Για δύο θαλάσσια πάρκα ερίζουν οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας, με τη δεύτερη να προτίθεται να κάνει ό,τι και η πρώτη. Η πρώτη έχει μια ακαθόριστη θέληση για το τι πρέπει να γίνεται σ’ αυτές τις περιοχές, πάντως η προστασία της αλιείας περιλαμβάνεται στους σκοπούς της. Η ελληνική πλευρά ελέγχεται οπωσδήποτε γιατί επί χρόνια κώφευε στις καταγγελίες λιμενικών και της οργάνωσης «Αρχιπέλαγος» για την αλίευση σε ελληνικά ύδατα από Τούρκους ψαράδες.
Το ερασιτεχνικό ψάρεμα είναι επίσης πηγή υπερβολών, κι αυτό σχετίζεται με τις περιπτώσεις των «μετά συγχωρήσεως συντασσομένων» επιτευγμάτων: Λες, για παράδειγμα, να μια τσιπούρα, δείχνεις το μέγεθός της και προς αποφυγήν σεξουαλικών συνειρμών ζητάς συγγνώμη... Πριν από λίγα χρόνια το Λιμεναρχείο Κύμης πραγματοποίησε έλεγχο σε ερασιτεχνικό σκάφος και κατάσχεσε δύο τόννους συνολικού βάρους 82 κιλών που είχαν αλιευθεί σε απαγορευμένη περίοδο χωρίς την απαιτούμενη άδεια. Η είδηση, μάλιστα, καταχωρούνταν ενώ σε διπλανή στήλη υπήρχε διαφήμιση για έναν «φορητό ανιχνευτή ψαριών», που χρησιμοποιείται σε θάλασσα, ποτάμι ή λίμνη και εντοπίζει ψάρια μέχρι και σε 100 μέτρα βάθος.
Η ανέμελη αλίευση είναι ο συνδυασμός της ανεξέλεγκτης χρήσης των αλιευτικών πεδίων με αλιευτικά σκάφη υψηλής τεχνολογίας. Το θέμα ήταν επωδός για πολλά χρόνια στο περιοδικό «Αλιευτικά Χρονικά» αλλά και στις αναφορές του αμερικανικού Ινστιτούτου Worldwatch, όπου υπογραμμιζόταν ότι η σταθερή μείωση των θαλάσσιων ιχθυοαποθεμάτων οδηγεί σε μια «ενσταυλισμένη» αλιεία, με προϊόντα συζητήσιμης ποιότητας.
Στην Κύπρο οι ιχθυοκαλλιέργειες απαιτούν μεγαλύτερη απόσταση από τη στεριά, πράγμα που εκφράζεται με τις υψηλότερες πωλήσεις αλιευτικού προϊόντος. Όσον αφορά τις ελληνικές ιχθυοκαλλιέργειες, είναι η μεγάλη μπίζνα της τελευταίας 25ετίας, σωτήρας πραγματικός του εμπορικού ισοζυγίου. Όμως η αλίευση σε ανοιχτές θάλασσες θα είχε καλύτερο αποτέλεσμα.
Η μείωση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας αποφεύγεται με τα αλιευτικά καταφύγια και τα θαλάσσια πάρκα. Η εισαγωγή της πέρκας στη λίμνη της Βικτωρίας είχε αποτέλεσμα την απόλυτη κυριαρχία του είδους αυτού εις βάρος των υπολοίπων, γιατί στη φύση -όπως και στην κοινωνία- υπάρχουν μη συμβιωτικές σχέσεις, που συχνά έχουν εκρηκτικά αποτελέσματα. Ο Νότης Μαριάς είχε κάνει ερώτηση στην Κομισιόν για τον λαγοκέφαλο -τοξικό είδος προερχόμενο από την Ερυθρά Θάλασσα, με προτίμηση στα ψάρια της Μεσογείου και επιπτώσεις στους αλιείς του Αιγαίου- αλλά δεν ξέρουμε αν εισακούστηκε.
