραγουδιού "Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη", για τις ανάγκες της ταινίας "Το παιδί και το δελφίνι" που γυριζόταν στην Ύδρα. Είχε συνεργασθεί με τον Μανώλη Χιώτη, υπήρξε μούσα του Γιώργου Μουζάκη, μετά τον χωρισμό με τον οποίο, τη δεκαετία του '60, μετακομίζει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου κάνει δεύτερη καριέρα στα μαγαζιά της ελληνικής παροικίας. Παντρεύεται, χηρεύει και επιστρέφει στην Ελλάδα. Δεν τραγουδά πια, δεν αφήνει ουσιαστική δισκογραφία, αλλά το όνομά της συνεχίζει να παραμένει θρυλικό περνώντας από γενιά σε γενιά, συνώνυμο του γλεντιού και του κεφιού. Το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο οφείλεται στον σκηνοθέτη Ορέστη Λάσκο. Χαρακτηριστικό της δημοφιλίας της είναι το περιστατικό που αναφέρεται στην Κατίνα Παξινού, της οποίας το αυτοκίνητο σταματά χωροφύλακας στον δρόμο για το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, απαγορεύοντάς της να συνεχίσει. Και όταν η μεγάλη πρωταγωνίστρια διαμαρτυρήθηκε λέγοντας «Μα είμαι η Κατίνα Παξινού, έχω παράσταση», εκείνος απαντά αποστομωτικά: «Δεν 'πα να 'σαι και η Μάγια Μελάγια, δεν περνάς!».
Αποχαιρετισμός στη Μάγια Μελάγια
