Εψαχνα λέξεις να περιγράψω όσα άκουσα χθες από τον Σπύρο Πνευματικό. Αλλά πώς να τα χαρακτηρίσεις; Ντροπιαστικά; Αηδιαστικά; Κυνικά; Απάνθρωπα; Ό,τι και να πεις, είναι λίγο πλέον.
Δεν ξέρω αν ο Σπύρος Πνευματικός είχε καν την ενσυναίσθηση των λεγομένων του. Ο καρκινοπαθής δεν έχει δικαίωμα να δώσει τη μάχη μέχρι το τέλος γιατί κοστίζει. Ναι, αυτό είπε. Μάλλον για τον ίδιο και το κόμμα του δεν έχουν καμία σημασία η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το δικαίωμα στον ασθενή να παλέψει και στον συγγενή να σταθεί στο πλάι του. Μάλλον δεν έχει καμία σημασία το δικαίωμα στην ελπίδα. Μάλλον δεν έχουν σημασία ο άνθρωπος που κρατάει το χέρι του συγγενή του μέχρι το τέλος, οι τελευταίες αγκαλιές και τα δάκρυα. Μάλλον δεν έχει σημασία η υπεράνθρωπη προσπάθεια των εργαζομένων του δημόσιου συστήματος Υγείας, που μέσα σε αντίξοες συνθήκες προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα σωματικά και πνευματικά.
Το μόνο που έχει σημασία είναι το κέρδος. Το μόνο που έχει σημασία είναι να μετατρέψουν τη βαρβαρότητα σε κανονικότητα. Μια δυστοπία, όπου θα κυριαρχεί ο κοινωνικός κανιβαλισμός. Και στο τέλος η ανθρώπινη ζωή θα μπαίνει σε μια ζυγαριά, από την οποία θα βγαίνει πάντα χαμένη.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι είχαν βάλει το αντίτιμο των 5 ευρώ για την είσοδο στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων. Οι ίδιοι είχαν αφήσει εκτός περίθαλψης τους ανασφάλιστους και το ξαναέκαναν με τους ελεύθερους επαγγελματίες πρόσφατα. Οι ίδιοι διέλυσαν το ΕΣΥ μέσα στην πανδημία και μας έλεγαν ότι δεν χρειαζόμασταν πολλές ΜΕΘ ούτε ένα πολυτελές σύστημα Υγείας. Οι ίδιοι είναι που ετοιμάζουν την πλήρη ιδιωτικοποίηση του συστήματος σε περίπτωση νέας τετραετίας.
Στο τέλος-τέλος, οι ίδιοι είναι που δεν πιστεύουν στην αξία της ανθρώπινης ζωής. Δεν φάνηκε μόνο μέσα στην πανδημία, με τους χιλιάδες αδικαιολόγητα νεκρούς, αλλά αποδείχθηκε και σε άλλες περιπτώσεις των τελευταίων τεσσάρων χρόνων. Στα Τέμπη, στα εργατικά δυστυχήματα, στις δολοφονίες των Ρομά. Ακόμα και στην άκρατη αστυνομική βία. Δεν χρειάζεται να πεθάνει κανείς για να φανούν οι αντιλήψεις τους.
Συγγνώμη, κ. Πνευματικέ, αλλά οι ζωές μας (ναι, ακόμα και των καρκινοπαθών σε τελικό στάδιο) έχουν μεγαλύτερη αξία από τα κέρδη. Συγγνώμη, κ. Πνευματικέ, αλλά εμείς θα παλέψουμε για τη ζωή.
